Υπερτροφοδοτούμενο με Carbon πλαίσιο και FULL made in England: NORTON SUPERLIGHT SS

Περιορισμένη παραγωγή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/11/2019

Ένα μικρό εργοστάσιο μέσα στην πίστα Donington που καινοτομεί με μερικούς ευτυχισμένους υπαλλήλους και μία αυστηρή αλλά δίκαια γυναίκα στο τιμόνι, αυτή είναι η εξαιρετικά σύντομη περιγραφή που θα έκανες τέσσερα χρόνια πριν, συνομιλώντας με την Norton στο περίπτερό της στην EICMA. Τότε που το φοβερό και ακριβό V4 ερχόταν στην επιφάνεια! Δεν έχει σημασία που ο Stuart Garner είναι στο τιμόνι, έχει πολλά άλλα θέματα να λύσει ως πρόεδρος της εταιρίας, ιδιοκτήτης ενός ξενώνα σχετικά κοντά στην πίστα, που έχει εξαιρετικό φαγητό και πραγματοποιούνται και πολλά επαγγελματικά ραντεβού, και σε συνεχή αναζήτηση χρηματοδότησης… Το εργοστάσιο το «τρέχει» μία δυναμική κυρία και σε αυτή αναφέρεις κάθε ζήτημα...

Από τότε έχει περάσει αρκετός καιρός, ένα διάστημα που θα ήθελαν να είχαν ξεφύγει από τα οικονομικά προβλήματα, αλλά δεν το έχουν καταφέρει, έχοντας βάλει γερά το χέρι στην τσέπη για να έχουν τον δικό του V4 κινητήρα, που σε αντιδιαστολή με το χιλιάρι V4 της Aprilia είναι 1200 κυβικά, και 72 μοίρες αντί για 65. Η Norton θα ήθελε να αποφύγει τον αντικραδασμικό άξονα σχεδιάζοντας έναν κινητήρα 90 μοιρών, αλλά τα δυναμικά στοιχεία που ήθελε να δώσει και το μεταξόνιο που ήθελε να πετύχει δεν ταίριαζαν με αυτή την διάταξη. Στο τέλος, ο V4 που παράγεται μερικά μέτρα μακριά από την χαρακτηριστική δεξιά στροφή της ιστορικής αγγλικής πίστας, είναι μεγαλύτερος σε χωρικότητα από τον ιταλικό αλλά μικρότερος σε μέγεθος.

Ακριβώς όπως και η Aprilia, κι ακριβώς για τους ίδιους λόγους, για να μπορέσουν δηλαδή να διαθέσουν περισσότερες μονάδες, η Norton «έκοψε» δύο κυλίνδρους και ξεκίνησε από πέρσι την παραγωγή δικύλινδρων εν σειρά μεσαίων μοτοσυκλετών, αρχικά σε Scrambler κι έπειτα σε μία sport μοτοσυκλέτα.

Σε αυτή ακριβώς την μοτοσυκλέτα, άλλαξαν τώρα το αλουμινένιο πλαίσιο με carbon, το πλαστικά έγιναν κι αυτά και πρόσθεσαν υπετροφοδότηση! Τα κιλά διαφοράς μπορεί να μην μοιάζουν πολλά αλλά είναι, συνολικά πέντε λιγότερα που σταματάνε την ζυγαριά στα 153 και με μία απόδοση που δεν ανακοινώνεται ακόμη αλλά θα φτάνει τους 140 – 150 ίππους, με την εταιρία να αφήνει πιο αισιόδοξα μηνύματα, για πάνω από 170. Σε κάθε περίπτωση είναι ασφαλές να περιμένει κανείς κάτι κοντά στην μονάδα, για τον λόγο κιλών ανά ίππο, που δεν είναι και μικρό επίτευγμα.

Το πλαίσιο του Superlight SS δεν έχει αλλάξει σε συμπεριφορά από την κανονική του έκδοση, τουλάχιστον έτσι λένε οι άνθρωποι της εταιρίας που έδωσαν στο πλαίσιο την ίδια στρεπτική ακαμψία και τον ίδιο βαθμό απορροφητικότητας. Επίσης δεν μοιάζει με μεγάλο επίτευγμα αυτό αλλά είναι, να διατηρήσουν δηλαδή τα χαρακτηριστικά, καθώς χρειαζόντουσαν περισσότεροι υπολογισμοί από το συνηθισμένο, μέχρι να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Μόλις 50 αντίτυπα θα κατασκευάσει η Norton όσα δηλαδή έχει υπολογίσει πως μπορεί να κατασκευάζει διατηρώντας την γραμμή παραγωγής με τα σωστά διαλείμματα για τσάι. Δεν είναι κάποιο σχόλιο σε μορφή σπόντας για την εργατικότητα τους, αλλά ενδεικτικό πως η Norton δουλεύει με δεδομένα βιοτεχνίας και ότι φτιάχνουν είναι στο χέρι - κι από το χέρι, των μηχανικών της. Μαζί με μία καμπάνια να μαζέψουν χρήμα από επενδυτές, την οποία τελικά κάλυψε ένας και μόνο εθελοντής -με το αντίστοιχο τίμημα σε μετοχές- η Norton έχει παραγγελίες για να συνεχίσει στο μέλλον και να σταματήσει να είναι «ίσα βάρκα ίσα νερά».

Από τις γνωστές τεχνικές λεπτομέρειες, είναι πως μπορεί ο κινητήρας να κόπηκε στη μέση -μαζί και με τα άλογα που χωρίς την υπετροφοδότηση είναι σχεδόν 105 και στο 1200 V4 πάνω από 200- το κιβώτιο όμως έμεινε ίδιο. Κι αυτό για να μην υπάρχει ποτέ πρόβλημα αξιοπιστίας. Η υπετροφοδότηση είναι μία λύση από την Rotrex, γνωστή εταιρία με κιτ υπερτροφοδότησης για πολλά αυτοκίνητα αλλά και μοτοσυκλέτες.

Δεν πρόκειται δηλαδή για κάποια εξεζητημένη λύση που πηγαίνει την βιομηχανία δέκα σκαλιά παρά κάτω όπως έχει κάνει η Kawasaki με το πλανητικό κιβώτιο, και την φτερωτή που το ζύγισμά της αποτελεί ένα μικρό θαύμα της τεχνολογίας βιομηχανικού σχεδιασμού. Δεν μιλάμε για μία τέτοια περίπτωση, αλλά δεν είναι και κάτι που κάνεις μόνος σου, καθώς το κιτ της Rotrex έχει προσαρμοστεί από τους μηχανικούς της εταιρίας με σκοπό την καλύτερη απόδοση / αξιοπιστία.

Η ομάδα της Norton κάνει βήματα μπροστά για να διατηρήσει το ιστορικό αυτό όνομα και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο, κρατώντας και την παραγωγή στην Αγγλία

Honda: Παλιό και νέο CB1000F στην πίστα με Freddie Spencer και τα θρυλικά NSR500 και CB750F Daytona [Photos]

Παρέλαση αστέρων, ανθρώπων και μηχανών, στην πίστα Paul Ricard
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/5/2026

Η Honda Motor Europe France και η Honda Racing Corporation (HRC) διοργάνωσαν δύο ιστορικές εκδηλώσεις για να γιορτάσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των αγώνων μοτοσυκλέτας, φέρνοντας μαζί θρυλικούς αναβάτες και μια εντυπωσιακή συλλογή μοτοσυκλετών σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις στη Γαλλία.

Πρωταγωνιστής των εκδηλώσεων ήταν ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Freddie Spencer, που κατέκτησε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά, στα κυβικά το 1983 και στα 250 κυβικά και 500 κυβικά το 1985.

Ο εορτασμός συμπίπτει με την παρουσίαση της νέας Honda CB1000F, μιας γυμνής μοτοσυκλέτας με ρετρό εμφάνιση που παραπέμπει στα ιστορικά CB750/CB900, ενώ στην έκθεση υπήρχε και η θρυλική NSR500, με την οποία ο Spencer κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Honda

Η NSR500 του 1985 άλλαξε τα πάντα”, αναπολεί ο Spencer. “Επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζαμε τη γεωμετρία, τις δοκιμές και τη σύνδεση με τον αναβάτη. Όταν την οδηγώ ξανά, νιώθω σαν να γυρίζω στο σπίτι μου. Είναι κάτι περισσότερο από μια μοτοσυκλέτα. Είναι μέρος του εαυτού μου και διαμόρφωσε γενιές αγωνιστικών μηχανών που ακολούθησαν”.

Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για τη Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί και οι δίχρονες μοτοσυκλέτες αποτέλεσαν παρελθόν για τον κορυφαίο θεσμό.

Μαζί με τον Spencer στο Le Mans ήταν η Ana Carrasco, αναβάτρια της Honda World Supersport, πρωταθλήτρια World Supersport 300 το 2018 και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας απέναντι σε άνδρες αντιπάλους.

“Νιώθω πιο νευρική για την οδήγηση αυτής της μοτοσυκλέτας από ό,τι πριν από έναν αγώνα. Είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή. Σήμερα βασιζόμαστε στα δεδομένα και τα ηλεκτρονικά. Αλλά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση και τη σύνδεση. Αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση και ένα προνόμιο,” παραδέχτηκε η Carrasco

Οι εκδηλώσεις ανέδειξαν επίσης την τεχνολογική κληρονομιά της Honda, με σημαντικά στελέχη από το Honda Collection Hall της Ιαπωνίας να παρέχουν πληροφορίες για την απαραίτητη συντήρηση των μοτοσυκλετών αυτών. Το Collection Hall, που ιδρύθηκε το 1998, φιλοξενεί περισσότερα από 150 οχήματα σε έκθεση, ενώ εκατοντάδες ακόμη μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε αποθήκη, όλες συντηρημένες σε κατάσταση λειτουργίας.

Honda

Η αντίθεση μεταξύ της μηχανικής του παρελθόντος και του παρόντος διερευνήθηκε περαιτέρω από τον Ujino-san, πρώην μηχανικό της Repsol Honda MotoGP και πλέον μέλος της ομάδας ανάπτυξης της HRC: Σήμερα, διαθέτουμε τηλεμετρία και σφραγισμένους κινητήρες. Στην εποχή των δίχρονων, οι μηχανικοί έπρεπε να «διαβάζουν» τη μοτοσυκλέτα – τον ήχο, τους κραδασμούς, ακόμα και τη μυρωδιά της. Απαιτούσε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο κατανόησης.

Μάλιστα ο Spencer πρόσφατα οδήγησε και τη νέα CB1000F και δήλωσε: “Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σύνδεση. Μπορείς να νιώσεις την καταγωγή, αλλά με σύγχρονη τεχνολογία, σταθερότητα και ευελιξία. Η Honda κατασκευάζει πάντα μοτοσυκλέτες που επιτρέπουν στους αναβάτες να φτάνουν στα όρια και να επιστρέφουν. Η CB1000F συνεχίζει αυτή την παράδοση υπέροχα.”

Στην εκδήλωση οι οπαδοί της Ιαπωνικής εταιρείας είχαν την ευκαιρία  να δουν από κοντά τις CB1000F του 1977, NSR500 και CB750F Daytona, όπως φυσικά και τον Spencer. Ακολουθούν οι φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις.