Ας σταματήσουν οι φήμες για την Ducati

Και όχι, σίγουρα δεν την εξαγοράζει η Royal Enfield!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Ξεκινήσαμε από την προηγούμενη εβδομάδα νέο κύκλο φημών. Κάθε χρόνο το ίδιο συμβαίνει άλλωστε, κάθε χρόνο η Ducati πωλείται και κάθε χρόνο η Ducati συνεχίζει ακάθεκτη με όλους αυτούς που το είχαν για σίγουρο, να σφυρίζουν αδιάφορα όταν τους ρωτάς που πήγε το πωλητήριο. Το ’15 η φήμη ξεκίνησε με την σκέψη ότι η VW χάνει από το dieselgate, έτσι αυθαίρετα, το ’16 μία από τα ίδια…

Δεν είχαμε γράψει κάτι, ούτε το ’15 ούτε το ’16 και δεν γράψαμε κάτι και την προηγούμενη εβδομάδα. Σήμερα όμως ήρθε και το δεύτερο μήνυμα που ρωτούσε, αν η Royal Enfield ετοιμάζεται να εξαγοράσει την Ducati. ΟΚ τότε, ας το πάρουμε από την αρχή…

Δεν είναι μονάχα ελληνικό φαινόμενο, να γράφεις ή και να επιβεβαιώνεις μία φήμη, μόνο με βάση μία θεωρία που υπάρχει σε ένα κεφάλι και τίποτα περισσότερο. Πάντα υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι και απλά στις μέρες μας έφυγαν από τις καφετέριες, απέκτησαν blog «τα μόνα με την αλήθεια» και κάνουν ακριβώς το ίδιο. Διαδίδουν φήμες, αρχικά γιατί ένιωθαν αίγλη, τώρα με την google καθαρά για να συμπληρώνουν εισόδημα. Για πρώτη φορά το να διαδίδεις φήμες έγινε επικερδές επάγγελμα, σε σημείο που τώρα οι μεγάλες εταιρίες που πλασάρουν περιεχόμενο τρίτων, ψάχνουν τρόπο να περιορίσουν το φαινόμενο. Κάποια στιγμή, κάποιοι από αυτούς, θα έφτιαχναν και μοτοσυκλετιστικά blog και site κτλ και μάλιστα θα μιλούσαν για τον εαυτό τους στο πρώτο πληθυντικό, λες και από πίσω κρύβεται μία ολόκληρη ομάδα! Συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, στην Ελλάδα επίσης, φανταστείτε τι θα συμβαίνει και στην Ινδία με εκατοντάδες χιλιάδες τέτοιους τύπους. Από εκεί ξεκίνησε μία φήμη ότι η Royal Enfield μπορεί να εξαγοράσει την Ducati… Δεν θα είχε συμβεί βέβαια αυτό, αν το πρακτορείο ειδήσεων Reuters δεν έβγαζε μία «αποκλειστική» είδηση ότι η VW σκέφτεται μία πιθανή πώληση της Ducati.

Μία στιγμή.

Η είδηση από το Reuters είναι ήδη ύποπτη. Με τις λέξεις: «σκέφτεται» μία «πιθανή» πώληση, έχουμε ήδη δύο αυτόκλητα δεδομένα, δηλαδή που δεν μπορούμε να τα πάρουμε ως δεδομένα! Αν δεν το ξέρετε ήδη, όπου βλέπετε τέτοιες φράσεις:

Φέρεται να / εικάζεται ότι / πηγές αναφέρουν / στέλεχος που δεν θέλει να κατονομαστεί /  σκέφτονται / εξετάζουν πιθανότητες / συζητάνε με κλειστές πόρτες κτλ…

.. θα πρέπει να έχετε φύγει μακριά διαγράφοντας από το μυαλό την είδηση, εκτός κι αν διαβάζετε συνειδητοποιημένα για την διασκέδασή σας. Το μόνο δεδομένο στην είδηση του Reuters είναι ότι η VW απευθύνθηκε στην εταιρία συμβούλων Evercore, να αποφανθεί για την αξία της Ducati. Αυτό θα μπορούσε να γίνει για δεκάδες λόγους, μονάχα ένας από τους οποίους είναι να ορίσει το τίμημα για την πώλησή της. Οι εταιρίες κάνουν αποτιμήσεις θυγατρικών πιο συχνά για να ζητήσουν δάνειο, ή να αντλήσουν κεφάλαια από την χρηματαγορά και λιγότερο για να τις πουλήσουν. Το Reuters όμως εστίασε σε αυτή την εκδοχή, διανθίζοντας το άρθρο με δηλώσεις «πηγών».

Τα διάφορα blogs κτλ, πήραν την είδηση αυτή και την αναπαρήγαγαν αυτούσια, χωρίς να την υποβάλλουν σε κάποιο φιλτράρισμα. Το «σκέφτεται την πιθανότητα» μετατράπηκε σε βεβαιότητα και αφού ήταν βέβαιο, έπρεπε να είναι βρεθεί και ο «αγοραστής».

Την πάσα έδωσαν οι Times of India, έκαναν μία βόλτα από Hero και άλλες ινδικές εταιρίες, τους έκλεισαν την πόρτα, όπως περίπου λένε οι ίδιοι, και κατέληξαν στην Royal Enfield. Τι τους είπε ο Siddhartha Lal, CEO και MD της Eicher Motors, ιδιοκτήτριας του εμπορικού σήματος της Royal Enfield; «θέλουμε να γίνουμε νούμερο ένα στους μεσαίους κινητήρες σε αριθμούς μονάδων (σας θυμίζει κάτι αυτό;) οτιδήποτε μας αποπροσανατολίζει από αυτό, δεν το κοιτάμε». Ξεκάθαρο όχι λοιπόν, μόνο που έφτασε αυτό το όχι, μέσα από μία διαδρομή σε διάφορα ινδικά site να γίνει «θα το σκεφτεί» πράγμα που ήταν αρκετό για να γράψουν όλοι οι υπόλοιποι πως η Royal Enfield «το εξετάζει». Με λίγα λόγια ο Siddhartha Lal το μόνο που έκανε λάθος ήταν να απαντήσει, αν το ίδιο είχε πράξει και η Hero, η μεγαλύτερη εταιρία του κόσμου σε αριθμούς μονάδων, που έχει και μεγαλύτερο –αν θέλετε- λόγο να εξαγοράσει την Ducati για να βρει δίκτυο πωλήσεων στην Ευρώπη, τότε το ίδιο θα έγραφαν και για την Hero. Μήπως τώρα διαδίδουμε την φήμη και για εξαγορά από την Hero;

Τι θα γίνει αν σε λίγους μήνες δούμε την Ducati να πωλείται και την Royal Enfield να την εξαγοράζει; Απολύτως ΤΙΠΟΤΑ! Είναι γιατί πρόκειται για μία υπόθεση που έχει την ίδια δυναμική με κάθε άλλη, το ότι αυθαίρετα κάποιος το υποστήριξε, δεν τον κάνει προφήτη. Αν προφητέψεις εκατό πιθανότητες και πέσεις μέσα σε μία, αυτό δεν σε κάνει «τον άνθρωπο που ήξερε»… Η Ducati είναι εταιρία με κέρδος και η πώλησή της, αν ποτέ γίνει, σε όποιον κι αν γίνει, θα πραγματοποιηθεί με στόχο η VW να βγάλει περισσότερο κέρδος και σχετικά γρήγορα, αλλιώς δεν έχει νόημα…

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.