Suter MMX 500 στην πίστα των Μεγάρων!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2016

Χάρη στην Wolf Racing και την Motul, ο αέρας στην πίστα των Μεγάρων γέμισε με την χαρακτηριστική γλυκιά μυρωδιά του αγωνιστικού διχρονόλαδου και τον οξύ ήχο του χειροποίητου V4 της μοτοσυκλέτας του Suter. Είναι από εκείνες τις στιγμές που μένουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη σου και τις γράφεις με κεφαλαία γράμματα στο ημερολόγιο της ζωής σου. Η σπανιότητα της μοτοσυκλέτας αρκεί από μόνη της για να την συμπεριλάβεις στα high-light της δημοσιογραφικής σου καριέρας, όταν όμως αυτή η εμπειρία συνοδεύεται από την οδήγησή της, υπό την παρουσία του ίδιου του δημιουργού της, τα πράγματα παίρνουν πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο Ελβετός κύριος με το όνομα Eskil Suter πιθανότατα να μην λέει τίποτα στους περισσότερους μοτοσυκλετιστές που δεν γνωρίζουν το παρασκήνιο των GP. Όμως για εκείνους που δεν διαβάζουν μόνο τα αποτελέσματα των αγώνων, γνωρίζουν ότι ο συγκεκριμένος κύριος έχει μια εταιρία κατασκευής εξαρτημάτων για μοτοσυκλέτες, η οποία προμηθεύει και κυρίως συνεργάζεται με την αφρόκρεμα των αγωνιστικών ομάδων στα GP από την εποχή που ήταν δίχρονα και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Πιο γνωστοί είναι οι συμπλέκτες της, όμως η Suter κατασκευάζει κάθε είδους πρωτότυπο εξάρτημα. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχει ενεργά στην διαδικασία εξέλιξης των αγωνιστικών μοτοσυκλετών και η εμπειρία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι ένα τεράστιο θησαυροφυλάκιο γνώσεων. Πέρα όμως από την τεχνογνωσία, ο Suter είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πάθος για τις μοτοσυκλέτες και ειδικά για τα δίχρονα V4 τέρατα των GP 500. Με κινητήρια δύναμη αυτό το πάθος και με τις γνώσεις που έχει γύρο από την κατασκευή μοτοσυκλετών για τα GP, ο Suter προσπάθησε να γυρίσει αντίστροφα τους δείκτες του ρολογιού και να φέρει πίσω τον ήχο και την μυρωδιά εκείνων των αγωνιστικών μοτοσυκλετών που στα μάτια όλων μας, μόνο ημίθεοι μπορούσαν να οδηγήσουν. Η MMX 500 δεν είναι ακριβώς μοτοσυκλέτα. Στην πραγματικότητα είναι ένα ερωτικό γράμμα αφιερωμένο σε μια εποχή που δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά.

Φυσικά και την οδηγήσαμε. Φυσικά και μιλήσαμε με τον ίδιο τον Suter για ώρες, αναλύοντας βίδα-βίδα την μοτοσυκλέτα. Για την ακρίβεια έχει 1045 εξαρτήματα (κομματάκια, βίδες κ.τ.λ.) και μάλιστα κερδίσαμε συλλεκτικό μπλουζάκι επειδή το μαντέψαμε πριν μας το πει. Όμως για όλα αυτά θέλουμε χρόνο και ηρεμία για να βρούμε τις σωστές λέξεις και να τις βάλουμε  στην σωστή σειρά. Είναι δουλειά που μόνο το χαρτί, το έντυπο περιοδικό, μπορεί να προσφέρει στο δημοσιογράφο. Σε ένα από τα επόμενα ΜΟΤΟ που θα κρέμονται στο περίπτερο θα βρείτε μέσα όλα όσα μάθαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα, όλα όσα ψάξαμε και βρήκαμε για τον Eskil, την εταιρεία και τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του και φυσικά που θα μας οδηγήσουν όλα αυτά στο μέλλον. Γιατί στο περιοδικό και όχι εδώ; Γιατί εδώ στο internet η ταχύτητα και ο όγκος της πληροφορίας σκοτώνουν τις ειδικές γνώσεις και την εις βάθος ανάλυση. Όμως από την άλλη μεριά, η ταχύτητα του internet και η εύκολη πρόσβαση από τον καθένα έχει το χάρισμα και την ζωντάνια της αμεσότητας. Εδώ είναι το σωστό μέρος για να εκφράσουμε την ένταση των συναισθημάτων που μας γέμισε αυτή η μοτοσυκλέτα.

 Έχουν περάσει πάνω από 16 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που οδηγήσαμε μια τέτοια αγωνιστική δίχρονη μοτοσυκλέτα μέσα στην πίστα. Οι μνήμες από το παρελθόν είναι θολές, αλλά το σοκ από το παρόν είναι τεράστιο. Η μοτοσυκλέτα του Suter δεν είναι απλώς ένα δίχρονο, μανιασμένο θηρίο που θα σου ασπρίσει τα μαλλιά. Δηλαδή είναι… αλλά μαζί με αυτό είναι και κάτι περισσότερο. Σίγουρα μπορούμε να ευχαριστήσουμε με όλη μας την καρδιά την Wolf racing και την Motul που μας έδωσαν την μοναδική ευκαιρία να είμαστε από τους ελάχιστους δημοσιογράφους στον κόσμο που οδηγήσαμε την MMX 500. Όμως πολύ περισσότερο θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον ίδιο τον Suter που μας έδωσε την ευκαιρία να νοιώσουμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το βάρος και το μέγεθος ενός κινητήρα στην κατασκευή και συνολική συμπεριφορά μιας μοτοσυκλέτας. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πήραμε ως δοκιμαστές/δημοσιογράφοι μοτοσυκλετών. Όσο κι αν γνωρίζεις την θεωρία, η πράξη και τα βιώματα κάνουν τεράστια διαφορά. Όλοι ξέρουμε και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι όσο ελαφρύτερη είναι μια μοτοσυκλέτα, τόσο το καλύτερο και όσο μεγαλύτερη ιπποδύναμη έχει… πάλι τόσο το καλύτερο. Όμως μόνο όταν οδηγήσεις την MMX 500 μπορείς να λες ότι ξέρεις ακριβώς γιατί πράγμα μιλάς. Γι΄αυτό και είναι πολύ εύκολο να γράφεις εδώ χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι αυτή η μοτοσυκλέτα έχει τεράστια διαφορά από οτιδήποτε άλλο έχεις οδηγήσει, όμως είναι πολύ δύσκολο και θέλει χρόνο να πεις το γιατί. Μέχρι να τα βάλουμε όλα στην σωστή σειρά πάνω στο χαρτί, πάρτε μια πρώτη γεύση από ό,τι ζήσαμε εκείνη την Δευτέρα στα Μέγαρα…             

 

Πρόωρο Χριστουγεννιάτικο δώρο από την Wolf Racing και την Motul, πώς να μην κάνεις σαν μικρό παιδί!

-----------

Ο Eskil ήταν έτοιμος να απαντήσει στο βομβαρδισμό ερωτήσεων του MOTO με πλήρη ειλικρίνεια 

-----------

Πρώτος μετά τον ίδιο τον Eskil, οδήγησε την mmx500 ο Γιώργος Παρασκευάς - ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα το όνειρο των υπολοίπων φέρνοντας την μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα

-----------

 

Για τις ανάγκες της τεχνικής ανάλυσης –όπως μόνο το MOTO μπορεί- ξεντύσαμε και την ΜΜΧ500! 

-----------

high-light δημοσιογραφικής καριέρας...

Θρύλος του MotoGP ανακηρύχθηκε ο Loris Capirossi

Ο Ιταλός αναβάτης περνά και επίσημα στο πάνθεον των θρύλων του MotoGP
Capirossi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/9/2026

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής τιμήθηκε σε μια συγκινητική τελετή στο Misano, με τον Carmelo Ezpeleta να του απονέμει το μετάλλιο του Θρύλου του MotoGP.

Ο Loris Capirossi είναι πλέον και επίσημα MotoGP Legend. Ο Ιταλός  εντάχθηκε στο πάνθεον της ιστορίας του MotoGP το Σάββατο 12/9 στο Misano, όπου ο CEO της διοργανώτριας, Carmelo Ezpeleta, του παρέδωσε το μετάλλιο μπροστά στην οικογένεια, τους φίλους και τους συνεργάτες του.

Ο Capirossi έχει πραγματοποιήσει συνολικά 328 εκκινήσεις σε όλες τις κατηγορίες των Grand Prix, κατακτώντας 29 νίκες. Οκτώ στα 125cc, δώδεκα στα 250cc και εννέα στα MotoGP. Στην καριέρα του σημείωσε επίσης 99 βάθρα και 41 pole positions, ενώ κατέκτησε τρία παγκόσμια πρωταθλήματα.

Capirossi

Ο πρώτος από αυτούς ήρθε το 1990 στα 125cc, όταν ο Capirossi έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής σε ηλικία 17 ετών και 165 ημερών. Παραμένει έτσι ο νεότερος Παγκόσμιος Πρωταθλητής σε Grand Prix, καθώς ο Pedro Acosta κατέκτησε το 2021 τον τίτλο σε ηλικία 17 ετών και 166 ημερών, μόλις μία ημέρα μεγαλύτερος.

Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες επίσης ο Capirossi ήταν ο τελευταίος αναβάτης που είχε κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην πρώτη του σεζόν στα 125cc (ή τη Moto3), μέχρι να επαναλάβει το επίτευγμα ο Acosta.

Στο MotoGP ο Capirossi έγραψε ιστορία χαρίζοντας στη Ducati την πρώτη της νίκη στην κορυφαία κατηγορία, στο Grand Prix της Καταλονίας το 2003, στην πρώτη σεζόν της ιταλικής εταιρείας στα MotoGP. Ήταν παράλληλα η πρώτη νίκη της Ducati σε οποιαδήποτε κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, μετά τη νίκη του Mike Hailwood στα 125cc του Ulster GP το 1959.

Ο Ιταλός έχει κερδίσει στο MotoGP με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές, Yamaha, Honda και Ducati, ένα αξιομνημόνευτο επίτευγμα που έχουν πετύχει μόλις πέντε αναβάτες στην ιστορία, οι Mike Hailwood, Randy Mamola, Eddie Lawson, Maverick Viñales και ο ίδιος ο Capirossi. Παράλληλα, έχει ανέβει στο βάθρο με τέσσερις κατασκευαστές, Honda, Yamaha, Ducati και Suzuki.

Από την πρώτη του νίκη, στα 125cc στο Βρετανικό GP του 1990, μέχρι την τελευταία, στο MotoGP της Ιαπωνίας του 2007, μεσολάβησαν 17 χρόνια και 49 ημέρες. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη διάρκεια νικηφόρας καριέρας στην ιστορία των Grand Prix, πίσω μόνο από τον Valentino Rossi, του οποίου η αντίστοιχη περίοδος έφτασε τα 20 χρόνια και 311 ημέρες.

Capirossi

Ο Capirossi αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στο τέλος του 2011, στη Valencia, έχοντας ως τότε το ρεκόρ εκκινήσεων σε Grand Prix, με 328 συμμετοχές σε 22 σεζόν, από το 1990 έως το 2011. Ο εμβληματικός αριθμός 65 που χρησιμοποιούσε έχει αποσυρθεί από το MotoGP από το 2016.

Μετά την αποχώρησή του από τους αγώνες, ο Capirossi παρέμεινε ενεργός στον χώρο, αναλαμβάνοντας μεταξύ άλλων τον ρόλο του εκπροσώπου της Αγωνιστικής Διεύθυνσης στο MotoGP. Συνεχίζει να έχει ενεργό ρόλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ενώ παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές και δημοφιλείς προσωπικότητες του paddock.