Zaiser Electrocycle: Κίνηση σε όλους τους τροχούς και 500km αυτονομίας

Αν ποτέ βγει σε παραγωγή!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/6/2021

Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που μόλις τις αντικρύσεις αντιλαμβάνεσαι αμέσως πως σχεδιάστηκαν στις ΗΠΑ και η Electrocycle της Zaiser είναι ξεκάθαρα μία από αυτές. Στην Ευρώπη την αντικρύζεις ικανή για τουλάχιστον ως τρικάβαλη και στην Ινδία τα σχόλια είναι πως υπάρχει χώρος για ολόκληρο το σόι.

Εμείς πάλι βλέπουμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά πως έχει κίνηση και στους δύο τροχούς με hub-motor κι αυτό δημιουργεί προβληματισμούς για το πώς θα συμπεριφέρεται στον δρόμο με ένα μακρύ μεταξόνιο και βάρος στους τροχούς, αλλά κοιτώντας την θετική πλευρά, δεν γίνεται να μην εστιάσεις στα σχεδόν 500Km αυτονομίας.

Ο κατασκευαστής δίνει 0-100 σε 3,6 δευτερόλεπτα και μέγιστη τελική 190χαω από μία μπαταρία 17,3kWh αλλά από εκεί και πέρα δεν υπάρχουν άλλες τεχνικές λεπτομέρειες, ιδιαίτερα για τους τροχούς, παρόλο που αναζητά χρηματοδότηση μισού εκατομμυρίου δολαρίων μέσω κοινωνικού δανεισμού.

Ωστόσο η νεοσυσταθείσα εταιρεία δεν εστιάζει τόσο στην εμφάνιση ή στις επιδόσεις, όσο στα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας που συνοδεύουν την μοτοσυκλέτα και έχουν στόχο την μείωση των ατυχημάτων. Εκτός λοιπόν από traction control τα δύο μοτέρ στους τροχούς μπορούν να αναλάβουν να κρατήσουν την μοτοσυκλέτα όρθια με βάση το γυροσκοπικό φαινόμενο και βασίζουν την επέμβασή τους σε ένα πλήθος αισθητήρων που αντιλαμβάνεται το επικείμενο ατύχημα και σε περίπτωση που αυτό συμβεί καλεί αυτόματα και σε βοήθεια.

Όλα αυτά ακούγονται όμορφα και σωστά αν και έρχονται σε αντιδιαστολή με την μικρή χρονική περίοδο R&D που έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα. Στον ιστότοπο της εταιρείας γίνεται λόγος για 13.000 ώρες στο R&D που σημαίνει 4-5 χρόνια εργασίας αλλά σε άλλο σημείο ξεκάθαρα αναφέρουν πως ασχολούνται με τον σχεδιασμό τα τελευταία δύο χρόνια. Αν υπολογίσει κανείς πως αναφέρονται στην πείρα που έχουν προσθέτοντας τα χρόνια εργασίας κάθε συντελεστή, με τους μισούς να προέρχονται από θέσεις marketing, αντιλαμβάνεται εύκολα  ποιο από όλα τα νούμερα είναι πιο κοντά στην αλήθεια. Η εποχή EV είναι ευκαιρία να ξανά σκεφτούμε την μοτοσυκλέτα από την αρχή, αναφέρουν στην Zaiser και ναι, αυτό ακριβώς είναι που φοβόμαστε εμείς οι υπόλοιποι από την εποχή EV. Τουλάχιστον μέχρι η τεχνολογία να προχωρήσει ώστε να μην χρειάζεται να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας για το τι είναι μοτοσυκλέτα. Από εκεί και πέρα εντυπωσιακή είναι η οθόνη-τιμόνι με αισθητική Jarvis από Iron-Man αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακό το γεγονός πως η Zaiser αγκαλιάζει την νοοτροπία του δικαιώματος στην επισκευή και έτσι κάθε μικρό ανταλλακτικό θα είναι διαθέσιμο με τις μπαταρίες να είναι επίσης αφαιρούμενες και την Zaisner να διευκολύνει την αλλαγή τους με νέας τεχνολογίας καθώς ο συγκεκριμένος τομέας προχωρά με άλματα.

MotoGP: Ο Brad Binder κοιτάζει προς το WSBK και τη Ducati για το 2027

Χωρίς θέση στα Grand Prix - Στο προσκήνιο η Aruba Ducati αλλά και ιδιωτικές ομάδες
Binder WSBK
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Το μέλλον του Brad Binder παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της αγοράς αναβατών για το 2027, καθώς ο Νοτιοαφρικανός φαίνεται πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Σύμφωνα με πληροφορίες από το paddock, η πλευρά του έχει ήδη ξεκινήσει επαφές με ομάδες του WorldSBK, με τη Ducati να αποτελεί τον βασικό στόχο.

Οι εξελίξεις στην αγορά αναβατών των MotoGP συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και το όνομα του Brad Binder βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο. Η KTM φέρεται να έχει αποφασίσει να προχωρήσει με νέο δίδυμο αναβατών για το 2027, αποτελούμενο από τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio, αφήνοντας τον Νοτιοαφρικανό εκτός των μελλοντικών της σχεδίων.

Με τις διαθέσιμες θέσεις στα MotoGP να λιγοστεύουν, ο μάνατζέρ του, Jeremy Debize, έχει ήδη αρχίσει να εξετάζει εναλλακτικές λύσεις εκτός της κορυφαίας κατηγορίας.

Μία από αυτές οδηγεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συγκεκριμένα στην Aruba Ducati, η οποία αναμένεται να βρεθεί σύντομα σε αναζήτηση αναβάτη, καθώς ο Nicolo Bulega ετοιμάζεται για τη μετάβασή του στα MotoGP, πιθανότατα με την ομάδα της VR46.

Η πρώτη επιλογή της Aruba Ducati ήταν ο Raul Fernandez, αναβάτης MotoGP με ισχυρούς δεσμούς με τον επικεφαλής της ομάδας, Serafino Foti. Ωστόσο, το σενάριο αυτό φαίνεται να έχει πλέον εγκαταλειφθεί, καθώς ο Ισπανός φέρεται να έχει ανανεώσει τη συνεργασία του με την Trackhouse και για την επόμενη σεζόν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Binder εμφανίζεται ως μία από τις διαθέσιμες και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επιλογές για τη Ducati. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι του Borgo Panigale δεν δείχνουν διάθεση να βιαστούν. Η πρόθεσή τους είναι να περιμένουν να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο στα MotoGP πριν λάβουν οριστικές αποφάσεις για το WorldSBK.

Η Aruba Ducati εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο ελκυστικό προορισμό για οποιονδήποτε αναβάτη επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα παραγωγής, έχοντας στη διάθεσή της την Panigale V4R, τη μοτοσυκλέτα που θεωρείται το σημείο αναφοράς της κατηγορίας.

Γνωρίζοντας ότι η αναμονή μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, ο Binder και το περιβάλλον του εξετάζουν παράλληλα και άλλες λύσεις μέσα στο στρατόπεδο της Ducati. Στο τραπέζι βρίσκονται θέσεις σε ιδιωτικές ομάδες, όπως η Go Eleven, όπου το μέλλον του Lorenzo Baldassarri παραμένει αβέβαιο, αλλά και η Barni Ducati, στην οποία δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει η κατάσταση γύρω από τον Alvaro Bautista.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως ο Binder δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης του MotoGP που εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο μετάβασης στο WorldSBK. Αντίστοιχες κινήσεις φέρεται να κάνει και ο Franco Morbidelli, ο οποίος μέσω του manager του, Gianluca Falcioni, πραγματοποίησε επαφές στο Misano ώστε να διερευνήσει τις διαθέσιμες επιλογές για το 2027, με τον ίδιο τον Foti της εργοστασιακής Ducati Aruba να έχει δηλώσει ανοιχτά πως η ομάδα θα προτιμούσε έναν Ιταλό αναβάτη και πως εξετάζει την περίπτωση του Morbidelli μεταξύ άλλων.

Το βέβαιο είναι πως η καλοκαιρινή περίοδος αναμένεται ιδιαίτερα κινητική στην αγορά των αναβατών, καθώς αρκετά ονόματα των MotoGP αναζητούν το επόμενο βήμα της καριέρας τους. Και στο paddock του WorldSBK βρίσκεται η Panigale V4R με όποια ομάδα τη διαθέτει να κρατά το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί, τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας.