EICMA 2014: Συνεχές update!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/11/2014

Καθώς η EICMA έχει ανοίξει τις πόρτες της για τους δημοσιογράφους, τα νέα μοντέλα του 2015 θα παρουσιάζονται σταδιακά μέσα στην ημέρα. Σε αυτή τη σελίδα θα ανανεώνουμε φωτογραφίες και πληροφορίες, όπως μας έρχονται από τον Νίκο Θεοδωράκη, που βρίσκεται εκεί, παρακολουθώντας τις εξελίξεις, και συνομιλώντας με τους ανθρώπους των εταιριών

BMW S1000XR

BMW F800R:

Ducati Multistrada 1200:

 

 

Honda RC213V-S:

Honda "Africa Twin" - True Adventure Prototype

Χωματερό, με DCT, έτοιμο για παραγωγή!

Η Honda παρατείνει την αγωνία. Δεν μας λέει ούτε καν τα κυβικά ή κάποιο άλλο τεχνικό στοιχείο. Δεν είμαστε σίγουροι ούτε αν αυτό θα είναι το πραγματικό του όνομα. Το είδαμε όμως, λασπωμένο και παραλλαγμένο, κι έχουμε να πούμε τα εξής: Όντως είναι δικύλινδρο παράλληλο – αγνώστων κυβικών. Το συγκεκριμένο έχει κιβώτιο DCT, κάνοντάς το την πρώτη σύγχρονη χωματερή μοτοσυκλέτα με αυτόματο κιβώτιο. Άγνωστο αν θα βγει και με κανονικό κιβώτιο. Τα υπόλοιπα φαίνονται πολύ ενθαρρυντικά. Τροχοί 21-17, για να βρίσκεις τα σωστά χωματερά λάστιχα, ψυγείο λαδιού, φίλτρο αέρα ψηλά και μπροστά (δείτε και τις εισαγωγές του αέρα δεξιά και αριστερά από τους προβολείς), ψυγείο λαδιού, λεπτή γενικά σιλουέτα, ψηφιακά όργανα, ακτινικές δαγκάνες και δίσκοι wave, σωστά χωματερά μαρσπιέ. Φαίνονται οι βάσεις για τα φλας και για τα μαρσπιέ του συνεπιβάτη. Η Ηοnda φρόντισε να το λασπώσει και να το βάψει παραλλαγή, αλλά από τις λεπτομέρειες φαίνεται ξεκάθαρα πως είναι έτοιμο για παραγωγή. Θα σας ενημερώνουμε για ό,τι νέο μαθαίνουμε.

Honda "Africa Twin" - True Adventure Prototype:

 

Yamaha R1 & R1M Το παιδί του Rossi

Η Yamaha μας υπόσχεται ότι η νέα R1 θα δημιουργήσει νέα δεδομένα στην κατηγορία των superbike. Σύμφωνα με το ιαπωνικό εργοστάσιο, ο Valentino Rossi εργάστηκε από την αρχή μαζί με την ομάδα σχεδιασμού και ήταν ο βασικός οδηγός εξέλιξης της νέας R1. Ο ίδιος ο Rossi από την μεριά του τόνισε, ότι προσπάθησε να μεταφέρει στην μοτοσυκλέτα το βασικό χαρακτηριστικό της M1, που είναι η ευκολία οδήγησης στο όριο. Για να το πετύχουν αυτό, έδωσαν μεγάλη προσοχή στην εργονομία της θέσης οδήγησης, στην αίσθηση και την δύναμη των φρένων, καθώς και στην λειτουργία των ηλεκτρονικών βοηθημάτων. Συγκριμένα, η νέα R1 έχει αισθητήρες επιτάχυνσης έξι κατευθύνσεων, που στέλνουν δεδομένα στην κεντρική μονάδα διαχείρισης και από εκεί ελέγχονται: το ρυθμιζόμενο traction control, slide control, wheelie control, launch control και φυσικά το ABS και τα προγράμματα απόδοσης του κινητήρα. Επίσης, μέσω ενός App για Android, ο αναβάτης θα μπορεί να μεταφέρει δεδομένα από την μοτοσυκλέτα στο smartphone του και αντίστροφα.

Η ιπποδύναμη του νέου τετρακύλινδρου crossplane κινητήρα ανακοινώθηκε στους 200 ίππους (οι φήμες που έλεγαν για 230, δεν επαληθεύτηκαν…), όμως το βάρος είναι στα 199 κιλά γεμάτη, δηλαδή 14 ολόκληρα κιλά λιγότερα από το προηγούμενο μοντέλο. Σύμφωνα με τους παραπάνω αριθμούς, η νέα R1 επιτυγχάνει τον μαγικό λόγο αναλογίας κιλών/ίππων του 1:1. Για να επιτευχθεί αυτή η δραματική μείωση βάρους, το υποπλαίσιο και οι τροχοί είναι από μαγνήσιο (μόνο τα Ducati Desmosedici RR και Panigale Superleggera των €65.000+ είχαν μέχρι σήμερα τέτοιες ζάντες) η εξάτμιση από τιτάνιο και το ρεζερβουάρ είναι αλουμινένιο. Παράλληλα με την ‘’απλή’’ R1, θα υπάρχει και η ακριβότερη έκδοση R1M, που είναι ακόμα περισσότερο επικεντρωμένη για χρήση σε πίστα - αν και έχει σέλα και μαρσπιέ συνεπιβάτη. Η κύρια διαφορά εδώ είναι οι ηλεκτρονικές αναρτήσεις της Ohlins, το quick-shifter, οι billet δαγκάνες των φρένων και το carbon φαίρινγκ.

Yamaha R1:

Kawasaki H2

210HP, 238kg

Οι διαφορές από το H2R είναι πολύ λιγότερες απ’ ότι περιμέναμε. Οι ανακοινώσεις της Kawasaki ανεβάζουν το H2R στα 305 άλογα, και το Η2 στα 210, στις 11.000 στροφές. Η μείωση των... 90-95 ίππων (αν έχεις πολλά, κόβεις και πολλά) γίνεται με διαφορετικούς εκκεντροφόρους, άλλη χαρτογράφηση και φυσικά, νόμιμη για το δρόμο εξάτμιση, έτσι ώστε να προσαρμοστεί στις προδιαγραφές ρύπων και θορύβου. Αυτό που δεν περιμέναμε είναι το βάρος που βρίσκεται ψηλά για superbike, στα 238 γεμάτα κιλά, 37 περισσότερα από το ZX-10R.

Mάθαμε επίσης πως ο κινητήρας έχει ένα πολύ προσεκτικά σχεδιασμένο κύκλωμα ψύξης, γύρω και ανάμεσα από τους ξεχωριστούς στην κεφαλή αυλούς εισαγωγής, γύρω από τις έδρες των βαλβίδων και το μπουζί, που στόχο έχει να διατηρεί τις τοπικές θερμοκρασίες σε λογικά επίπεδα. Ο υπερτροφοδοτούμενος κινητήρας θα δουλεύει με πίεση 1,5 έως 2 bar, ενώ δεν υπάρχει intercooler για την ψύξη του εισερχόμενου αέρα (που θερμαίνεται καθώς συμπιέζεται). Η σχέση μετάδοσης ανάμεσα στον στρόφαλο και τον κομπρέσορα είναι 9,2, κάτι που σημαίνει πως στις 14.000 στροφές ο κομπρέσορας θα γυρίζει περίπου στις 130.000. Στις 10.500 πάντως, θα αποδίδει 13,5 κιλά ροπής.

Μια ακόμα πρωτιά του Η2 είναι το πιρούνι του, ένα KYB AOS-II, με διαχωρισμένο το λάδι από τον αέρα, στα πρότυπα των αντίστοιχων πιρουνιών motocross. Eίναι όμως η πρώτη του εμφάνιση σε μοτοσυκλέτα δρόμου.

Τα φρένα του είναι Brembo, με δίσκους 330 mm και ακτινικές δαγκάνες, ενώ οι ζάντες είναι φυσικά ειδικά σχεδιασμένες για το Η2 και φοράνε λάστιχα Bridgestone Battlax RS10.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για την βαφή του, αφού στην διαδικασία χρησιμοποιούνται ιόντα αργύρου που με την χρήση ενός καταλύτη αφήνουν ένα στρώμα καθαρού ασημιού, έτσι ώστε η τελική βαφή να κάνει ιδιαίτερες αντανακλάσεις μοιάζοντας να αλλάζει χρώμα ανάλογα με τον φωτισμό και την γωνία.

Ακόμα και τα 210 άλογα, πόσο μάλλον τα 300+, χρειάζονται τα ηλεκτρονικά τους για να αξιοποιηθούν, και το Η2 έχει άφθονα: KIBS (ABS), KTRC (traction control), KLCM (launch control, σύστημα υποβοήθησης εκκίνησης), και KEBC (engine brake control, σύστημα ελέγχου φρένου κινητήρα).

Και για να ευλογήσουμε λίγο τα γένια μας, επιβεβαιώθηκαν πλήρως όσα μόνο το ΜΟΤΟ είχε γράψει για το H2R, όπως η χρήση τεχνολογίας από το project ΖΧ-RR των MotoGP, για παράδειγμα στο κιβώτιο ταχυτήτων και συνολικά την τεχνολογία του κινητήρα.

Δείτε επίσης, και ακούστε τις δύο διαφορετικές εκδόσεις, όπως παρουσιάζονται από τον γνωστό "βενζινοκέφαλο" (κατά το petrolhead) Jay Leno, σε ένα video από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού: 

    

Δείτε επίσης και το promo video της Kawasaki που μόλις ανέβηκε:

 

Kawasaki H2 – νέες πληροφορίες

  • Κάθε κινητήρας συναρμολογείται από τον ίδιο άνθρωπο, από την αρχή ως το τέλος.
  • Η παραγωγή των Η2 και H2R γίνεται σε ειδικό χώρο του εργοστασίου και όχι στις ήδη υπάρχουσες γραμμές παραγωγής.
  • Η θέση των πλαϊνών της ουράς ρυθμίζεται κατά 15mm μπρος – πίσω (για αδύνατους ή για... )
  • Το H2R ζυγίζει 20 κιλά λιγότερα από το Η2, δηλαδή φτάνει τα 218 γεμάτο βενζίνη.
  • Το H2R θα φτιάχνεται κατόπιν παραγγελίας, οπότε μην περιμένετε να δείτε από ένα σε όλους τους dealer Kawasaki, αν δεν το παραγγείλετε.
  • Το σύστημα ελέγχου εκκίνησης επιτρέπει στον αναβάτη να κρατάει το γκάζι τέρμα ανοιχτό όσο έχει πατημένο τον συμπλέκτη, χωρίς οι στροφές του κινητήρα να ανεβαίνουν στο θεό... Μόλις αφήσει τον συμπλέκτη, τα ηλεκτρονικά φροντίζουν να μην υπάρχει σπινάρισμα, και αρχικά οι στροφές περιορίζονται στις 10.000 (με την μέγιστη ιπποδύναμη να έρχεται στις 11.000).
  • Το βάψιμο γίνεται όλο στο χέρι. Μόνο οι συγκολλήσεις του πλαισίου γίνονται από ρομπότ (και μην ξεχνάμε πως η Kawasaki είναι πρωτοπόρος στην τεχνολογία των βιομηχανικών ρομπότ).
  • Οι σωλήνες του πλαισίου έχουν η κάθε μία διαφορετική διατομή ή και πάχος, ανάλογα με τις δυνάμεις που αναπτύσσονται σε κάθε περιοχή του.
  • Η αεροδυναμική μελέτη που έχει γίνει επιτρέπει να περνάει μιάμιση φορά περισσότερος αέρας μέσα από τα ψυγεία (σε σχέση με τα μέχρι τώρα δεδομένα), κυρίως λόγω της καλύτερης απαγωγής του θερμού αέρα πίσω από τα ψυγεία.
  • Εκτός από επιμελημένη ψύξη, ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στην λίπανση: Δύο μπεκ λαδιού ψεκάζουν από κάτω κάθε πιστόνι (κυρίως για ψύξη), άλλα δύο ψεκάζουν την αλυσίδα Morse Hy-Vo του κομπρέσορα στα σημεία που πλησιάζει τα γρανάζια, και άλλα... 12 (!) ψεκάζουν το κιβώτιο σε συγκεκριμένα σημεία, κάτι που η Kawasaki εφαρμόζει για πρώτη φορά (και προφανώς είναι απαραίτητο).
  • Και τώρα, γκαγκάν γκαγκάν, το μυστήριο του Ram Air: Aφού υπάρχει κομπρέσορας που διπλασιάζει την παροχή αέρα της εισαγωγής, γιατί η Kawasaki μιλά για Ram Air, που ποτέ δεν θα μπορούσε να ανεβάσει τέτοια πίεση; Απλά γιατί η εισαγωγή του αέρα στο εμπρός μέρος του φαίρινγκ (μονή στο Η2) έχει διατομή τρεις φορές μεγαλύτερη από την εισαγωγή του κομπρέσορα και είναι όσο το δυνατόν πιο ευθύγραμμη. Οπότε, αν ο κομπρέσορας διπλασιάζει την πίεση του αέρα που φτάνει σ’ αυτόν, η πίεση μετά τον κομπρέσορα στην πράξη θα ανεβαίνει στις υψηλές ταχύτητες πάνω από τα ονομαστικά 2 bar. Μάλλον γι’ αυτό η πιο σωστή προσέγγιση της ιπποδύναμης του H2R είναι "πάνω από 300 άλογα", και του H2 "πάνω από 200".  

Η παρουσία της Kawasaki στην EICMA:

Kawasaki H2:

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ KAWASAKI H2

KTM 1050 Adventure

Επιβεβαιωθήκαμε για τα τεχνικά χαρακτηριστικά του 1050, που είχαμε ανακοινώσει πριν από ένα μήνα. Ιπποδύναμη 95 ίππων και 212 κιλά. Η ιπποδύναμη, όπως είχαμε γράψει, είναι η μέγιστη δυνατή που επιτρέπεται από τους νέους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις μοτοσυκλέτες που έχουν και εκδόσεις περιορισμένης ισχύς. Οι νέοι κανονισμοί απαγορεύουν σε ένα μοντέλο να κυκλοφορήσει με περιορισμένη ισχύ, αν η κανονική του έκδοση αποδίδει περισσότερα από τα διπλάσια άλογα που προϋποθέτει το δίπλωμα Α2. Σύμφωνα με τους ανθρώπους της KTM, ο κινητήρας με τον μειωμένο κυβισμό θα μπορούσε να αποδίδει έως και 107 ίππους, αν δεν υπήρχε η υποχρέωση των κανονισμών.

Ο κινητήρας του είναι νέος από το κάρτερ και πάνω, με νέα επίσης κεφαλή, έτσι ώστε να γίνει η μείωση του κυβισμού στα 1050 κυβικά. Η νέα "μικρότερη-μεγάλη" μοτοσυκλέτα παντός δρόμου της KTM, έχει επίσης τιμή στην υπόλοιπη Ευρώπη (που δεν έχει ελληνικούς κανόνες φορολόγησης) ανάμεσα στα 12.500 και 12.700 αναλόγως τη χώρα

Στην τιμή αυτή θα περιλαμβάνει το ABS, φυσικά, Ride By Wire με χαρτογράφηση, αναρτήσεις WP και φρένα της Brembo.

 

Yamaha MT-09 Tracer

 

Νέο Triumph Tiger 800 XR/XRx και XC/XCx

Οι μικρές αλλαγές στην εμφάνιση δεν αντιστοιχούν στις μεγάλες διαφορές που έχουν οι τέσσερεις νέες εκδόσεις του Tiger 800 για το 2015. Ξεκινώντας από τον κινητήρα, η απόδοσή του ανέβηκε στους 95 ίππους και ταυτόχρονα η κατανάλωση μειώθηκε κατά 17%. Τα βασικά μοντέλα είναι δύο όπως πριν, δηλαδή το XR με τους αλουμινένιους χυτούς τροχούς των 19 ιντσών εμπρός και 17 πίσω και με αναρτήσεις της Showa, που είναι προσανατολισμένο για χρήση στην άσφαλτο και το XC με ακτινωτές ζάντες και ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της WP, που είναι περισσότερο προσανατολισμένο για χρήση στο χώμα. Όλες οι εκδόσεις διαθέτουν traction control και ABS που απενεργοποιείται, ενώ στις πλουσιότερες σε εξοπλισμό εκδόσεις XRx και XCx, υπάρχει η δυνατότητα ρύθμισης της ευαισθησίας του traction control και του ABS σε τρία επίπεδα, όπως επίσης υπάρχουν και τέσσερις ρυθμίσεις (rain, road, sport, off-road) για τον τρόπο απόδοσης του κινητήρα. Επιπρόσθετα, οι εκδόσεις XRx και XCx έχουν Cruise Control (έξτρα στα βασικά XR/XC)  και όργανα με trip master, που διαθέτουν πληροφορίες όπως χρόνο ταξιδιού, υπολειπόμενα χιλιόμετρα με ρεζέρβα, συνολική και στιγμιαία κατανάλωση.

 

Triumph Tiger 800XCx

 

Aprilia RSV4RF

 

Aprilia MotoGP

Husqvarna 401 Vit & Svart Pilen

Το 1955 η τάση στον κόσμο της μοτοσυκλέτας ήταν όλο και μεγαλύτερες, δυνατότερες και αναγκαστικά πιο βαριές μοτοσυκλέτες. Η Husqvarna αποφάσισε τότε να ακολουθήσει τον ακριβώς αντίθετο δρόμο, παρουσιάζοντας το Silver Pilen, που στα Σουηδικά σημαίνει ‘’Ασημένιο Βέλος’’. Σχεδιασμένο από τον Sixten Saxon, η μοτοσυκλέτα εκείνη ήταν μικρότερη, ελαφρύτερη και απίστευτα γρήγορη, καθιερώνοντας το ασημί/κόκκινο χρώμα των Husqvarna. Σήμερα είναι η σειρά του σχεδιαστή Gerald Kiska να αναβιώσει το πνεύμα εκείνης της μοτοσυκλέτας με δύο Concept βασισμένα στον κινητήρα και το πλαίσιο της KTM. Όπως ο ίδιος λέει, σκοπός δεν ήταν να φτιάξουν δύο ρετρό μοτοσυκλέτες που να θυμίζουν αισθητικά την SilverPilen του 1955, αλλά να φτιάξουν δύο πρωτότυπα που να αντικατοπτρίζουν την φιλοσοφία εκείνης της μοτοσυκλέτας στο μέλλον. Έτσι, χρησιμοποιώντας έναν ελαφρύ μονοκύλινδρο αγωνιστικό κινητήρα και ένα άκαμπτο ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτυώματος, έφτιαξαν την 401 VitPilen (Λευκό Βέλος) και 401 SvartPilen (Μαύρο Βέλος). Η δύο αυτές εκδόσεις ταυτίζονται απόλυτα με το πνεύμα της εποχής εκείνης, όπου με το ίδιο πλαίσιο και κινητήρα μπορούσες να τρέξεις σε χωμάτινους ή ασφάλτινους αγώνες. 

Svart Pilen

Vit Pilen

Husqvarna 701

Ένα καθημερινό supermoto παρουσίασε η Husgvarna πριν λίγο στην EICMA με αρκετά ενδιαφέροντα τεχνικά χαρακτηριστικά. Από τα 690 κυβικά παράγει 67 άλογα για 145 κιλά, που είναι σίγουρα ένας καλός συνδυασμός για κάθε είδους παιχνίδι! Μόνο που το 701 μάλλον δεν είναι ένα παιχνίδι το ίδιο, καθώς έχει APTC μονόδρομο συμπλέκτη, ABS, αναρτήσεις WP αλλά και ride by wire με διαφορετικές χαρτογραφήσεις!

Βέβαια το μεγάλο θέμα με την Husqvarna, είναι το μέλλον της ως εταιρία, και δεν εννοούμε αν θα υπάρχει ή όχι γιατί αυτό είναι εξασφαλισμένο. Αυτό που δεν είναι σίγουρο, είναι ο χαρακτήρας της, από εδώ και πέρα, και η σχέση της με την "αδερφή" πλέον KTM. Για να μην επαναλαμβάνουμε τις δικές μας εικασίες, από το καλοκαίρι, όλα αυτά θα ξεδιαλύνουν τις επόμενες μέρες, και μάλλον το 701 είναι ένα από εκείνα που δείχνουν τον νέο της δρόμο… 

 

MV Agusta Turismo Veloce 800 & Turismo Veloce 800 Lusso

 

 

Ετικέτες

Ducati Collezione 100: Αναβίωση δέκα ιστορικών μοτοσυκλετών σε σύγχρονα μοντέλα περιορισμένης παραγωγής

Σε συνέχεια των εορτασμών για τα 100 χρόνια της εταιρείας
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/5/2026

Δέκα σημαντικές στιγμές στην ιστορία της Ducati ενέπνευσαν ισάριθμες μοναδικές μοτοσυκλέτες, που θα κατασκευαστούν σε μόλις εκατό μονάδες η καθεμία.

Η πίστα του Mugello, όπου οι Desmosedici MotoGP έχουν γράψει πολλές και αξέχαστες σελίδες στην αγωνιστική ιστορία της Ducati, αποτελεί το σκηνικό για την παρουσίαση της Collezione 100. Δέκα μοτοσυκλέτες σε περιορισμένη έκδοση 100 κομματιών η καθεμία, που δημιουργήθηκαν για να σηματοδοτήσουν τα 100 χρόνια ζωής του του κατασκευαστή με έδρα το Borgo Panigale.

Κάθε μοντέλο έχει αποκλειστικό χρωματισμό για την συλλογή αυτή και χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου, στο τιμόνι και στην πινακίδα. Στη συλλογή αυτή τα V2 μοντέλα ξεχωρίζουν καθώς φορούν για πρώτη φορά ξηρό συμπλέκτη.

Κάθε μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από ένα ειδικό πίσω σταντ, φινιρισμένο στα ίδια χρώματα με την εμφάνιση, ένα κάλυμμα μοτοσυκλέτας και ένα πιστοποιητικό γνησιότητας. Κάθε ιδιοκτήτης της συλλογής Collezione 100 μπορεί να ολοκληρώσει την εμφάνισή του με ένα κράνος κι ένα μπουφάν σε περιορισμένη έκδοση.

Η Collezione 100 αποτελεί έναν ακόμη σύνδεσμο μεταξύ της Ducati και του κόσμου της τέχνης. Ο Ugo Nespolo, μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες της ιταλικής τέχνης στα τέλη του 20ού αιώνα και παθιασμένος λάτρης της Ducati, συμμετείχε σε αυτό το εγχείρημα. Κάθε μοντέλο της συλλογής 100 θα συνοδεύεται από ένα ζευγάρι αριθμημένων καλλιτεχνικών εκτυπώσεων που φέρουν τον ίδιο σειριακό αριθμό με τη μοτοσυκλέτα και είναι υπογεγραμμένες από τον ίδιο τον Nespolo, ο οποίος έχει ερμηνεύσει κάθε μοντέλο της συλλογής 100 και την ιστορική μοτοσυκλέτα που ενέπνευσε τη διακόσμησή της με το δικό του, πολύχρωμο και δυναμικό στυλ.

Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Mugello, όπου οι Marc Marquez και ο Pecco Bagnaia παρουσίασαν τις μοτοσυκλέτες της Ducati Lenovo Team MotoGP, με ειδική εμφάνιση για το Ιταλικό GP. Το σχέδιο συνδυάζει ιστορικά λογότυπα της Ducati εμπλουτισμένα με δυναμικά γεωμετρικά μοτίβα στα φέρινγκ όλων των μοτοσυκλετών της επετειακής αυτής συλλογής. Η επόμενη ευκαιρία για να δει το κοινό από κοντά τη Collezione 100 θα είναι στη World Ducati Week, όπου θα μπορεί να τη θαυμάσει σε έναν χώρο αφιερωμένο σε όλους τους Ducatisti στις 3, 4 και 5 Ιουλίου.

Στη συνέχεια, οι δέκα μοτοσυκλέτες θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι που θα τις οδηγήσει στο Goodwood Festival of Speed, μια δημοφιλής εκδήλωση για τους λάτρεις των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών. Τέλος, η συλλογή 100 θα επιστρέψει στη Μπολόνια, όπου θα εκτίθεται σε διάφορα μουσεία της περιοχής. Ας δούμε όμως τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100:

Panigale

Panigale V4 S 100 (750 Imola Desmo – 1972)

Η εμφάνιση της Panigale V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της μοτοσυκλέτας που κέρδισε την πρώτη έκδοση του αγώνα Imola 200 Miles το 1972 με τους αναβάτες Paul Smart και Bruno Spaggiari. Η νίκη στην Ίμολα ήταν απρόσμενη και θριαμβευτική, καθώς επιτεύχθηκε ενάντια στον Giacomo Agostini και την MV Agusta.

Η απήχηση του θριάμβου αυτού έφερε τεράστια δημοτικότητα στη Ducati, σε τέτοιον βαθμό που κατόπιν λαϊκής ζήτησης τον επόμενο χρόνο, 1973, κατασκευάστηκε η 750 Supersport Desmo, η πρώτη δικύλινδρη με δεσμοδρομικό σύστημα βαλβίδων από το Borgo Panigale.

Η Panigale V4 S 100 είναι εξοπλισμένη με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αεροδυναμικά φτερά και καλύμματα κινητήρα και εξάτμισης από ανθρακόνημα, ενώ φέρει το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο ξηρός συμπλέκτης και η εξάτμιση Akrapovič από τιτάνιο και ανθρακονήματα κάνουν επίσης τον ήχο της Panigale V4 S 100 μοναδικό. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.

Panigale

Panigale V2 S 100 (750 Super Sport Desmo – 1975)

Η εμφάνιση της Panigale V2 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 750 Super Sport Desmo που οδήγησε ο Franco Uncini στο Ιταλικό Πρωτάθλημα του 1975, το οποίο και κέρδισε. Τη μοτοσυκλέτα διαχειριζόταν η ομάδα που ίδρυσε ο Bruno Spaggiari.

Στα τέλη του 1973, η Ducati αποφάσισε να αναθέσει τη διοίκηση της ομάδας στον Spaggiari, τον πρώην αναβάτη αγώνων που είχε θριαμβεύσει στην Ίμολα και ιδιοκτήτη δικής του ομάδας. Ο Spaggiari με την υποστήριξη της Ducati συμμετείχε στο Ιταλικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών με μοντέλα βασισμένα στην ισχυρή 750 Super Sport Desmo παραγωγής.

Η κίτρινη εμφάνιση συνδυαζόταν με λεπτομέρειες σε ένα χαρακτηριστικό καφέ/μπορντό χρώμα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή στους εσωτερικούς ναυτικούς κινητήρες που συναρμολογούνταν στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.

Η Panigale V2 S 100 φέρει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, σταμπιλιζατέρ τιμονιού και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Επιπλέον, αυτή η Panigale V2 είναι το πρώτο μοντέλο της νέας οικογένειας Ducati V2 που διαθέτει ξηρό συμπλέκτη, ο οποίος αναπτύχθηκε ειδικά για αυτό το μοντέλο. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο.

Ducati

Streetfighter V4 S 100 (Ducati 900 Sport Desmo Darmah – 1979)

Η εμφάνιση της Streetfighter V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Sport Desmo Darmah του 1979. Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, τα μαύρα και χρυσά γραφικά ήταν εξαιρετικά της μόδας στον κόσμο των μηχανοκίνητων αθλημάτων και η Ducati δεν αποτελούσε εξαίρεση. Συγκεκριμένα, εφάρμοσε αυτό το χρωματικό σχήμα στη 900 Sport Desmo Darmah.

Η Streetfighter V4 S 100 εμπλουτίζεται με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, πίσω φτερό, κάλυμμα κινητήρα και εξάτμιση από ανθρακονήματα, ξηρό συμπλέκτη και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.

Ducati

Monster 100 (Monster S4Rs Tricolore – 2008)

Η τρίχρωμη εμφάνιση της Monster 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Monster S4Rs Tricolore του 2008. Το Monster S4Rs Tricolore αντιπροσώπευε ουσιαστικά μια τελική έκδοση της πρώτης γενιάς Monster, εκείνης που παρήγαγε η Ducati από το 1993 έως το 2008, καθιστώντας το ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα της εταιρείας.

Το Monster 100 ξεχωρίζει χάρη στον ξηρό συμπλέκτη του, ο οποίος συνοδεύεται από κάλυμμα από ανθρακονήματα που περιλαμβάνεται στο πακέτο, καθώς και στη σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100. Η πλακέτα Centenary Bronze με το όνομα και τον σειριακό αριθμό του μοντέλου είναι τοποθετημένη στην τιμονόπλακα. Το χρώμα χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου και στις δαγκάνες των φρένων, όπως συμβαίνει με όλες τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100.

Ducati

XDiavel V4 100 (750 Super Sport «California Hot Rod» – 1977)

Η εμφάνιση της XDiavel V4 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της ειδικής έκδοσης 750 Super Sport με την ονομασία "California Hot Rod", της μοτοσυκλέτας με την οποία ο Cook Neilson έγραψε ιστορία για τη Ducati κερδίζοντας στον αγώνα Daytona το 1977. Το γεγονός αυτό είχε μεγάλη σημασία, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μια ιταλική μοτοσυκλέτα κέρδιζε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η παρουσία της Ducati στις Ηνωμένες Πολιτείες περιοριζόταν αποκλειστικά στο διπλής χρήσης Scrambler που εισήγαγαν στη χώρα οι αδελφοί Berliner, αλλά τα πράγματα άλλαξαν το 1977 χάρη στον αξέχαστο θρίαμβο του Cook Neilson.

Η XDiavel V4 100 ξεχωρίζει χάρη στη δερμάτινη σέλα με το κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αλλά και τον ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει δερμάτινη σέλα συνεπιβάτη και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη που δεν είναι εγκεκριμένο για χρήση στο δρόμο.

Ducati

Diavel V4 RS 100 (900 Replica – 1979)

Η εμφάνιση της Diavel V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Replica του 1979, μιας από τις πιο εμβληματικές μοτοσυκλέτες στην ιστορία της Ducati.

Μετά την απίστευτη νίκη της Ducati στο Tourist Trophy του 1978, ο κατασκευαστής του Borgo Panigale ξεκίνησε την παραγωγή μιας σειράς μοτοσυκλετών που θύμιζαν τη διακόσμηση της 900 που κέρδισε στο Isle of Man. Έτσι γεννήθηκε η 900 Replica, που ήταν και η πρώτη ρεπλίκα δρόμου μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας της Ducati.

Η χαρακτηριστική πράσινη και κόκκινη εμφάνιση με λευκές ρίγες, που αντικατόπτριζε το χρωματικό σχήμα της νικηφόρας μοτοσυκλέτας στο Tourist Trophy, αντιπροσωπεύει επίσης το πρώτο παράδειγμα μιας εμφάνισης ιταλικού στυλ, ένα χρωματικό σχήμα που η Ducati θα εφάρμοζε και σε άλλα μοντέλα αργότερα.

Η Diavel V4 RS 100 βασίζεται στη Diavel V4 RS και είναι εξοπλισμένη με κινητήρα Desmosedici Stradale. Το μοντέλο αυτό διαθέτει κάθισμα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, κάθισμα συνοδηγού από Alcantara και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη.

Ducati Collezione 100

Multistrada V4 RS 100 (500 SL Pantah – 1979)

Η εμφάνιση της Multistrada V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 500 SL Pantah του 1979, μιας χρονιάς που σηματοδότησε σημαντικές τεχνικές καινοτομίες στη Ducati με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των μοτοσυκλετών που κατασκευάζονταν στο Borgo Panigale.

Ένα νέο μοντέλο που έκανε την εμφάνισή του εκείνη τη χρονιά ήταν το 500 SL Pantah, η πρώτη Ducati με σωληνωτό πλαίσιο (αν και διαφορετικό από τα σύγχρονα) - και τον κινητήρα Pantah.

Δεδομένου ότι η Multistrada V4 RS 100 αναπτύχθηκε με βάση την κορυφαία Multistrada V4 RS, η οποία διαθέτει τον κινητήρα Desmosedici Stradale, η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας περιλαμβάνει επίσης το λογότυπο Desmo στο πίσω φτερό.

Η Multistrada V4 RS 100 διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς σε μια πλακέτα από "Centenary Bronze" στην τιμονόπλακα και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.

Ducati Collezione 100

Scrambler 100 (250 Scrambler – 1962)

Η εμφάνιση της Scrambler 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 250 Scrambler του 1962, της πρώτης έκδοσης της Ducati Scrambler που κατασκευάστηκε αποκλειστικά για την αγορά των ΗΠΑ.

Οι ρίζες της Scrambler συνδέονται στενά με τη φιγούρα του πρώτου Αμερικανού εισαγωγέα της, Joe Berliner, του ανθρώπου που επιθυμούσε έντονα ένα νέο μοντέλο για να πουλήσει στις ΗΠΑ. Η Ducati απολάμβανε την επιτυχία στα μέσα ενημέρωσης του γύρου του κόσμου που είχαν κάνει οι Monetti και Tartarini το 1957 και ο ενθουσιασμός έφτασε ως την Αμερική, ενισχύοντας το προφίλ της Ducati που μέχρι τότε ήταν σχεδόν άγνωστη.

Ο Berliner ζήτησε από τη Ducati μια μοτοσυκλέτα ικανή για χωματόδρομους, ένα concept που δεν είχε προηγουμένως εξεταστεί στο Borgo Panigale, αλλά που τελικά υλοποιήθηκε με το 250 Scrambler το 1962.

Η Scrambler 100 φέρει κι αυτή σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100 και την πλακέτα στην τιμονόπλακα.

Ducati Collezione 100

Hypermotard V2 SP 100 (Ducati 860 «24 Horas de Montjuïc» – 1975)

Η εμφάνιση της Hypermotard V2 SP 100 είναι εμπνευσμένη από την 860 "24 Horas de Montjuïc". Μετά τη νίκη στο Imola 200 του 1972, η διοίκηση της Ducati πίστευε ότι ο σωστός δρόμος για την ενίσχυση της δημοτικότητας της μάρκας ήταν μέσω αγωνιστικών μοτοσυκλετών που προέρχονταν από την παραγωγή, οι οποίες θα συμμετείχαν κυρίως σε αγώνες αντοχής.

Για τον σκοπό αυτό, η Ducati έπρεπε να επεκτείνει τη γκάμα των δικύλινδρων μοντέλων της με έναν κινητήρα μεγαλύτερου κυβισμού από τον κλασικό 750. Η Ducati 860 έκανε το νικηφόρο ντεμπούτο της το 1973 με το πρωτότυπο 860 Desmo, το οποίο αργότερα θα γινόταν η Ducati 900 Super Sport για δρόμο. Το 1975 οι αναβάτες Salvador Canellas και Benjamin "Min" Grau, που είχαν ήδη κερδίσει το 1973 με τη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα κατασκευασμένη στη Μπολόνια, επανέλαβαν την επιτυχία τους στον αγώνα της Καταλονίας, αλλά με τα φωτεινά χρώματα της ομάδας NCR των Nepoti και Caracchi.

Η Hypermotard V2 SP 100 βασίζεται στην έκδοση SP, η οποία διαθέτει ανάρτηση Öhlins και σφυρήλατους τροχούς. Διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον σειριακό αριθμό σε πλακέτα από στην τιμονόπλακα, ενώ έρχεται και με ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.

Ducati Collezione 100

DesertX 100 (Pantah «Ice» – 1981)

Η εμφάνιση της DesertX 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Pantah "Ice" του 1981, ένα από τα πιο περίεργα παραδείγματα τοποθέτησης προϊόντων στην ιστορία της Ducati. Δεν ήταν παρά μια τροποποιημένη Pantah 500 που χαρακτηριζόταν από την προσθήκη ασυνήθιστων ελαστικών με καρφιά και την αφαίρεση του συστήματος πέδησης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε χιόνι.

Εκείνη την εποχή η Ducati ελεγχόταν από κρατικές εταιρείες, οι οποίες διοικούσαν επίσης κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως η Alfa Romeo. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η EFIM, φορέας που έλεγχε τόσο τη Ducati όσο και την Alfa Romeo, διοργάνωσε ένα πρωτάθλημα για αυτοκίνητα Alfasud στις παγωμένες πίστες των Άλπεων. Οι αγώνες διεξάγονταν σε δύο γύρους. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου αγώνα, οι πολύχρωμες μοτοσυκλέτες Pantah "Ice" πρόσφεραν εντυπωσιακό θέαμα στο κοινό.

Οι μοτοσυκλέτες Ice κατασκευάστηκαν σε διάφορα χρωματικά σχέδια· αυτή που επιλέχθηκε για τη DesertX 100, κίτρινη με μπλε ρίγες, ανήκει σε ένα μοντέλο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αποτελούσε μέρος της συλλογής του Μουσείου Ducati.

Η DesertX 100 διαθέτει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς στην τιμονόπλακα. Το ψηλό μπροστινό φτερό, η μάσκα προβολέα και η αλουμινένια μάσκα του ψυγείου ενισχύουν τις off-road δυνατότητες του μοντέλου.

 

Ετικέτες