Kawasaki Ninja 650: Ανανεώθηκε για το 2020

Μικρές αλλά ουσιώδεις αλλαγές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/10/2019

Το Ninja 650 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2017 αποτελώντας μια all-arounder μοτοσυκλέτα με σπορ καταβολές που εντοπίζονται κυρίως στην εμφάνιση. Τώρα η Kawasaki, εν όψει των διεθνών σαλονιών, παρουσίασε λίγο νωρίτερα το ανανεωμένο Ninja 650, που κατά βάση έχει αισθητικές αλλαγές ούτως ώστε να βρίσκεται πιο κοντά στα υπόλοιπα μοντέλα της σειράς Ninja. Έτσι, το μούτρο απέκτησε μια πιο αιχμηρή σχεδίαση, ενώ οι LED προβολείς έγιναν πιο τετράγωνοι συγκριτικά με το υφιστάμενο μοντέλο, ακολουθώντας την πεπατημένη των Ninja 400, Ζ400 και Η2. Οι διαστάσεις της ζελατίνας αυξήθηκαν και υπόσχεται πως θα διώχνει πιο αποτελεσματικά τον αέρα απ’ τους ώμους και το κεφάλι του αναβάτη, ενώ πλέον έχει διαφορετική στήριξη στο φαίρινγκ. Τα πλαϊνά πλαστικά επανασχεδιάστηκαν και απέκτησαν αεροδυναμικά βοηθήματα, όπου βρίσκονται πάνω από τα φλας. Η σέλα του συνεπιβάτη έχει επίσης επανασχεδιαστεί με κύριο γνόμωνα την άνεση. Το πλαίσιο και τα υπόλοιπα δομικά στοιχεία της μοτοσυκλέτας, όπως ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας με τους 68 ίππους, το ψαλίδι, οι ζάντες, οι αναρτήσεις και το πιρούνι παρέμειναν ίδια με το απερχόμενο μοντέλο. Όπως ίσχυε μέχρι και σήμερα, το νέο Ninja 650 θα είναι διαθέσιμο και σε έκδοση Α2.

Τα όργανα άλλαξαν ριζικά και αποτελούνται πλέον από μια έγχρωμη TFT οθόνη 4,3 ιντσών, αφήνοντας στο παρελθόν το αναλογικό στροφόμετρο. Παράλληλα, τα νέα όργανα διαθέτουν και τη δυνατότητα σύνδεσης με smartphone, όπου σε συνδυασμό με την εφαρμογή της Kawasaki, το Rideology, ο αναβάτης μπορεί να αποθηκεύει στο κινητό του διαδρομές που έχει κάνει αλλά και να ελέγχει πόσα χιλιόμετρα έχει διανύσει, πότε είναι το επόμενο προκαθορισμένο service και πολλά άλλα. Επίσης, το Ninja 650 για το 2020 θα έχει τα Sportmax Roadsport της Dunlop, ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης. Η μοτοσυκλέτα θα είναι διαθέσιμη σε τρεις χρωματικούς συνδυασμούς: lime green/ebony, flat stardust white/metallic flat spark black και metallic spark black.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες