Suzuki: Νέες εκδόσεις για τα V-Strom 800 και GSX-8S στην αυστριακή αγορά
Νέα γραφικά και έξτρα στάνταρ εξοπλισμός - Σε πολύ περιορισμένη διάθεση
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
30/1/2026
Η Suzuki Αυστρίας παρουσίασε μία νέα έκδοση για το V-Strom 800 και δύο για το GSX-8S, οι οποίες θα κάνουν το επίσημο ντεμπούτο τους στο κοινό στις 6 Φεβρουαρίου.
Οι τρεις νέες εκδόσεις θα παρουσιαστούν στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας της Αυστρίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην πόλη Wels και προορίζονται για την εγχώρια αγορά, ενώ θα διατεθούν σε πολύ περιορισμένο αριθμό: μόλις πέντε μοτοσυκλέτες για το V-Strom 800 X-Tour, όπως ονομάζεται και από δέκα μοτοσυκλέτες για τις GSX-8S Red Flash και GSX-8S Bule Flash, όπου αντίστοιχα κυριαρχεί το κόκκινο και μπλε χρώμα.
Βασικό στοιχείο διαφοροποίησης των εκδόσεων έναντι των στάνταρ μοντέλων είναι τα χρώματα και τα γραφικά από τα ειδικά αυτοκόλλητα που έχουν χρησιμοποιηθεί. Το V-Strom 800 X-Tour που βασίζεται στην έκδοση με τις χυτές ζάντες αλουμινίου ξεχωρίζει για τα κίτρινα τμήματά του -σε μαύρο η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα-, με γραφικά που θυμίζουν χάρτη.
Τα ειδικά αυτοκόλλητα κάνουν την εμφάνισή τους και στις πλαϊνές βαλίτσες του στάνταρ αλουμινένιου τριβάλιτσου, ενώ στάνταρ είναι οι χούφτες στο τιμόνι αλλά και η προστατευτική ποδιά του κινητήρα. Η τιμή του στην Αυστρία έχει οριστεί στα 12.990 ευρώ.
Για το GSX-8S η Suzuki δημιούργησε της εκδόσεις Red Flash και Blue Flash που ξεχωρίζουν μεταξύ τους λόγω του χρώματος που έχει επιλέξει η ιαπωνική εταιρεία για καθεμιά από αυτές, το οποίο δίνει και το όνομα.
Στο Red Flash όπως και στο Blue Flash βλέπουμε επίσης νέα αυτοκόλλητα που καλύπτουν σχεδόν κάθε σημείο των δύο μοτοσυκλετών ακόμη και κάποια ορατά σημεία του πλαισίου. Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν πλουσιότερο εξοπλισμό έναντι της στάνταρ έκδοσης αφού το στάνταρ τελικό έχει δώσει τη θέση του σε ένα της Akrapovic, το οποίο αυξάνει την απόδοση κατά 2,5 ίππους και 0,14 kg.m, ενώ πιο σημαντικό είναι το όφελος που προκύπτει από τη μείωση του βάρους κατά 2,2 κιλά.
Παράλληλα, στη θέση των στάνταρ φλας έχουν τοποθετηθεί LED, με τον έξτρα εξοπλισμό να ολοκληρώνεται από το κάλυμμα της σέλας. Η τιμή και για τις δύο μοτοσυκλέτες έχει οριστεί στα 11.490 ευρώ.
Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]
Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
22/6/2026
Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.
«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»
Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.
Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.
Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.
Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.
Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.
Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.
Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.
Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.
Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.
Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.
Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.
