Τα χρέη της Norton στους πιστωτές της!

Χρωστάει μέχρι και στον John McGuiness
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/4/2020

Όσο ξεδιπλώνεται το κουβάρι της υπόθεσης με την χρεωκοπία της Norton, τόσο περισσότερα “άπλυτα” βγαίνουν στη φόρα και όπως αποδεικνύεται η ιστορία έχει πολύ ζουμί ακόμη. Πρόσφατα το SuperBike Magazine δημοσίευσε μια ανάλυση της εταιρείας που έχει αναλάβει τη διαχείριση της Norton με στόχο την πώλησή της, Binder Dijker Otte (BDO), όπου αναφέρονται λεπτομερώς όλα τα χρέη της αγγλικής εταιρείας μοτοσυκλετών αλλά και σε ποιους τα οφείλει!

Οι πιστωτές της Norton, έχουν χωριστεί σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: Οι Ασφαλισμένοι (αυτοί που θα πάρουν σίγουρα τα χρήματά τους), οι Προνομιούχοι και οι Ανασφάλιστοι. Στην πρώτη κατηγορία υπάγονται οι τράπεζες που χορήγησαν δάνεια στην βρετανική εταιρεία, ενώ στη δεύτερη ανήκουν –όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις- οι υπάλληλοι της Norton (ανέρχονταν στους 64 όταν η BDO ορίστηκε ως διαχειριστής της, όμως τώρα έχουν μειωθεί στους 58 με έξι υπαλλήλους να έχουν παραιτηθεί). Ανασφάλιστοι θεωρούνται στη προκείμενη περίπτωση οι αναβάτες που έχουν δώσει προκαταβολή για την αγορά μιας Norton μοτοσυκλέτας, οι συνεργάτες της αγγλικής φίρμας και το HMRC (Her Majesty’s Revenue and Customs), που είναι η υπεύθυνη υπηρεσία για τα έσοδα και τελωνεία της Βρετανίας.

Σε ό,τι αφορά τα συνολικά χρέη των εταιρειών του Stuart Garner, η ανάλυση της BDO αναφέρει πως ανέρχονται στα 31.986.674,26 ευρώ. Συγκεκριμένα, τα χρέη των εταιρειών του Garner στους Ασφαλισμένους πιστωτές – στη προκείμενη περίπτωση είναι μόνο η τράπεζα Metro, η οποία μάλιστα ήταν αυτή που έθεσε ως διαχειριστή την BDΟ – ανέρχονται στα €8.021.463,74. Από αυτά, τα 4,55 εκατομμύρια είναι οφειλές της Norton Motorcycles UK Ltd, ενώ τα υπόλοιπα 3,46 είναι χρέη της Donington Hall Estates Ltd και είναι τα μοναδικά χρήματα που θα επιστραφούν σίγουρα.

Τώρα, σχετικά με τα χρέη στους Προνομιούχους πιστωτές, δηλαδή τους 58 υπαλλήλους όπως αναφέραμε και πιο πάνω, ανέρχονται στις μόλις 52.348,23, τα οποία προκύπτουν απ’ τις €902,56 που αναλογούν σε κάθε εργαζόμενο για την καθυστέρηση κατάθεσης της μισθοδοσίας του.

Στην τρίτη και τελευταία κατηγορία, τους Ανασφάλιστους πιστωτές, οι οφειλές του Garner φτάνουν τα 8.010.181,80 εκατομμύρια ευρώ με τα 3.723.042,24 από αυτά να ανήκουν στους 466 αναβάτες που έχουν δώσει προκαταβολή για την αγορά μιας Norton μοτοσυκλέτας. Επιπλέον τα χρέη του Garner στο HMRC αγγίζουν τις €784.204,70 και με βάση τα λεγόμενα της BDO ούτε αυτά πρόκειται να αποπληρωθούν. Από τη στιγμή που οι εταιρείες του Garner τέθηκαν υπό καθεστώς διαχείρισης, οι καταθέσεις τους στην τράπεζα δεν ξεπερνούσαν τις €338.458,39 και αυτά τα χρήματα θα πάνε στον μοναδικό Ασφαλισμένο πιστωτή, τη Metro. Συγκεκριμένα αυτό που αναφέρεται στην ανάλυση της BDO είναι: “Αυτά τα χρήματα δεν περιλαμβάνονταν σε ξεχωριστό τραπεζικό λογαριασμό και συνεπώς δεν θα επιστραφούν σε όσους τα κατέθεσαν”

Ανάμεσα στη λίστα των Ανασφάλιστων Πιστωτών, αποδείχτηκε ότι βρίσκεται και ο John McGuiness, ο οποίος όπως φαίνεται δεν πληρώθηκε βάσει συμβολαίου για τη συμμετοχή στους Road Racing αγώνες ως εργοστασιακός αναβάτης της εταιρείας.

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.