Suzuki Burgman: Το κύκνειο άσμα!

Αλλάζει στρατηγική η Suzuki για τo commuting

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2020

Όπως δείχνουν τα πράγματα, φέτος θα είναι η τελευταία χρονιά ύπαρξης της οικογένειας Burgman, τουλάχιστον με αυτή την γκάμα που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, καθώς οι νέες αυστηρότερες προδιαγραφές Euro5 αναγκάζουν την Suzuki να διερευνήσει νέες επιλογές για την αστική μετακίνηση. Η γκάμα των Burgman, που πλέον δεν ανταποκρίνεται στις εμπορικές προσδοκίες των ανθρώπων του Hamamatsu, προφανώς θα αντικατασταθεί από καινούργια μοντέλα τα οποία θα παρουσιαστούν μέσα στους επόμενους μήνες, και θα προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα.

Ο ανταγωνισμός στην κατηγορία των scooters, τόσο από την Ασία με τα Honda PCX και Yamaha NMAX που κατέχουν μεγάλο μερίδιο αγοράς παγκοσμίως, όσο και από την Ευρώπη μέσω της γκάμας της Piaggio, είναι ιδιαίτερα σκληρός. Τώρα, που στους παράγοντες που κάνουν ακόμη πιο δύσκολο το έργο τους προστέθηκαν οι Euro5 προδιαγραφές, πολλά από τα λιγότερο εμπορικά μοντέλα τίθενται υπό το καθεστώς διακοπή της παραγωγής τους, καθώς το κόστος για την αναβάθμιση των κινητήρων τους δεν κρίνεται συμφέρον.

Αυτή είναι η μοίρα που περιμένει πολλά μέλη της οικογένειας των Burgman, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Guillaume Vuillardot της Suzuki Γαλλίας σε συνέντευξή του στο γαλλικό "Moto Station", ο οποίος δήλωσε πως μόνο το Burgman 400 θα συνεχίσει την παραγωγή του έχοντας δεχθεί αναβαθμίσεις, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια θα αντικατασταθεί από "άλλου τύπου οχήματα". Πιο συγκεκριμένα είπε πως "το μόνο που μπορώ να πω προς το παρόν είναι ότι η Suzuki θα αναθεωρήσει πλήρως την στρατηγική της σε ότι αφορά την αστική μετακίνηση. Σίγουρα κάποια μοντέλα θα σταματήσουν να παράγονται και κάποια νέα θα παρουσιαστούν. Το Burgman 400 θα συνεχίσει και θα προσαρμοστεί στις Euro5 προδιαγραφές. Η υπόλοιπη οικογένεια θα σταματήσει και θα αντικατασταθεί από άλλου είδους οχήματα."

Αυτή η τελευταία φράση αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας σχετικά με το τι θεωρεί η Suzuki αστική μετακίνηση (commuting ελληνιστί…) και πώς θα αναθεωρήσει την στρατηγική της στον συγκεκριμένο τομέα. Τις περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνει η εξέλιξη ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και scooters, αφού η παγκόσμια τάση δείχνει ξεκάθαρα προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη, θα περιμένουμε να δούμε και την αναβαθμισμένη μορφή του Burgman 400 και αν τελικά θα περιοριστεί σε αλλαγές στον κινητήρα, ή θα δούμε κάτι ριζικά ανανεωμένο.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.