Ταξινομήσεις Απριλίου 2020: Πτώση μεν, θαύμα δε!

Τα πάντα κλειστά, όλοι στα σπίτια αλλά…
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/5/2020

Αν υπολογίσουμε πως ολόκληρο τον Απρίλιο τα πάντα ήταν κλειστά, οι υπηρεσίες του υπουργείου μεταφορών υπολειτουργούσαν και οι πολίτες απαγορεύοταν να μετακινηθούν πέρα από τα όρια του δήμου τους, τότε τα 922 δίκυκλα που ταξινομήθηκαν είναι πραγματικό θαύμα! Να θυμίσουμε εδώ, πως τα δίκυκλα δεν είναι σαν τα αυτοκίνητα όπου μεγάλος όγκος ταξινομήσεων αφορά εταιρικούς στόλους. Οι ταξινομήσεις δίκυκλων στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους αφορούν πραγματικές αγορές από ξεχωριστά άτομα. Σίγουρα το γεγονός πως κατά τη διάρκεια του lockdown αυξήθηκαν κατακόρυφα οι ανάγκες για courier έπαιξε ως ένα βαθμό το ρόλο του στην διατήρηση του αγοραστικού ενδιαφέροντος για μικρά δίκυκλα, όμως αυτό δεν θα πρέπει να μας οδηγήσει σε γενικεύσεις, διότι σημαντικό αριθμό ταξινομήσεων εμφανίζουν και οι premium εταιρείες – εκτός κι αν κάποιος από εσάς παρέλαβε δέμα από courier που οδηγούσε superbike του 2020 των 20.000€.

Έχοντας στα χέρια μας την έκθεση της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για τις ταξινομήσεις οχημάτων τον Απρίλιο του 2020 και συγκριτικά στοιχεία για τα έτη 2018 και 2019, μπορούμε με απόλυτη σιγουριά να πούμε πως η εμπορική δραστηριότητα των δικύκλων την γλίτωσε πολύ φτηνά σε σχέση με τον κλάδο του αυτοκινήτου. Κάτι βέβαια που είναι απόλυτα λογικό, καθώς η οικονομική κρίση που ζήσαμε όλοι τα προηγούμενα χρόνια μας δίδαξε πως η αγορά καινούριου αυτοκινήτου είναι ο καλύτερος τρόπος για να χάσεις 15.000, 20.000 ή ακόμα και 30.000€ μέσα σε λίγα χρόνια, την ίδια ώρα που το δάνειο για την αγορά του τρέχει και εσύ είσαι άνεργος ή με κομμένο στη μέση τον μισθό.

Αντιθέτως όσοι αγόρασαν δίκυκλα έχουν στα χέρια τους ένα όχημα με αξία μεταπώλησης (έστω και κουτσουρεμένη), που δεν έγινε αιτία να χάσουν επιδόματα ή να υπερφορολογηθούν χυδαία και σίγουρα έχει πρακτική αξία. Επιπλέον, λόγω της αστικοποίησης του πληθυσμού, τα αυτοκίνητα έχουν πολύ περιορισμένο πεδίο χρήσης, το οποίο γίνεται ακόμα πιο περιορισμένο όσο περνάνε τα χρόνια, με τις επεκτάσεις των πεζοδρομήσεων και των απαγορεύσεων κυκλοφορίας στα κέντρα των πόλεων. Τα δίκυκλα είναι η πραγματική λύση στο πρόβλημα της μετακίνησης στην Ελλάδα και πολύ πιθανόν τα επόμενα χρόνια να είναι και η μοναδική για όσους ζουν σε αστικά κέντρα. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, τον Απρίλιο του 2018 ταξινομήθηκαν συνολικά 3.027 δίκυκλα άνω των 50cc, τον Απρίλιο του 2019 ταξινομήθηκαν 3.642 και τον Απρίλιο του 2020 σε συνθήκες lockdown, είχαμε 922 ταξινομήσεις. Σε αντίθεση με τα στοιχεία που λαμβάνουμε κάθε μήνα από τον Σ.Ε.Α.Α. σε αυτά εδώ υπάρχουν μέσα και όσα μεταχειρισμένα δίκυκλα βγάζουν πινακίδα για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Μιλάμε δηλαδή για δίκυκλα που έχουν εισαχθεί μεταχειρισμένα από άλλες χώρες. Πιθανόν κάποια από αυτά τα μεταχειρισμένα να είχαν ήδη πουληθεί καινούρια στη χώρα μας και για διάφορους λόγους να έβγαλαν καινούρια πινακίδα, αλλά το ποσοστό είναι πάρα πολύ μικρό για να το λάβουμε υπόψη μας. Κοιτάζοντας αυτά τα στοιχεία υπάρχουν αριθμοί που είναι αναμενόμενοι και κάποιοι που προκαλούν μικρές εκπλήξεις. Στα αναμενόμενα είναι το γεγονός πως οι premium εταιρείες με μεγάλες και ακριβές μοτοσυκλέτες εμφανίζουν και μεγάλο ποσοστό εισαγωγής μεταχειρισμένων, καθώς προσφέρουν μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους για τους εμπόρους. Έτσι στις 198 μοτοσυκλέτες της BMW που έβγαλαν πρώτη φορά πινακίδα φέτος από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο, οι 40 είναι μεταχειρισμένες. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο “περίεργα” στην περίπτωση της Harley όπου συνολικά το τετράμηνο του 2020 ταξινομήθηκαν 22 καινούριες μοτοσυκλέτες και 30 μεταχειρισμένες! Ακόμα πιο “περίεργα” είναι τα πράγματα στην περίπτωση της Aprilia όπου εμφανίζονται στους πίνακες 6 καινούριες και 14 μεταχειρισμένες. Από τις mainstream εταιρείες, την μεγαλύτερη ποσοστιαία εισαγωγή μεταχειρισμένων έχει η Yamaha με 17,4% (785 καινούρια και 137 μεταχειρισμένα) και η Honda με 17,1% (113 μεταχειρισμένα στα 660 καινούρια). Συνολικά, στο πρώτο τετράμηνο του 2020 είχαμε 7.008 ταξινομήσεις καινούριων δίκυκλων άνω των 50cc και άλλες 696 ταξινομήσεις μεταχειρισμένων.

 

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.