Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Εμφάνιση που παραπέμπει σε αγώνες dragster, με πάρα πολλά custom εξαρτήματα

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

7/6/2024

Μία μοναδική και ξεχωριστή cult έκδοση του ιστορικού Hayabusa πρώτης γενιάς έβγαλε σε δημοπρασία ο οίκος Bring a Trailer, βαμμένη στα ιστορικά χρώματα της Gulf Racing που μας ταξιδεύουν στον 24ωρο του Le Mans του 1968 και το νικηφόρο Ford GT, με την τιμή που τελικώς έπιασε η μοτοσυκλέτα να αγγίζει τα 14.250 δολάρια (13.085€), ενώ παρά την ξεχωριστή της εμφάνιση έχει όλα τα απαραίτητα για κυκλοφορία στον δρόμο…

Υπεύθυνος για την δημιουργία της συγκεκριμένης έκδοσης είναι ο Hank Young των Young Choppers και Hot Rods στην Marietta της Georgia των Η.Π.Α. Χρησιμοποιώντας ως βάση μία Suzuki Hayabusa του 2002, ο Young προχώρησε, αλλάζοντας σχεδόν τα πάντα πάνω της, με πιο χαρακτηριστικά σημεία το μπροστινό φτερό και το ιδιαίτερο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι πίσω. Στην συνέχεια, η Platinum ATL Customs, που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, ανέλαβε να ολοκληρώσει το δημιούργημα του Young, βάφοντάς το στα αγωνιστικά χρώματα της Gulf Racing, αντλώντας έμπνευση από το Gulf-JW Automotive Ford GT που το 1968 κατέκτησε τον 24ωρο αγώνα του Le Mans, ενώ παντού πάνω στο φαίρινγκ βρίσκουμε τον αριθμό 69 και το λογότυπο της Gulf.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Από που να ξεκινήσει κανείς, να μιλάει για αυτή την μοτοσυκλέτα. Κοιτάζοντάς την, το μάτι πέφτει απευθείας στο μπροστινό φτερό, το οποίο κρύβει σχεδόν ολόκληρο τον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας, θυμίζοντας ελαφρώς τα “dustbin” φαίρινγκ, που έκαναν την εμφάνισή τους στους αγώνες μοτοσυκλέτας την δεκαετία του ’50, ενώ είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε συναντήσει και σε μοτοσυκλέτες που έχουν επισκεφθεί τις Salt Flats του Bonneville, όπου γίνονται οι απόπειρες για το ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά. Πάνω σε αυτό το κάλυμμα είναι ενσωματωμένα δύο φωτιστικά σώματα, τα οποία εκτελούν χρέη προβολέα, μιας και αυτός έχει αφαιρεθεί από το χειροποίητο ενιαίο φαίρινγκ και στην θέση του έχει μπει ο αριθμός 69 σε στρογγυλό λευκό φόντο.

Το επόμενο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι το… εξεζητημένο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι, που δένει πάνω σε έναν… ακτινωτό τροχό 18 ιντσών πίσω που συνδυάζεται με ένα τεράστιο ελαστικό Metzeler ME880 Marathon διαστάσεων… 240/80-18. Οι επιδράσεις από τις chopper μοτοσυκλέτες, με τις οποίες ασχολούνταν τότε κατά βάση ο Young – όταν δεν έφτιαχνε πεπαλαιωμένα hot rod αυτοκίνητα – δεν κρύβονται, καθώς δεν θυμόμαστε να έχουμε δει ξανά ακτινωτό τροχό σε Hayabusa και μάλιστα με ελαστικό τόσο μεγάλων διαστάσεων! Η βάση της πινακίδας έχει μετακομίσει αριστερά, αφήνοντας τον θηριώδη τροχό να αναδειχθεί σε όλο του το μεγαλείο. Παραδόξως, ο μπροστινός χυτός τροχός των 17 ιντσών, φαίνεται να έρχεται αυτούσιος από το μοντέλο βάσης, με το ελαστικό να είναι της Avon.

To Haybusa Gulf Edition δεν δείχνει απλώς γρήγορο, αλλά είναι κιόλας, καθώς ο υγρόψυκτος τετρακύλινδρος κινητήρας των 1.299 κυβικών έχει εξοπλιστεί με ένα Dynojet Power Commander III. Σύμφωνα με το χαρτί της δυναμομέτρησης, 152 ίπποι φτάνουν στον πίσω τροχό, μέσα από ένα κιβώτιο 6 σχέσεων που συνεργάζεται με συμπλέκτη της Versha. Τα δύο τελικά που δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτά με τα οποία εξόπλιζε το εργοστάσιο του Hamamatsu την μοτοσυκλέτα, αφήνουν σε κοινή θέα το ιδιαίτερα ξεχωριστό ψαλίδι, ενώ υποπτευόμαστε ότι θα κάνουν και αρκετή φασαρία. Φρένα και πλαίσιο μοιάζει να έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης.

Την ξεχωριστή αυτή δημιουργία ολοκληρώνουν μία φιμέ ζελατίνα μπροστά, ένας μικρός καθρέπτης στο αριστερό τμήμα του φαίριγνκ και οι ξεχωριστές δερμάτινες σέλες αναβάτη και συνεπιβάτη της Duane Ballard Custom Leather, ενώ υπάρχει και κάλυμμα της πίσω σέλας στα χρώματα της μοτοσυκλέτας, για ακόμα πιο επιθετική εμφάνιση. Στα αναλογικά όργανα που έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης, βλέπουμε ότι ο ολικός χιλιομετρητής γράφει 10.615 μίλια (17.083 χιλιόμετρα), με τον τελευταίο ιδιοκτήτη να έχει κάνει τα 3.200 από αυτά (5.149 χιλιόμετρα).

Το κατά πόσο εύκολο είναι στην οδήγηση το συγκεκριμένο Hayabusa είναι κάτι που δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να μάθουμε εμείς. Θα μπορέσει όμως να διαπιστώσει αυτός που έδωσε τα 14.250 δολάρια ( 13.085€), που ήταν και η υψηλότερη προσφορά. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη δημοπρασία δεν είχε συγκεκριμένη τιμή εκκίνησης, επομένως οι πλειοδότες μπορούσαν να ξεκινήσουν ακόμα και από το 1 δολάριο. Καθόλου άσχημη τιμή για μία μοτοσυκλέτα 22 ετών, ταυτόχρονα όμως όχι και τόσο υψηλή, όσο η μοναδικότητά της.

Ετικέτες

Suzuki

hayabusa

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

Stark Varg EX: Παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου από τα Temu - Λέει ότι το έκανε, αλλά υπάρχει μεγαλύτερο [Video]

Η ανωτερότητα των ηλεκτρικών κινητήρων που ευαγγελίζεται η εταιρεία σηκώνει συζήτηση - Όπως και το ρεκόρ που ισχυρίζεται

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/12/2025

Η Stark Future πραγματοποίησε ανάβαση στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, Los Ojos del Salado, φτάνοντας σε υψόμετρο 6.721 μέτρων με τον Ελβετό αναβάτη Jiri Zak επάνω στην ηλεκτρική Varg EX και διατυμπανίζει ότι έσπασε το ρεκόρ για την υψηλότερη ανάβαση με μοτοσυκλέτα που ανήκει στη Yamaha και τον Pol Tarres. Τα δεδομένα την διαψεύδουν.

Εν συντομία: Υπάρχει ένα κωνικό ηφαίστειο που προσφέρεται για αναβάσεις οχημάτων εξαιτίας της ομαλότητάς του και τις εύκολης προσέγγισης με αυτοκίνητο μέχρι περίπου τα 5.000 μέτρα. Εδώ και μία εικοσαετία, 9 στους 10 που θέλουν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ, επιλέγουν το συγκεκριμένο βουνό και σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες κολλάνε σε ένα σημείο της σάρας που βυθίζει την μοτοσυκλέτα και έτσι κανείς δεν έχει σπάσει το όριο των 7.000 μέτρων, ενώ είναι αρκετά εύκολο (συγκριτικά και μόνο η λέξη "εύκολο") να φτάσουν στα 6.500 μέτρα.

Ο Tarres επιχείρησε με Tenere και έκανε ρεκόρ δικύλινδρων αλλά επιχείρησε και με YZ450 και έφτασε ψηλότερα από όλους. Εκείνο το ρεκόρ ΔΕΝ έχει σπάσει ακόμη. Η Yamaha το έχει επικοινωνήσει και διάφοροι οργανισμοί καταγραφής ρεκόρ περιμένουν ακόμη να το πιστοποιήσουν. Διασημότερος όλων είναι τα Guiness φυσικά που δεν τα βρήκαν με την Yamaha στην δήλωση του ρεκόρ και δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τους την προσπάθεια του Tarres. Η Stark Varg ποντάρει ότι θα μπει στην λίστα αυτή, όμως αυτό δεν σημαίνει πως το YZ450 της Yamaha δεν έχει φτάσει ψηλότερα. Αν η Stark Varg έκανε λόγο για ρεκόρ ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, δεν θα ήταν πρόβλημα. Δηλώνοντας πως έχει πάει ψηλότερα από όλους και μάλιστα πως αυτό συνέβη γιατί δεν έχει τα "προβλήματα των κινητήρων εσωτερικής καύσης σε μεγάλα υψόμετρα" είναι ένα σημαντικό ατόπημα.

Ακόμη και αν οι Ισπανοί δεν θέλουν να υπολογίσουν το ρεκόρ του YZ450, υπάρχει άλλο ρεκόρ μόλις 40 μέτρων που αναγνωρίζεται και από τα Guiness με μόλις διψήφια διαφορά, οπότε ο τονισμός της προσπάθειας ως κάτι που μόνο μία ηλεκτρική μπορεί να κάνει είναι διπλά άτοπος.

Πιο αναλυτικά:

Το μόνο σίγουρο πως ανεβαίνοντας αναπνέει ένας κινητήρας δυσκολότερα. Έχουμε φτάσει εντός Ελλάδας τα 2.810 με τέσσερις μοτοσυκλέτες, ΤΕΥΧΟΣ #625 Δεκέμβριος 2021, και τα 1.301 κυβικά δεν είχαν κανένα θέμα, τα μικρότερα είχαν χάσει λίγη από την δύναμη τους.

Στο Νεπάλ οδηγώντας στα 5.200 μέτρα το πρόβλημα των 400 κυβικών ήταν ακριβώς το ίδιο με πριν, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε οδηγήσει πάνω από τα 6.000 μέτρα εδώ στο MOTO, αλλά το μόνο σίγουρο, μιλώντας και με τον Tarres, είναι πως κάθε 100 μέτρα είναι και σημαντική η διαφορά ιδιαίτερα αν μιλάμε για ταχεία άνοδο, όπως συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση που απαιτεί δηλαδή μπόλικο γκάζι.

Τα ψηλά βουνά είναι απαιτητικά με τα μέλη των αποστολών να χρειάζονται εβδομάδες σταδιακής προσαρμογής για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων. Ακόμη και με την απίστευτη φυσική κατάσταση των κορυφαίων αθλητών τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Το μεγάλα υψόμετρα μπορούν να λυγίσουν τους περισσότερους ανθρώπους με την “ασθένεια του υψομέτρου” να είναι μόνιμος σύντροφος για τις ομάδες που επιχειρούν σε αυτά. Χιονοπτώσεις, κατολισθήσεις, ισχυροί άνεμοι, χαμηλές θερμοκρασίες, απότομές κόψεις, παγωμένα τμήματα και σάρες περιπλέκουν την αναζήτηση και τελική επιλογή βέλτιστης διαδρομής. Ξεκινώντας από το Καταφύγιο Murray στα 4.522 μέτρα, οι δυσκολίες των εγχειρημάτων αυτών είναι δυσκολότερες από όσο οι περισσότεροι φανταζόμαστε.

Το πνεύμα της δημοσίευσης δεν είναι να μειωθεί καμία από τις απόπειρες που καταβάλλουν κατασκευαστές και εταιρείες, επιτυχημένες ή όχι, αλλά μια διευκρίνηση στο τι έχει έως τώρα επιτευχθεί, το οποίο είναι και αντίθετο με τους ισχυρισμούς της Stark Varg για νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Το απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου διατηρεί ο Pol Tarres από το 2024 όταν στο πλαίσιο της αποστολής της Yamaha, ανέβηκε έως τα 6.756 μέτρα με ένα cross country YZ450FX, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 6.546 μέτρων που είχε κάνει ο Jiri Zak με ένα ΚΤΜ 450 τo 2020.

Στην ίδια αποστολή ο Ισπανός αναβάτης επέκτεινε το ήδη δικό του ρεκόρ ανάβασης σε υψόμετρο για πολυκύλινδρη μοτοσυκλέτα από τα 6.157,5 μετρά (Yamaha Tenere 700 - 2022), στα 6.677 μέτρα, ξανά με ένα Yamaha Tenere 700.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ένα ρεκόρ δεν καταγράφεται μονάχα από τα Guiness Records καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία και οι διαδικασίες της δεν είναι ο μοναδικός "θεματοφύλακας" ρεκόρ στον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτήν πάντως, το υψηλότερο υψόμετρο που επιτεύχθηκε ποτέ με μοτοσικλέτα είναι τα 6.639 μέτρα και καταγράφηκε από τους Francisco Rencoret, Max Rencoret και Tomás Rencoret, στις 25 Νοεμβρίου 2025, με την ομάδα (πατέρας και δύο γιοι) να σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες τους έως τα 6.639,976 μέτρα, πάλι στο Ojos del Salado, το ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, χωρίς να γίνεται αναφορά στις μοτοσυκλέτες.

Η προσπάθεια κεφαλαιοποίησης του εγχειρήματος από το τμήμα marketing της Stark Future είναι τουλάχιστον προβληματική, παρουσιάζοντας την ανωτερότητα των ηλεκτροκινητήρων έναντι των συμβατικών, εσωτερικής καύσης, λόγω της μη εξάρτησης τους από την περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε οξυγόνο που χρειάζεται ο θερμικός κινητήρας για να λειτουργήσει σωστά κατά την καύση του μίγματος. Τι κάνει δηλαδή νιάου νιάου στα κεραμίδια.

Την ίδια στιγμή η Starl Varg φυσικά και “ξεχνάει” να αναφερθεί στα ζητήματα αυτονομίας και ανεφοδιασμού της μοτοσυκλέτας της, το ντύσιμο των μπαταριών με αλουμινοκουβέρτες (φαίνεται στις φωτογραφίες) για την διατήρηση της θερμότητας που απαιτείται ώστε λειτουργούν οι μπαταρίες και κυρίως το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ένα απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου, αλλά για την καλύτερη επίδοση ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έως τώρα. Χώρια που για να φτάσει εκεί η ηλεκτρική της μοτοσυκλέτα χρειάστηκαν άλλα οχήματα με θερμικούς κινητήρες για να τη μεταφέρουν εκεί πάνω, αλλά και για να την φέρουν ξανά κάτω... Άρα για ποια ακριβώς "νίκη" των ηλεκτρικών έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών υπερηφανεύεται;

Ακόμα και άγοντας όμως την ανάβαση του Tarres με το YZ450FX -το ρεκόρ περιμένει επικαιροποίηση- είναι όντως τόσο μεγάλη επιτυχία για ένα αγωνιστικό enduro, ακόμα και εάν αυτό είναι ηλεκτρικό, το να ξεπεράσει ένα μεσαίο on-off για μόλις 44 μέτρα;