Θεσσαλονίκη: Άνοιξαν Εγνατία και Βενιζέλου μετά από 17 χρόνια!
Συνεχίζονται ακόμη τα έργα σε άλλους δρόμους
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
30/1/2024
Σχεδόν δύο δεκαετίες με προβλήματα μετακίνησης ακόμη και για τους μοτοσυκλετιστές σε μία πόλη που έχει από την πιο σωστή ρυμοτομία για τα δεδομένα της Ελλάδα και δεν θα έπρεπε να ταλαιπωρείται κανείς, πέρασαν οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης μέχρι σήμερα που όλες οι λωρίδες σε δύο κεντρικούς δρόμους, δόθηκαν στην κυκλοφορία.
Πέρασαν 17 χρόνια από τότε που ξεκινούσε το μαρτύριό τους, το ανέκδοτο που λέγεται «Μετρό Θεσσαλονίκης» και το έχουν δει να εγκαινιάζεται χρόνια πριν, το έχουν δει σε ταινίες του Χόλυγουντ, έχουν περπατήσει και σε σταθμούς του σαν αξιοθέατο, αλλά ακόμη δεν είναι έτοιμο.
Η εικόνα εργοταξίου παραμένει στους κεντρικούς δρόμους, ενώ συνεχίζεται η κατάληψη και σε άλλους δρόμους όσο τα έργα συνεχίζονται με ευχή όλων να μην υπάρχουν περισσότερα προβλήματα σε ότι ολοκληρώνεται καθώς ήδη υπάρχει πρώτο δείγμα.
Σε κάθε περίπτωση οι βασικές παρακάμψεις που είχαν γίνει αιτία τροχαίων ατυχημάτων μοτοσυκλετιστών και ταλαιπωρίας των οδηγών, αποτελούν παρελθόν ύστερα από 17 χρόνια χωρίς να ξέρει κανείς αν μπορεί να πανηγυρίσει ή να κλάψει. Ενδεχομένως το πρώτο μιας και το δεύτερο έχει στερέψει καθώς υπάρχει γενιά που δεν έχει οδηγήσει μοτοσυκλέτα στους δρόμους αυτούς χωρίς να πρέπει να προσέχει να μην πατήσει τις σημάνσεις. Για αυτό και το παρατσούκλι “Cry Over” που ήδη δόθηκε στον “Fly Over” αυτοκινητόδρομο που ανακοινώθηκε πως θα ολοκληρωθεί σε 4 χρόνια, μοιάζει μετά την σημερινή αποτύπωση της δεκαεπτάχρονης αναμονής πιο κοντινό στην πραγματικότητα, την οποία κανείς δεν εύχεται. Νέα ημερομηνία ολοκλήρωσης για τα έργα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, σχετικά με το Μετρό, είναι ο Νοέμβριος του 2024 και μακάρι να μην αλλάξει για ακόμη μία φορά.
Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]
Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/1/2026
Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.
Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.
Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.
Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.
Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων!
Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.
Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.
Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.
Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.
Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.
