Husqvarna - Η γκάμα MX 2025 περιλαμβάνει και τα νέα TC 150 και TC 300 [VIDEO]

Εφτά Motocross μοτοσυκλέτες που καλύπτουν όλο το φάσμα αναγκών της κατηγορίας
Husqvarna TC 125 και TC 300
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

9/5/2024

Στην γκάμα των Motocross μοτοσυκλετών της για το 2025, η Husqvarna ανεβάζει τον αριθμό των μοντέλων της στα 7 με την προσθήκη και των δίχρονων TC 150 & TC 300. Οι συντηρητικές αλλαγές για τη νέα σεζόν περιλαμβάνουν αναθεωρημένο πλαίσιο, νέες βάσεις κινητήρα, νέα πλαστικά και νέες ρυθμίσεις αναρτήσεων.

Βασισμένο στο TC 125, το TC 150 γεφυρώνει το κενό μεταξύ του πρώτου και του TC 250, ενώ στα πλεονεκτήματά του απέναντι στον μικρό αδελφό περιλαμβάνεται η βελτιωμένη απόδοση σε ιπποδύναμη και ροπή. Η Husqvarna αναφέρει πως το TC 150 αποτελεί το τέλειο δίχρονο “όπλο” για να αντιμετωπίσει κανείς τα τετράχρονα 250.

Η ίδια αρχή με τα πλεονεκτήματα των περισσότερων κυβικών ισχύει και για το TC 300, που πατάει πάνω στο TC 250, βγάζοντας όμως περισσότερα άλογα και κιλά ροπής, για να μπορεί να ανταγωνιστεί τα τετράχρονα 450.

Τα τετράχρονα FC 250 & FC 350 συνεχίζουν την καριέρα τους ως μοτοσυκλέτες πασπαρτού, που δεν τρομάζουν, με το FC 450 να αποτελεί τη ναυαρχίδα της εταιρείας στα μεγάλα Motocross.

FC 250

Όλες οι μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούν πλαίσιο τελευταίας γενιάς, με τη Husqvarna να έχει προβεί σε μικρές αλλαγές σε αυτό, όπως την αφαίρεση υλικού γύρω από τη βάση του αμορτισέρ πίσω, και στο μπροστινό μέρος. Στόχοι η βέλτιστη ελαστικότητα, η μείωση του βάρους, και η βελτίωση της συμπεριφοράς στις στροφές, χωρίς να υπάρξει παραχώρηση στην ευστάθεια στις ευθείες. Επιπλέον, και αποκλειστικά στις 3 τετράχρονες μοτοσυκλέτες, νέες είναι οι βάσεις κινητήρα, για βελτιωμένη ευελιξία. Αναθεωρημένο είναι και το ψαλίδι, για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της γλίστρας της αλυσίδας.

TC 300

Νέες είναι οι ρυθμίσεις των αναρτήσεων, οι τσιμούχες στο μοχλικό και μικρότερης διαμέτρου η βίδα του μοχλικού για μείωση βάρους. Επανασχεδιασμένα είναι τα πλαϊνά πλαστικά μπροστά, για ευκολότερη πρόσβαση στις ρυθμίσεις του πιρουνιού της WP.

FC 350

Ψηλότερη κατά 5 mm είναι η σέλα, ενώ είναι και πλατύτερη στο χαμηλότερο μέρος της, για ευκολότερη μετακίνηση του αναβάτη όταν εκείνη είναι νέα. Νέα είναι και τα γραφικά, νέα και τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης, τα Dunlop MX34. Στον κορυφαίο εξοπλισμό περιλαμβάνεται τιμόνι ProTaper, ODI γκριπ, συμπλέκτης και φρένα Brembo, 2 Riding Modes, Quickshifter, Traction και Launch Control στα 4χρονα, υβριδικό υποπλαίσιο από αλουμίνιο-πολυαμίδιο, πλήρως ρυθμιζόμενες WP XACT αναρτήσεις, και μίζα σε όλα τα μοντέλα με μπαταρία λιθίου.

Στα αξεσουάρ βρίσκουμε μεταξύ άλλων και μονάδα συνδεσιμότητας, που δίνει δυνατότητες τηλεμετρίας στις μοτοσυκλέτες.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες