Στην παραγωγή το MWT-09

Τρίκυκλο Tracer: Το ΜΟΤΟ επιβεβαιώθηκε

Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/5/2017

Θα μπορούσαμε εύκολα να σας είχαμε δείξει όλες τις μοτοσυκλέτες και τα concept bike από την έκθεση του Τόκιο το 2015, χωρίς να χρειαστεί να πάμε καν στην Ιαπωνία, όπως κάνουν τα περισσότερα site του χώρου μας. Όμως εμείς στο ΜΟΤΟ δεν νοιαζόμαστε μόνο για τα κλικ που μαζεύει το site μας.

Πρώτα απ΄όλα είμαστε δημοσιογράφοι και μας ενδιαφέρει να συλλέγουμε πληροφορίες και να αποκτούμε γνώση από… πρώτο χέρι και όχι να αναπαράγουμε όσα γράφουν οι άλλοι. Έτσι, αποφασίσαμε να ξοδέψουμε ένα σεβαστό ποσό για να βρεθούμε εκεί, ώστε να μιλήσουμε με τους μηχανολόγους, τους σχεδιαστές και τα αφεντικά των ιαπωνικών εργοστασίων και να μάθουμε τι και πώς προγραμματίζουν το μέλλον της μοτοσυκλέτας.

το MOTO με το MWT-9 και τους σχεδιαστές του!

Η ανταμοιβή μας φυσικά δεν είναι τα περισσότερα κλικ και η αύξηση των πωλήσεων του περιοδικού, αλλά η ποιότητα των ειδήσεων που μεταφέρουμε στους αναγνώστες μας και μας έχουν κρατήσει ζωντανούς σε αυτή την δύσκολη οικονομικά περίοδο που ζούμε όλοι μας. Θα θυμάστε λοιπόν ότι στο αντίστοιχο ρεπορτάζ που είχαμε δημοσιεύσει στο τεύχος 553, ήμασταν οι μόνοι που λέγαμε με βεβαιότητα ότι το MWT-09 θα βγει στην παραγωγή και δεν είναι απλώς άλλο ένα concept bike.

Σήμερα επιβεβαιωθήκαμε, αφού ήδη η Yamaha έχει ζητήσει από τους dealer της σε όλο τον κόσμο να κάνουν τις παραγγελίες τους (στην Ελλάδα θα έρθουν τρεις τέτοιες μοτοσυκλέτες) ώστε να βρίσκονται στις βιτρίνες των καταστημάτων έως το τέλος του 2017!

Ας θυμηθούμε ένα απόσπασμα από όσα έχουμε γράψει για το MWT-9 στο περιοδικό, όταν είμασταν ανάμεσα στους ελάχιστους, πρώτους Ευρωπαίους που το αντικρύζαμε από κοντά

Αναδημοσίευση από περιοδικό MOTO τ. 553 Δεκέμβριος 2015:

Yamaha MWT-9

Γιατί όποιος θέλει την ασφάλεια των τριών τροχών, να πρέπει να πάρει σκούτερ; Αυτή ήταν η αντι-ερώτηση, στην ερώτηση του MOTO: «Γιατί το φτιάξατε αυτό». Καλώς ή κακώς, (διακρίνεται μία δόση αυτοσαρκασμού) το κοινό για μία τέτοια μοτοσυκλέτα υπάρχει, και ο κ.Siuju φρόντισε να μας το τονίσει αυτό. Αντίθετα με τον σχεδιαστή της Honda, όχι μόνο γνώριζε το quadro, αλλά και όλα τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα όσων εμπρός συστημάτων με δύο τροχούς υπάρχουν στα σκούτερ. Αυτό που ισχυρίζεται, είναι πως το "τρίκυκλο Tracer" θα είναι σταθερό και ευέλικτο ταυτόχρονα, με μικρή όμως ικανότητα, για κίνηση στο χώμα. Βασικά ο τρόπος που περιέγραψε τις εκτός δρόμου δυνατότητες της μοτοσυκλέτας, ήταν με την έννοια της «ανοχής» και όχι της ευκολίας. Ανέχεσαι όσα κάνει στο χώμα και πορεύεσαι… Το βασικό ήταν να δώσουν μία μοτοσυκλέτα που όσο και αν γλιστρά ο δρόμος, ο αναβάτης θα στρίβει γρήγορα, χωρίς να πέφτει. Σε σημείο που η Yamaha τονίζει το «χωρίς να πέφτει»! Σε σύγκριση με το MP3 της Piaggio, το κέντρο βάρους που έχει το πρόσθετο σύστημα βρίσκεται χαμηλότερα, ενώ το μεγάλο μετατρόχιο των εμπρός τροχών, υπόσχεται κι αυτό με την σειρά του μεγαλύτερη σταθερότητα. Το θέμα είναι κατά πόσο επηρεάζει την ευελιξία. Σύμφωνα με την Yamaha η μοτοσυκλέτα τους με τρεις ρόδες, είναι πιο ευέλικτη από αντίστοιχα σκούτερ, αλλά πρωταρχικός λόγος κατασκευής, είναι να προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας, σε επαρχιακούς γεμάτους στροφές με χαμηλή πρόσφυση. Θα βγει στην παραγωγή, παρόλο που η Yamaha ακόμα μετρά τις αντιδράσεις του κόσμου: «Μήπως προσπαθείτε να φέρετε στην αγορά, σιγά-σιγά, εκείνο το concept με τις τέσσερις ρόδες» - «ναι, αλλά μίλα πιο σιγά!»

Το MWT-09 θα έχει τον τρικύλινδρο κινητήρα του MT-09 με τους 110 ίππους. Η Yamaha σκοπεύει να επενδύσει με μεγάλη ένταση πάνω σε αυτή την “τρίκυκλη” πλατφόρμα. Όπως μάθαμε από την product manager της ιαπωνικής εταιρείας για όλα τα scooter, η Yamaha δεν θα παρουσιάσει scooter που θα έχουν δύο τροχούς 16 ιντσών.

Αυτή είναι η άλλη μεγάλη είδηση από την Yamaha και την αποστολή μας στην Ιταλία, που συναντήσαμε τους ανθρώπους της εταιρίας

Αντιθέτως λοιπόν, σε αυτή την δημοφιλή κατηγορία (Honda SH, Piaggio Medley/Beverly κ.τ.λ.) η Yamaha θα αντιπαραθέσει τρίκυκλα scooter. Ο λόγος σύμφωνα με τους ίδιους πάντα, είναι ότι τα scooter με τροχούς 16 ιντσών θα αγοράζουν όσοι επιθυμούν μεγαλύτερη σταθερότητα και άνεση, ένα σημείο που τα τρίκυκλα scooter όπως τα Tricity 125/155 είναι σαφώς ανώτερα, πάλι σύμφωνα με τους ίδιους.

Ταυτόχρονα, από την ίδια πηγή μάθαμε ότι η Yamaha ετοιμάζεται να μπει στην αγορά των ηλεκτρικών scooter. Ακόμα δεν έχουν αποφασίσει αν τα πρώτα ηλεκτρικά τους scooter θα είναι προσανατολισμένα πως την πρακτικότητα (δηλαδή μικρά, φτηνά και ελαφριά) ή προς την sport-premium κατηγορία (μεγάλα, δυνατά και πανάκριβα) όπως το ηλεκτρικό scooter της BMW.

Η Yamaha δεν ασχολήθηκε μονάχα πρόσφατα με τα ηλεκτρικά σκούτερ και τα τρίκυκλα, που θέλει να στοχεύσει στο προσεχές μέλλον.... τα 3GEN μετράνε μία δεκαετία σχεδόν, παρόλο που παραμένουν φουτουριστικά, ενώ στο Tokyo Motor Show του 2015, την καρδιά μας είχε κλέψει τα ηλεκτροκίνητα PES2 / PED2

Προς το παρόν οι σκέψεις τους πάνε προς ένα ηλεκτρικό TΜΑΧ, καθώς πιστεύουν ότι υπάρχει ήδη έτοιμο κοινό για αυτού του είδους τα ηλεκτρικά οχήματα στα υψηλά οικονομικά κλιμάκια του αστικού πληθυσμού.

Μαθαίνουμε λοιπόν ότι η Yamaha θα ρίξει τρίκυκλα σκούτερ απέναντι στην πιο δημοφιλή κατηγορία, απέχοντας ή διαφοροποιώντας τον εαυτό της από τον ανταγωνισμό και πως το τρίκυκλο Tracer έρχεται στην παραγωγή στον χρόνο που είχαμε προβλέψει. Δεκέμβριο του 2015 λέγαμε πως σε δύο περίπου χρόνια θα είναι μαζί μας, τέλος του 2017, θα το έχουμε στην Ελλάδα!

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.