Θανατηφόρα τροχαία: Η Ιταλία ανησυχεί για την μικρή πόλη που χάθηκε το 2023 - Σύγκριση με Ελλάδα

Στα 450 τα τροχαία ατυχήματα/μέρα πέρσι στους γείτονες - Τι δείχνει η σύγκριση με την Ελλάδα
Θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα Ιταλία 2023 - Χάθηκε μια μικρή πόλη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

21/10/2024

Με οδηγούς και αναβάτες που έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τους Έλληνες και μεσογειακό ταπεραμέντο, η Ιταλία είναι από τις χώρες της ΕΕ που θρηνούν κάθε χρόνο την απώλεια μιας κωμόπολης.

Παραπονιόμαστε για την δική μας κατάσταση στους δρόμους, ωστόσο δίπλα μας, σε μία χώρα με παρόμοια μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, που επίσης η διήθηση είναι μία πραγματικότητα και παρόλο που η εικόνα στους δρόμους είναι σε γενικές γραμμές καλύτερη, στην πράξη έχουν και αυτοί μεγάλες απώλειες.

Σύμφωνα με τη Λέσχη Αυτοκινήτου Ιταλίας (Automobile Club d'Italia -ACI) που απαρτίζεται από 98 τοπικές λέσχες (πάνω από ένα εκατ. μέλη συνολικά) και το Ιταλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής, το 2023 σημειώθηκαν στη γειτονική χώρα 166.525 τροχαία ατυχήματα, ένας σοκαριστικός αριθμός που δεν είναι και ο μοναδικός που σοκάρει.

Ο παραπάνω αριθμός αντιστοιχεί σε 456 τροχαία ατυχήματα την ημέρα στα οποία τραυματίζονταν κατά μέσο όρο -ελαφριά ή βαρύτερα- 615 άνθρωποι, ενώ κάθε μέρα τη χρονιά που μας πέρασε έχαναν τη ζωή τους κατά μέσο όρο 8,3 άνθρωποι.

Στην Ιταλία παρουσιάστηκε πέρσι μείωση κατά 3,8% στους θανάτους σε τροχαία ατυχήματα έναντι του 2022, με τον αριθμό των νεκρών να φτάνει τους 3.039. Αναλογικά βέβαια με τον πληθυσμό της χώρας οι θάνατοι στην Ιταλία βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με εκείνους στην Ελλάδα, με το 2023 να χάνουν τη ζωή τους στους δρόμους της χώρας μας 621 συμπολίτες μας. 

Αν είχαμε το μέγεθος της Ιταλίας τότε οι θάνατοι στην Ελλάδα θα ξεπερνούσαν ελαφρώς τους 3.500 και ο μέσος όρος εκείνων που θα έχαναν τη ζωή τους καθημερινά θα βρισκόταν στα 9,6 άτομα. Μάλιστα, η Ιταλία που έχει αναλογικά λιγότερους νεκρούς "χρειάστηκε" για να φτάσει σε αυτόν τον αριθμό περισσότερα από 160 χιλιάδες ατυχήματα. 

Στην Ελλάδα το 2023 τα καταγεγραμμένα ατυχήματα ήταν 15 φορές λιγότερα σε σχέση με αυτά της Ιταλίας, (ή περίπου 2,5 φορές λιγότερα αναλογικά) στα 11.201 και αυτό υποδεικνύει υψηλότερο βαθμό σφοδρότητας που σημαίνει ότι η σοβαρότητα των ελληνικών ατυχημάτων είναι πολύ μεγαλύτερη.

Δεν υπάρχει αντίστοιχος δείκτης αλλά πιστεύουμε πως αντιλαμβάνεστε εδώ την ειδοποιό διαφορά: Δεν φορούν κράνος οι Έλληνες αναβάτες, παραμελούν την ζώνη και αφήνουν παιδιά στο πίσω κάθισμα χωρίς καμία προστασία.

Με 621 νεκρούς στους δρόμους της επικράτειας της, το 2023 η Ελλάδα βρέθηκε στην 26η θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ αναφορικά με τα θανατηφόρα τροχαία που έγιναν στους δρόμους της με μέσο όρο 61 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, ένα θλιβερό νούμερο, 33% πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 46 θανάτων ανά εκατομμύριο.

Οι ασφαλέστερες συνθήκες στις οποίες μπορεί να κυκλοφορεί κανείς σε δημόσιο δρόμο βρίσκονται στη Σουηδία, μια χώρα που έχει εντελώς διαφορετική κουλτούρα σε σχέση με την ελληνική και την ιταλική, όπου οι θάνατοι σε τροχαίο ανά εκατομμύριο βρίσκονται στους "μόλις" 22 όταν 400 άνθρωποι χάνουν κάθε εβδομάδα τη ζωή τους στους δρόμους της Ευρώπης.

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης
Loose gravel
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Loose gravel

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Loose gravel

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια  “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.

Loose gravel