Vespa: Πόλεμος στην Genova

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/1/2016

Ένας νέου είδους πόλεμος μαίνεται αυτές τις μέρες στην Γένοβα της Ιταλίας, με το τοπικό Vespa Club να διαδηλώνει εναντίον του Δημάρχου της πόλης. Αιτία η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να απαγορεύσει την κυκλοφορία στην πόλη όλων των παλιών αυτοκινήτων και των δίχρονων μοτοσυκλετών. Η επίσημη δικαιολογία του δημάρχου είναι η καταπολέμηση του αυξημένου ποσοστού κάπνας στην πόλη, όμως οι Vespisti έχουν εντελώς διαφορετική οπτική γωνία πάνω στο θέμα, προβάλλοντας ως προτεραιότητα την ιστορία και την κουλτούρα της πόλης τους, όπου οι δίχρονες Vespa είναι αναπόσπαστο στοιχείο. Σύμφωνα με του Ιταλούς δημοσιογράφους που παρακολουθούν τα γεγονότα τον τελευταίο καιρό που έχει ξεκινήσει ο πόλεμος τοπικής αυτοδιοίκησης και Vespa Club, λένε ότι το δίκαιο είναι μάλλον με το μέρος των Vespisti, δεδομένου ότι τα παλιά αυτοκίνητα χωρίς καταλύτη είναι σπάνιο φαινόμενο στους δρόμους της Genova, ενώ και οι δίχρονες Vespa που κυκλοφορούν σε καθημερινή βάση δεν ξεπερνούν τις 300. Μπροστά στο πανδαιμόνιο των μποτιλιαρισμάτων και των δεκάδων άλλων πηγών ρύπανσης από τις υπόλοιπες δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής, η κάπνα από τις ελάχιστες δίχρονες Vespa είναι σταγόνα στον ωκεανό.

Το κακό είναι ότι ο άσπρος καπνός των δίχρονων είναι άμεσα ορατός και τον μυρίζεις έντονα, σε αντίθεση με τα εκατοντάδες ακινητοποιημένα στην κίνηση αυτοκίνητα που δεν προδίδουν την ρύπανση που προκαλούν ή ακόμα χειρότερα τα ηλεκτροκίνητα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπου η ενέργεια που καταναλώνουν παράγεται σε εργοστάσια μακριά από τα κέντρα των πόλεων και είναι αδύνατον για τον κόσμο να ταυτίσει την μόλυνση του προκαλούν στο περιβάλλον με το μέσω που την χρησιμοποιεί. Πάντως μετά από αρκετές εβδομάδες κινητοποιήσεων του τοπικού club, ο δήμαρχος δέχτηκε να ξεκινήσει διάλογο και ίσως τελικά βρεθεί μια συμβιβαστική λύση. Βέβαια τις περισσότερες φορές, οι πολιτικοί-οικολόγοι χάνουν την οικολογική τους συνείδηση με έναν… φόρο. Άλλωστε η οικολογία είναι κίνημα υπέρ των πλουσίων, όπου έχουν αρκετά χρήματα είτε για να πληρώνουν πρόστιμα-φόρους για να χρησιμοποιούν ρυπογόνα οχήματα, είτε για να αγοράζουν κάθε τρεις και λίγο νέας τεχνολογίας (αυξάνοντας την παραγωγή των εργοστασίων, άρα και την ρύπανση του περιβάλλοντος!).    

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.