Υβριδικό maxi scooter από την Yamaha

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/11/2020

Οι πατέντες που κατατίθενται κατά καιρούς από τα εργοστάσια, έχει αποδειχθεί ότι είναι ο… χειρότερος τρόπος για να κρατήσεις κάτι μυστικό. Έτσι και τώρα, οι πατέντες που κατέθεσε η Yamaha μαρτυρούν ότι οι Ιάπωνες δουλεύουν συστηματικά πάνω στην ιδέα υβριδικών κινητήρων σε μοτοσυκλέτες.

Για την Yamaha δεν είναι η πρώτη φορά που καταπιάνεται με το θέμα των υβριδικών κινητήρων. Οι πρώτες της απόπειρες ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίες του 2000, ενώ πριν από μερικούς μήνες είχε καταθέσει κι άλλες πατέντες για ένα υβριδικό τρίροδο scooter.

Το "φλερτ" με τα υβριδικά έχει ξεκινήσει ουσιαστικά από τότε που παρουσιάστηκαν οι πρώτοι υβριδικοί κινητήρες για αυτοκίνητα, αλλά η "αφομοίωση" στις μοτοσυκλέτες είναι δραματικά πιο αργή. Το βασικότερο πρόβλημα είναι η χωροταξία και το βάρος μιας τέτοιας τεχνολογικής λύσης που δύσκολα μπορεί να εφαρμοστεί στις μοτοσυκλέτες.

Οι πατέντες πάντως που μας έρχονται από την Ιαπωνία και την Yamaha, δείχνουν ένα υβριδικό σύστημα "εν σειρά" -αν μπορούμε να το πούμε καταχρηστικά έτσι- που χρησιμοποιεί έναν κινητήρα εσωτερικής καύσης, με κύριο ρόλο την επιμήκυνση της αυτονομίας ενός ηλεκτρικού κινητήρα. Με αυτή την επιλογή, το "συμβατικό" κομμάτι της μοτοσυκλέτας, ή πιο σωστά του maxi scooter όπως δείχνουν τα σχέδια, δεν έχει να κάνει με την απόδοση και την μεταφορά της ενέργειας, αλλά το βασικό του καθήκον είναι να παράγει ηλεκτρική ενέργεια που θα αποθηκεύεται στις μπαταρίες.

Το πλεονέκτημα ενός τέτοιου συστήματος είναι ότι ο βενζινοκινητήρας χρειάζεται να δουλεύει μόνο σε ένα συγκεκριμένο εύρος στροφών και με προκαθορισμένο φορτίο. Εξαιτίας αυτού, οι εκπομπές ρύπων του κινητήρα εσωτερικής καύσης μπορούν να βελτιστοποιηθούν στο ελάχιστο, με μείωση των καυσαερίων και ταυτόχρονη αύξηση της αποτελεσματικότητας του κινητήρα.

Προφανώς και δεν υπάρχουν τεχνικά χαρακτηριστικά γύρω από την αυτονομία του υβριδικού κινητήρα, και σίγουρα απέχουμε πολύ μέχρι να φτάσουμε σε τέτοιες λεπτομερείς αναφορές. Πρόκειται περισσότερο για μια άσκηση επί χάρτου ορισμένων "ανήσυχων μηχανολόγων του Iwata, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι βρίσκεται αποκλειστικά και μόνο στη σφαίρα της θεωρητικής προσέγγισης. Άλλωστε οι λεπτομέρειες που είναι εμφανείς στις πατέντες, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με την στήριξη του κινητήρα στο πλαίσιο, μαρτυρούν ότι το όλο Project κρύβει πίσω του αρκετή και σοβαρή μελέτη.

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/6/2026

Πριν μερικές μέρες ένας ποδηλάτης που βόλταρε στην κοιλάδα Comox στο Vancouver Island του Καναδά βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα τρομακτικό θέαμα. Όταν το λάστιχο του ποδηλάτου του τρύπησε, ανακάλυψε πως είχε πατήσει ένα μεταλλικό αντικείμενο, ενώ η πιο προσεκτική παρατήρηση αποκάλυψε πως επρόκειτο για ένα επί τούτου κατασκευασμένο καρφί με τέσσερεις ακμές, σαν αυτά που χρησιμοποιούνταν ευρέως από την αρχαιότητα ως τον μεσαίωνα κατά πεζοπόρων στρατιωτικών τμημάτων.

Λίγο αργότερα ο Καναδός είχε μαζέψει από το μονοπάτι μια χούφτα τέτοια καρφιά, προφανώς τοποθετημένα εκεί από κάποιον επικίνδυνο εγκληματία. Οι αρχές ειδοποιήθηκαν άμεσα και μάλιστα ο τοπική ομάδα διασωστών εξέδωσε ανακοίνωση προς ενημέρωση του κοινού, μιας και η εν λόγω περιοχή είναι δημοφιλέστατη σε πληθώρα επισκεπτών.

Το συμβάν δυστυχώς θυμίζει πολύ ένα πρόσφατο ανάλογο έγκλημα που έγινε στον Λαγκαδά, όταν μοτοσυκλετιστές ανακάλυψαν σουβλιά θαμμένα στο χώμα με προφανή στόχο να τραυματίσουν όποιον είχε την ατυχή σκέψη να κάνει εκεί τη βόλτα του, ασχέτως αν ήταν πεζός, με ποδήλατο, αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα.

Φαίνεται πως αυτή η επικίνδυνη τρέλα βρίσκει μιμητές σε όλον τον κόσμο, καθώς και στις ΗΠΑ έχουν αναφερθεί ανάλογα περιστατικά με αγκαθωτά σύρματα κάθετα σε διαδρομές που συχνάζουν μοτοσυκλέτες και ποδήλατα.

Κανείς δεν μπορεί να προστατευτεί απόλυτα από την ανθρώπινη βλακεία, ειδικά όταν αυτή γαρνίρεται με συνειδητή αδιαφορία για τη σωματική ακεραιότητα των άλλων, γι’ αυτό πλέον απαιτείται πολλή προσοχή σε όλους όσους εκδράμουν εκτός ασφάλτου, καθώς βλέπουμε τέτοια επαίσχυντα συμβάντα να πληθαίνουν ολοένα και περισσότερο.