WD 40 : έγινε εξήντα ετών

Από το

Μαύρο Σκύλο

1/2/2013

Ένα από τα βασικά εργαλεία στην συντήρηση της μοτοσυκλέτας είναι το WD-40 που φέτος γιορτάζει τα 60α γενέθλιά του. Αναπτύχθηκε το 1953 από τον Norm Larsen, έναν χημικό από το Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής της Rocket Chemical Company. Ο Larsen προσπαθούσε να δημιουργήσει μια φόρμουλα για την πρόληψη της διάβρωσης πυραύλους. Έφτασε σε μια επιτυχημένη φόρμουλα στην 40η προσπάθειά του -εξ ου και το όνομα! Μετά ο Larsen πούλησε το WD-40 και την Rocket Chemical για 20.000 δολάρια (χωρίς μελλοντικά δικαιώματα αφού ο ίδιος πίστευε ότι θα είναι πάντα σε θέση να εφεύρει κάτι καλύτερο!). Το WD-40 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την Convair για την προστασία του εξωτερικού φλοιού του διηπειρωτικού πυραύλου Atlas από την σκουριά και τη διάβρωση, και αργότερα βρέθηκε ότι έχει και πολλές άλλες χρήσεις. Το προϊόν διατέθηκε για πρώτη φορά σε καταστήματα του Σαν Ντιέγκο το 1958. Όπως και η σύνθεση της Coca Cola, έτσι και του WD-40 είναι ένα εμπορικό μυστικό, αλλά το βασικό συστατικό της αρχικής εφεύρεσης του Larsen ήταν... το ιχθυέλαιο!

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;