Τροχόσπιτο για δύο ρόδες με βάση το Honda PCX - Έκανε την εμφάνισή του ως πατέντα στην Ασία

Σημαντικοί οι περιορισμοί για την υλοποίησή του
τροχόσπιτο για μοτοσυκλέτα 2025
Από τον

Παύλο Καρατζά

10/7/2025

Τα αυτοκινούμενα τροχόσπιτα έχουν το λιγότερο τρεις ρόδες, ωστόσο κάποιος Ασιάτης φαίνεται ότι σκέφτεται να φέρει στην παραγωγή και ένα με δύο τροχούς, σύμφωνα με πατέντες που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλοι οι κατασκευαστές, όχι μόνο εκείνοι που δραστηριοποιούνται στους δύο τροχούς, καταθέτουν πατέντες για κατοχύρωση που δεν βλέπουν ποτέ το φως της παραγωγής. Πολλές φορές το κάνουν αυτό για να κατοχυρώσουν την ιδέα ώστε να μην την "κλέψει" κάποιος άλλος μέχρι αυτή να "ωριμάσει" και να φτάσει η εξέλιξή της σε επίπεδο που μπορεί να εφαρμοστεί στην μαζική παραγωγή. Άλλες φορές η κατοχύρωση γίνεται για να περάσει ο χρόνος και να εξελιχθούν οι τεχνολογίες που την αφορούν σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορεί να γίνει πραγματικότητα στο μέλλον.

1

Δεν ξέρουμε τι από τα δύο ισχύει σε αυτή την περίπτωση με την πατέντα που αφορά την τοποθέτηση τροχόσπιτου πάνω σε δίκυκλο, όμως αυτή έκανε την εμφάνισή της στην Ασία με το γερμανικό Motorrad να αναφέρει ότι πρόκειται για πατέντα που προέρχεται από άγνωστη εταιρεία της κινέζικης επαρχίας Guangdong, ενώ το κινέζικο sohu.com αναφέρει ότι αυτή η πατέντα προέρχεται από ιαπωνική εταιρεία και σε αυτό το στάδιο αφορά μόνο την εξωτερική σχεδίαση του μικρού τροχόσπιτου.

τροχόσπιτο για μοτοσυκλέτα 2025

Φαινομενικά σε αυτό το μίνι τροχόσπιτο μπορούν να χωρέσουν μόνο... ζώα και μωρά, όμως φαίνεται να έχει σχεδιαστεί ώστε να εκτείνεται με κάποιο τρόπο αφού το εμπρός στενότερο μέρος του δείχνει να "χωνεύει" μέσα στο φαρδύτερο πίσω. Αυτό που δεν φαίνεται σε καμία από τις ψηφιακές εικόνες είναι το σύστημα που θα στηρίζει το δίκυκλο όταν αυτό θα είναι παρκαρισμένο και έτοιμο προς χρήση.

τροχόσπιτο για μοτοσυκλέτα 2025

Πέρα από το αυξημένο βάρος το θέμα που προκύπτει από μια τέτοια κατασκευή και μπορεί να κάνει το δίκυκλο επικίνδυνο είναι η σταθερότητά του αν οδηγείται σε δρόμο όπου υπάρχει πλάγιος άνεμος. Επίσης το PCX χρησιμοποιείται εδώ λογικά απλά σαν ένα μοντέλο για να κατοχυρωθεί το σχέδιο του μίνι τροχόσπιτου αφού είναι πολύ μικρό για να μπορέσει να κουβαλήσει όλον αυτόν τον όγκο. Σαν concept μοιάζει πάντως πολύ ελκυστικό τώρα που είναι καλοκαιράκι και πλησιάζουν οι μέρες των διακοπών.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»