Ο Sjaak Lucassen ίσως είναι ο πιο κοσμογυρισμένος ταξιδιώτης με μοτοσυκλέτα που έχει γεννηθεί μέχρι στιγμής! Εδώ και σχεδόν 30 ολόκληρα χρόνια έχει αφοσιωθεί στο να επισκεφθεί κάθε γωνιά του πλανήτης μας ταξιδεύοντας με τη μοτοσυκλέτα του. Όλα ξεκινήσαν πίσω στη δεκαετία του '90, όταν αποφάσισε να μεταφέρει τη μοτοσυκλέτα του, μια Honda Fireblade, στην Αυστραλία και να εξερευνήσει την Ήπειρο σε ένα ταξίδι σχεδόν 40.000 χιλιομέτρων και διάρκειας τεσσάρων μηνών.
Έπειτα, έστειλε την Fireblade στην Ινδονησία πραγματοποιώντας άλλο ένα επικό ταξίδι και τότε συνειδητοποίησε ότι το να μεταφέρει τη μοτοσυκλέτα του σε διάφορα σημεία του πλανήτη και όχι να την οδηγεί σε αυτά, ήταν κάτι που δεν του άρεσε. Έτσι, το 1995 και για τα επόμενα τρία χρόνια θα πραγματοποιούσε μαζί της, το πρώτο του ταξίδι σε ολόκληρο το πλανήτη. Όσο διέσχιζε το Πακιστάν καβάλα στην ειδικά τροποποιημένη Fireblade με τις τεράστιες βαλίτσες, σκέφτηκε πως έχει φτάσει μέχρι την άκρη του κόσμου, όμως τότε του ήρθε η ιδέα πως η πραγματική άκρη του κόσμου είναι ο Βόρειος Πόλος. Από τότε μέχρι σήμερα ο Lucassen έχει πραγματοποιήσει αμέτρητα ταξίδι και ένα απ’ τα πιο γνωστά είναι ο γύρος του κόσμου με την πραγματικά αθάνατη Yamaha R1, η οποία μετρά πλέον πάνω από 350.000 χιλιόμετρα και είναι ο συνταξιδιώτης του μέχρι και σήμερα.
Την περασμένη δεκαετία πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στο βόρειο ημισφαίριο τη Γης, όμως ποτέ δεν κατάφερε να πατήσει στον Βόρειο Πόλο. Κάθε φορά όμως αποκτούσε πολύτιμη εμπειρία στο να προετοιμαστεί καλύτερα για την επόμενη προσπάθεια. Η R1 σιγά-σιγά άρχιζε να αλλάζει μορφή και από supersport που κάποτε ήταν έφτασε στο σημείο να θυμίζει περισσότερο SUV με τεράστια λάστιχα, ρυθμιζόμενου ύψους αναρτήσεις και πάρα πολλές μετατροπές που θα καταστήσουν εφικτό το ταξίδι του. Όλα αυτά περιγράφονται στο εκπληκτικό video που ακολουθεί. Οπότε, χαλαρώστε απολαμβάνοντας έναν απ’ τους πιο κοσμογυρισμένους ταξιδιώτες να μιλά όχι μόνο για το ταξίδι αλλά και τις εμπειρίες του.
Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει
Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.
Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.
Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.
Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.
"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.
Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά
Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.
Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.
Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.
