WD-40 για τα πάντα!

Νέα εξειδικευμένη γκάμα προϊόντων σε όλη την Ελλάδα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/2/2020

Το WD-40 είναι γνωστό σε όποιον έχει πιάσει έστω και μία φορά στη ζωή του κατσαβίδι και αυτό οφείλεται στο γεγονός πως είναι κατάλληλο για περισσότερες από 2.000 χρήσεις! Δίνει τόσες πολλές λύσεις με αξιοπιστία, που το χρησιμοποιούν ακόμα και στα MotoGP, ομάδες όπως η Ducati Pramac. Η ονομασία του είναι ο κωδικός της φόρμουλας της σύνθεσής του, όταν οι επιστήμονες δοκίμαζαν στο εργαστήριο να βρουν την ιδανική σύσταση.

Πέρα από τις λιπαντικές ιδιότητές του και την ρευστότητά του, που του επιτρέπει να εισχωρεί σε δύσκολα σημεία, το WD-40 έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό να διώχνει την υγρασία, προσφέροντας αντισκωρική προστασία στα μέταλλα. Τα χαρακτηριστικά αυτά το κάνουν κατάλληλο για ένα τεράστιο εύρος χρήσεων, είτε πρόκειται για την συντήρηση και την προστασία κάποιου μηχανισμού, είτε πρόκειται για την επιδιόρθωσή του. Όμως όπως η τεχνολογία και οι ανάγκες μας αλλάζουν χρόνο με το χρόνο, έτσι και το WD-40 ακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις, παρουσιάζοντας διαρκώς νέα προϊόντα, τα οποία καλύπτουν ακόμα περισσότερες και πιο εξειδικευμένες χρήσεις. Έτσι δημιουργήθηκε μια ολοκληρωμένη σειρά προϊόντων ειδικά για τους μοτοσυκλετιστές, αφού πλέον οι σύγχρονες μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούν νέα υλικά κατασκευής που έχουν διαφορετικές απαιτήσεις προστασίας και συντήρησης.

Έχουν αλλάξει πάρα πολύ, τόσο η βαφή και τα βερνίκια όσο και τα πλαστικά και τα καλώδια των μοτοσυκλετών τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα να έχουν πλέον διαφορετικές απαιτήσεις. Η σειρά Motorbike Specialist έρχεται για να βοηθήσει τους μοτοσυκλετιστές να διατηρήσουν σε άριστη κατάσταση τη μοτοσυκλέτα τους για πάρα πολλά χρόνια, πάντα με την ευκολία εφαρμογής που χαρακτηρίζει το WD-40. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πόσο εξειδικευμένη είναι αυτή η σειρά για τις μοτοσυκλέτες, είναι το γεγονός πως διαθέτει τρία διαφορετικά σπρέι για την αλυσίδα (καθαρισμού/λίπανσης/γυαλιστικό). Φυσικά υπάρχει ειδικό καθαριστικό για την σκόνη και την μαυρίλα των φρένων στις δαγκάνες και τις ζάντες, όπως και τρία διαφορετικά γυαλιστικά για τα πλαστικά (βαμμένα ή άβαφα) και μεταλλικά μέρη της μοτοσυκλέτας. Τα καλά νέα είναι πως από φέτος την αποκλειστική διανομή των προϊόντων για τη μοτοσυκλέτα του WD-40 ανέλαβε το δίκτυο συνεργατών της ΠΑΤΜΑΝΙΔΗΣ Α.Ε. το οποίο διαρκώς επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα.   

    

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»