Kawasaki Z1000 2007 - 2009

Από το

Μαύρο Σκύλο

23/8/2010

Η προσαρμογή του Z1000 με τις προδιαγραφές Euro3 ήταν αναγκαστική για την Kawasaki και συνοδεύτηκε με σημαντικές αλλαγές στη μοτοσυκλέτα, δημιουργώντας αντικειμενικά ένα νέο μοντέλο
[blockquote]Ναι...
Γιατί με μικρότερο κόστος από το νέο μοντέλο αποκτάς μια μοτοσυκλέτα που χαίρεσαι να οδηγείς
Όχι...
Εάν θέλετε να έχετε τη νεώτερη
Γιατί...
Η γοητεία σπάνια διαρκεί για πάντα
ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ
Με δείγματα να έχουν ξεπεράσει τα 80.000 χιλιόμετρα το συγκεκριμένο μοντέλο εύλογα χαρακτηρίζεται αξιόπιστο. Στα πρώτα μοντέλα είχε παρατηρηθεί διαρροή λαδιού από το καπάκι της κεφαλής που αντιμετωπίστηκε με βελτίωση του ελαστικού στεγανοποίησης. Σε αυτή τη κατηγορία μοτοσυκλετών οι αναβάτες τους αρέσκονται σε διάφορες επεμβάσεις. Εάν είστε μπροστά σε μια τέτοια μοτοσυκλέτα εξετάστε με προσοχή εάν οι επεμβάσεις είναι αναιρέσιμες και εάν υπάρχουν όλα τα εργοστασιακά εξαρτήματα. Εάν όχι μπορείτε να συνεχίσετε την αναζήτηση.[/blockquote]
Το πρώτο -σύγχρονο- Z1000 παρουσιάστηκε το 2003 και σηματοδότησε μια στροφή της Kawasaki σε πιο δυναμικές και μοντέρνες μοτοσυκλέτες. Εκείνο το Z1000 με τον υπερκυβισμένο κινητήρα του ZX9R έβαλε την σφραγίδα του στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών, αλλά και της εμφάνισης των σύγχρονων γυμνών μοτοσυκλετών από όποιον κατασκευαστή και εάν αυτές προέρχονται. Με τις χαρακτηριστικές τέσσερις ανοξείδωτες εξατμίσεις -φόρο τιμής στη σειρά των Z της δεκαετίας του ’70- περισσότερους από 120 ίππους, άκαμπτο πιρούνι και την επιθετική του εμφάνιση άρχισε να γυροφέρνει τη “γύμνια” του στους δρόμους της πόλης.
Το μοντέλο του 2007 είχε ακόμη πιο επιθετική και “περίεργη” εμφάνιση από το πρώτο. Εκτός από την εμφάνιση έντονα αλλαγμένη ήταν και η θέση οδήγησης που μετέφερε τον αναβάτη πιο μπροστά, ενώ το επανασχεδιασμένο ρεζερβουάρ άφηνε περισσότερο χώρο για τα πόδια του. Οι εξατμίσεις άλλαξαν ακόμη μια φορά, καταλήγοντας σε δυο τελικά με δυο απολήξεις το καθένα. Η εμφάνισή του δημιουργεί προσδοκίες για μια μοτοσυκλέτα φτιαγμένη για επιθετική οδήγηση και πλήρη έλεγχο σε ακραίες καταστάσεις. Οι αλλαγές που έκανε όμως η Kawasaki σε άλλους τομείς δεν στόχευαν σε αυτές τις καταστάσεις. Το μεταξόνιο μάκρυνε, η γεωμετρία του μπροστινού έγινε πιο αργή, τοποθετήθηκαν τρεις καταλύτες, ο στρόφαλος απέκτησε μεγαλύτερη μάζα, οι βαλβίδες στην κεφαλή και η διάμετρος των αυλών του ψεκασμού μειώθηκε. Οι επεμβάσεις αυτές έφεραν διαφορετικά χαρακτηριστικά απόδοσης από τον κινητήρα με την μέγιστη ισχύ να έχει μειωθεί αλλά στον αντίποδα ο αναβάτης απολάμβανε πλέον γραμμική και μεστή απόδοση από τον τετρακύλινδρο. Ο ήχος του δε παρέμεινε ερεθιστικός για τα αυτιά. Η “εξημέρωση” συνεχίστηκε και στο πλαίσιο, κάτι που καθόρισε και την συνολική οδηγική συμπεριφορά του Z. Το νέο πλαίσιο είχε μειωμένη ακαμψία και σε γενικές γραμμές ακολούθησε τη πεπατημένη οδό που άρχισε το 2003. Είναι φτιαγμένο από ατσάλινους σωλήνες με δυο τέτοιους να ξεκινούν από τον λαιμό και περνώντας πάνω από τον κινητήρα καταλήγουν στο πίσω μέρος του και δημιουργούν τις βάσεις για την έδραση του αλουμινένιου ψαλιδιού και του άνω άκρου του αμορτισέρ. Στο ανοικτό αυτό πλαίσιο βιδώνεται ο κινητήρας με νέες -και ελαστικές- βάσεις πίσω από το μπλοκ των κυλίνδρων αντί για το εμπρός μέρος του, όπως γινόταν στο προηγούμενο πλαίσιο. Η μικρότερη συνεισφορά της ακαμψίας του τετρακύλινδρου σε αυτήν του πλαισίου καθόρισε τη συμπεριφορά του. Αρχικά μειώθηκαν οι κραδασμοί που φθάνουν στο πλαίσιο και εν συνεχεία στον αναβάτη βελτιώνοντας την άνεση, αλλά συγχρόνως έφεραν την εμφάνιση των ορίων της μοτοσυκλέτας νωρίτερα. Το Ζ του 2007 έγινε σαφώς πιο ευκολοδήγητο, με γλυκύτερη απόδοση από τον κινητήρα δίνοντας έτσι περισσότερη άνεση και ευκολία στην καθημερινή οδήγησης και τις βόλτες του σαββατοκύριακου. Άλλωστε αυτός είναι και ένας από τους κυριότερους προορισμούς χρήσης μιας τέτοιας μοτοσυκλέτας. Μια μοτοσυκλέτα με εντυπωσιακή και σύγχρονη εμφάνιση και δυνατό κινητήρα με ευχάριστο ήχο, προορισμένη να ευχαριστεί και να διασκεδάζει τον αναβάτη της όποτε αυτός την οδηγεί ή την δείχνει. Για οριακή οδήγηση υπάρχουν οι Supersport και για τουρισμό με δυο αναβάτες και αποσκευές υπάρχουν άλλες καταλληλότερες. Αντί αυτών των αρετών το Z1000 - μαζί με τα εξειδικευμένα προϊόντα από πολλές εταιρίες δίνουν τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη της για μια μεγάλη σειρά επεμβάσεων, κυρίως αισθητικών που “αγριεύουν” την εμφάνιση και τις υποσχέσεις ακολουθώντας τη σύγχρονη τάση του μοτοσυκλετισμού των πόλεων.
Το Z1000 στέκεται στη θέση του έχοντας να επιδείξει την αξιοπιστία του και τη καλή του κατασκευή, μια θέση που την κρατάει έως ότου τη χάσει από την επόμενη εφήμερη και εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα. Το μοντέλο αυτό προαιρετικά προσφερόταν και με ABS το οποίο όμως δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να το οδηγήσουμε για να το προτείνουμε σαν καλύτερη επιλογή



ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Tετράχρονος, τετρακύλινδρος, υγρόψυκτος 2EEK/4 βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 77,2 x 50,9
Κυβικά (cc): 953
Σχέση συμπίεσης: 11,2:1
Ανάφλεξη: Ηλεκτρονική
Τροφοδοσία: Ψεκασμός Keihin με αυλούς 36mm
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
Σύστημα εξαγωγής: 4 σε 2 σε 1 σε 2, τρεις καταλύτες


ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος συμπλέκτη : Υγρός πολύδισκος
Σχέσεις ταχυτήτων: 6
Tελική μετάδοση: Αλυσίδα, γρανάζια (40/15)
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Ατσάλινο ανοικτό
Γωνία κάστερ (o): 24,5
Ίχνος (mm): 103
Μεταξόνιο (mm): 1.445
Ύψος σέλας (mm): 820
Βάρος κατασκευαστή γεμάτη (kg): 257(254 χωρίς ABS)
Ρεζερβουάρ/ρεζέρβα (l): 18,5/
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Ανεστραμμένο πιρούνι
Διάμετρος (mm): 41
Διαδρομή (mm): 120
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίων, ρύθμιση επαναφοράς
Πίσω: ένα αμορτισέρ, μοχλικό
Διαδρομή (mm): 150
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς
ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δύο δίσκοι 300mm, ακτινικές δαγκάνες με τέσσερα έμβολα Nissin (προαιρετικό ABS)
Πίσω: Δίσκος 250mm, δαγκάνα με ένα έμβολο (προαιρετικό ABS)
ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 120/70-17
Ζάντα: Χυτή αλουμινένια, 3,5 x 17
Πίσω
Ελαστικό: 190/50-17
Ζάντα: Χυτή αλουμινένια, 6 x 17
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Αναλογικό στροφόμετρο, ψηφιακό ταχύμετρο, οθόνη LCD με ενδείξεις ολικού και δύο μερικών χιλιομετρητών, στάθμης βενζίνης ,θερμοκρασία ψυκτικού, ενδεικτικές λυχνίες για νεκρά / φλας / μεγάλη σκάλα φώτων / ABS / immobilizer / χαμηλή πίεση λαδιού,




ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς εργοστασίου (HP/rpm): 125/10.000
Ροπή εργοστασίου (kg.m/rpm): 10,1/8.200
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 112,7/7.500
Ροπή στον τροχό (Kg.m/rpm): 9,2/5.900
Η συμμόρφωση του κινητήρα με τις προδιαγραφές Euro3 είχε σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ισχύος στις υψηλές στροφές αλλά και θεαματική βελτίωση της απόδοσης στις μεσαίες. Ο ήχος του παρέμεινε ευχάριστος και ερεθιστικός ενώ η κατανάλωση μειώθηκε. Αξιόπιστος και ιδιαίτερα ευχάριστος στην οδήγηση κυρίως λόγω της γραμμικότητας στην απόδοσή του


ΒΑΡΟΣ (Ζυγισμένο)
Γεμάτο (Kg): 233 (χωρίς ABS)
Χωρίς καύσιμα(Kg): 219
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (L/100Κm)
Μέση: 6,9
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ (Km)
Μέση : 268,1

Yamaha V-Max 1200 1985-2001

Από το

Μαύρο Σκύλο

26/8/2010

Οι αγώνες dragster ξετρέλαιναν τους Αμερικανούς για χρόνια, από τη δεκαετία του '50. Μέχρι που εμφανίστηκε η V-Max, μια πραγματική muscle bike, όπως καμία άλλη μέχρι τότε, το μακρινό 1985. Σχεδιασμένη αποκλειστικά και μόνο για τις ανάγκες της αμερικανικής αγοράς, η V-Max όχι μόνο έδειχνε όμορφη, αλλά είχε και τόσο γκάζι, όσο μόνο ένας μυημένος Αμερικανός θα μπορούσε να έχει ονειρευτεί στο δρόμο [blockquote]Ναι
μα γιατί είναι μια V-MAX
για να μην έχετε αντίπαλο στις ευθείες
για το πρεστίζ και μόνο
Όχι
για τη μεγάλη κατανάλωση
για τον ατίθασο χαρακτήρα της στις στροφές
για το μαλακό πλαίσιο
Γιατί
είναι το καταλληλότερο εργαλείο για τους λάτρεις της ευθείας, γιατί είναι μια άριστη βάση για τρελό customizing, γιατί η νέα V-Max σας πέφτει πολύ ακριβή, γιατί μπορείτε να την πουλήσετε ακριβότερα απ' ό,τι την αγοράσατε, γιατί μπορεί σε λίγα ακόμα χρόνια να καταλήξει εξαιρετικά δυσεύρετη
Τι πρέπει να προσέξετε
Όσο πιο πολύπλοκο το μηχάνημα, τόσο μεγαλύτερη και η επιφυλακτικότητα. Και ο κινητήρας του V-Max, είναι μεγάλος, V4 άρα και πολύπλοκος, πολύ δυνατός και αρκετά ακριβός. Εκρηκτικός συνδυασμός για το πορτοφόλι σας! Αν και θα μπορούσατε να στοιχηματίσετε στην αξιοπιστία του κινητήρα της Yamaha, αποφύγετε όπως ο διάολος το λιβάνι, μια καλή μοτοσυκλέτα με βλάβη στον κινητήρα. Γενικότερα δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα τμήματα ιδιαίτερης καταπόνησης καθώς και σε αυτά της μετάδοσης, όπως στον άξονα, στην καμπάνα του συμπλέκτη, στους δίσκους ("πατινάρισμα"), στα ρουλεμάν του λαιμού του πλαισίου, στο πιρούνι και στα φρένα. Ελέγξτε επίσης πόσο καλά δουλεύει το κιβώτιο ταχυτήτων καθώς και τη λειτουργία της μίζας. Και καλές κόντρες![/blockquote]
Και τι υπήρχε πριν τη V-Max; Λίγα πράγματα... Τρελαμένοι Αμερικανοί πετσόκοβαν και μαστόρευαν τις μοτοσυκλέτες τους, για να μοιάζουν όσο περισσότερο γίνεται σε αγωνιστικές -της εποχής βέβαια, και αμερικάνικων προδιαγραφών. Και αυτός ήταν βέβαια και ο λόγος, που σιγά-σιγά δημιουργήθηκαν -οι τόσο περίεργες για τους περισσότερους- πελώριες γωνίες κάστερ, οι χαμηλές σέλες, τα τεράστια μεταξόνια και τα φαρδιά πίσω λάστιχα. Όλα στον βωμό της ευθείας, του "ενός τετάρτου του μιλίου", της κόντρας και του drag racing. Μια απόδειξη της τάσης εκείνης της εποχής, ήταν και πολλά από τα δημιουργήματα της αμερικάνικης αυτοκινητοβιομηχανίας τότε -όχι όμως και της μοτοβιομηχανίας, που όπως πάντα ακολουθεί τις εξελίξεις αρκετά χρόνια μετά. Τη δεκαετία του '60 έγινε η αρχή, με πρώτα δείγματα μερικές μεταλλαγμένες μοτοσυκλέτες chopper. Τίποτα σπουδαίο! Θα περνούσαν ακόμα πολλά χρόνια, μέχρι το 1983, όποτε και η Honda θα έκανε την πρώτη κίνηση με τη Magna V-65 1100, άλλα δύο χρόνια μέχρι το 1985 και την Kawasaki Eliminator 900, και λίγο ακόμα μέχρι τη μοναδική, φανταστική, και ασύλληπτη Yamaha V-Max 1200.
Τι είναι όμως αυτό που έκανε τη V-Max τόσο ποθητή, τόσο ακαταμάχητη; Απλά πράγματα, που όμως μέχρι τότε δεν είχε σκεφτεί κανένας: Η πληθωρική εμφάνιση, και η πληθωρική ιπποδύναμη! Είχε το μεγαλύτερο πίσω ελαστικό της εποχής (150/90-15), που έμοιαζε βγαλμένο από τους αγώνες dragster. Είχε αστραφτερούς, συμπαγείς αλουμινένιους τροχούς, πιο εντυπωσιακούς από οποιασδήποτε άλλης custom μοτοσυκλέτα της εποχής. Είχε "τσοπεράδικα" φτερά τονισμένα με χρώμιο. Στο τιμόνι υπήρχε μόνο ένα χρωμιωμένο ταχύμετρο και τίποτα άλλο. Εκεί που στις άλλες μοτοσυκλέτες υπήρχε το ρεζερβουάρ, η V-Max είχε το φίλτρο αέρα. Είχε τέσσερα αδηφάγα καρμπιρατέρ, τα οποία εσκεμμένα ήταν σε κοινή θέα, και ανάλογα με τα κέφια του αναβάτη, ρούφαγαν χαλαρά όλο το ρεζερβουάρ ακόμα και σε λιγότερα από 150 χιλιόμετρα. Πάνω στο υποτιθέμενο ρεζερβουάρ, υπήρχε ένα λιλιπούτειο στροφόμετρο, λίγα όμορφα λαμπάκια, και η βελόνα ένδειξης της θερμοκρασίας. Αυτά και άλλα πολλά διακοσμητικά, μινιμαλιστικά, χρωμιωμένα, καλλίγραμμα και πανέμορφα μεταλλικά και μη εξαρτήματα, προς τέρψη του άπληστου οφθαλμού και μόνο.
Όσο για το μυαλό, τη δύσκολη δουλειά είχε αναλάβει ένα και μόνο εξάρτημα... Ο κινητήρας, το απίστευτο εκείνο εργοστάσιο ενέργειας και κατανάλωσης, των 1.198 κυβικών εκατοστών και 145 ίππων. Ανατρέχοντας στην ιστορία, συναντάμε τη V-Max σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις: Την πρώτη, "ανοιχτή", full power αμερικάνικη έκδοση των 145 ίππων, τη δεύτερη, "κλειστή", ευρωπαϊκή έκδοση των 104 ίππων (με παρθενική εμφάνιση στη Γαλλία), και μια μεταγενέστερη ευρωπαϊκή έκδοση 97 ίππων, ακόμα πιο "κλειστή" λόγω αυστηρότερων προδιαγραφών. Ευτυχώς, αργότερα η γρήγορη έφτασε και στην Ευρώπη. Εκτός όμως από τα κολακευτικά σχόλια για την εξωγήινη, τότε, ισχύ της, η V-Max προσέλκυσε αντίστοιχα "κολακευτικά" σχόλια και για τη μέτρια έως κακή οδική συμπεριφορά της.
Λίγο τα αδύναμα φρένα, που στα πρώτα μοντέλα αποτελούνταν από δύο διέμβολες δαγκάνες εμπρός και άλλη μια ίδια πίσω, λίγο το μαλακό πιρούνι (μόλις 40 χιλιοστών τον πρώτο καιρό και αργότερα 43 χιλιοστών), που "έπεφτε" γρήγορα φτάνοντας στο σημείο να τερματίζει ακόμα και σε μικρές λακκούβες με ένα μόνο άτομο, λίγο το πίσω μέρος που με τον μονοκόμματο άξονα - ψαλίδι, τα δύο αμορτισέρ, και το υπερβολικό γκάζι της V-Max, "την άκουγε" άσχημα αδυνατώντας να μείνει στον δρόμο, και βέβαια το σημαντικότερο, το πολύ μαλακό πλαίσιο, για τα σημερινά τουλάχιστον δεδομένα, έκαναν μια γρήγορη βόλτα με τη V-Max, εμπειρία αντίστοιχη με την προσπάθεια ενός καουμπόη να κρατηθεί πάνω σε έναν μαινόμενο ταύρο.
Οι Άγγλοι την παρομοίασαν με την προσπάθεια ξανθιάς μεθυσμένης γραμματέως, να κουβαλήσει ένα βαρύ φωτοτυπικό μηχάνημα, άλλοι με ανεξέλεγκτο ποδήλατο χωρίς φρένα σε κατηφόρα, άλλοι με τρενάκι του τρόμου. Υπερβάλλοντας ή όχι, όλοι οι προηγούμενοι είχαν έναν σκοπό και μόνο: Να περιγράψουν τον τόσο ατίθασο, αλλά και συνάμα μοναδικό χαρακτήρα της V-Max 1200, της πρώτης muscle bike της σύγχρονης ιστορίας των δύο τροχών, με τον πιο γλαφυρό τρόπο. Και μάλλον τα κατάφεραν.



1985: Παρουσιάζεται στην αμερικάνικη αγορά, εφοδιασμένη με το V-Boost, με απόδοση 145 ίππων (και 0-400 μέτρα σε 11 δευτερόλεπτα)
1986: Παρουσιάζεται στη Γαλλία, για λογαριασμό της ευρωπαϊκής αγοράς, χωρίς V-Boost και με 104 ίππους
1990: Λανσάρεται στην ιαπωνική αγορά. Στην Ευρώπη μειώνεται η ισχύς του στους 97 ίππους, λόγω αυστηρότερων προδιαγραφών
1991: Ο κινητήρας αποκτά νέους εκκεντροφόρους, και μακρύτερη τελική μετάδοση
1993: Αποκτά παχύτερο πιρούνι από τα 40 στα 43 χιλιοστά, και τετραέμβολες δαγκάνες


(στην παρένθεση, τα χαρακτηριστικά της κλειστής έκδοσης του '90)
  
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ 
Τύπος:Τετράχρονος, τετρακύλινδρος V70, υγρόψυκτος, 2 ΕΕΚ, 4 Β/Κ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):76x66
Κυβικά (cc):1.198
Σχέση συμπίεσης:10,5:1
Ανάφλεξη:Ψηφιακή Hitachi
Τροφοδοσία:4 καρμπιρατέρ 35mm (30mm)
Σύστημα εκκίνησης:Μίζα
Σύστημα εξαγωγής:4 σε 2
ΜΕΤΑΔΟΣΗ 
Τύπος Συμπλέκτη:Υγρός, πολύδισκος, υδραυλικός
Τελική Μετάδοση:Άξονας, 2,86
ΠΛΑΙΣΙΟ 
Τύπος:Διπλό, κλειστό, σωληνωτό, από ατσάλι
Γωνία κάστερ (o):29
Ίχνος (mm):119
Μεταξόνιο (mm):1.590
Ύψος σέλας (mm):775
Βάρος κενή / γεμάτη (kg):271/-
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):15
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 
Εμπρός:Τηλεσκοπικό πιρούνι
Διάμετρος (mm):40
Διαδρομή (mm):140
Ρυθμίσεις:Υποβοήθηση αέρα
Πίσω:Δύο αμορτισέρ
Διαδρομή (mm):100
Ρυθμίσεις:Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση επαναφοράς
ΦΡΕΝΑ 
Εμπρός:Δύο δίσκοι 298mm με δαγκάνες δύο αντικριστών εμβόλων
Πίσω:Δίσκος 282mm με δαγκάνα δύο εμβόλων
ΤΡΟΧΟΙ 
Εμπρός 
Ελαστικό:110/90-18
Ζάντα:2,15''
Πίσω 
Ελαστικό:150/90-15
Ζάντα:3,5''
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ 
Αναλογικό στροφόμετρο και κοντέρ, ολικός και μερικός χιλιομετρητής, λυχνίες με ενδείξεις νεκράς / φλας / πίεσης λαδιού / στάθμης καυσίμου / μεγάλης σκάλας φώτων
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ 
Ισχύς εργοστασίου (HP/rpm):145 / 8.500 (97 / 8.500)
Ειδική ισχύς (HP/l):121,03 (81,03)
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ):119 / 8.250 (108,3 / 7.250)
Ροπή στον τροχό (kg.m):11,5 / 6.000 (11,5 / 6.250)
Ορίστε γιατί το V-Max έχει γράψει τόσο λαμπρή ιστορία: Παρατηρείστε τη διαφορά μεταξύ των δύο μοντέλων, που γίνεται αισθητή μετά τις 7.000 στροφές, όπου και το μαγικό V-Boost αρχίζει... δουλειά. Παραδόξως, η κλειστή έκδοση των 97 ίππων, αποδίδει 108,3 ίππους σε χίλιες στροφές λιγότερες. Το εργοστάσιο ωστόσο, ανακοινώνει 97 ίππους στις 8.500.