Ευτυχώς που η ΚΤΜ όχι μόνο δεν εγκαταλείπει τον καλύτερο μεγάλο μονοκύλινδρο, αλλά συνεχίζει να τον εξελίσσει και να παρουσιάζει νέα μοντέλα. Με απόδοση 74 (!) ίππων, ride by wire, δύο αντικραδασμικούς άξονες, συμπλέκτη slipper/assist, κιβώτιο έξι ταχυτήτων και για πρώτη φορά σε enduro ή motard, έχει και quickshifter up/down. Για το 2019, η απόκριση του κινητήρα είναι ακόμα πιο ομαλή, και η κατανάλωση μικρότερη.
Αν όμως ο κινητήρας είναι απλά βελτιωμένος μετά την συνεχή του εξέλιξη, το πλαίσιο και όλο το κουστούμι είναι εντελώς νέο. Διατηρεί την αρχιτεκτονική των προηγούμενων 690, με το πλαστικό ρεζερβουάρ πίσω που παίζει και τον ρόλο υποπλαισίου, που τώρα έχει μεγαλύτερη χωρητικότητα στα 13,5 λίτρα (+1,5). Το πλαίσιο είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα, με αλουμινένιο ψαλίδι. Λόγω των διαφορετικών αναρτήσεων και τροχών των δύο εκδόσεων, το Enduro R έχει λίγο πιο αργή γεωμετρία από το SMC R, και πιο μεγάλο μεταξόνιο, μαζί με πιο μεγάλο ύψος σέλας. Στις αναρτήσεις, το Enduro R χρησιμοποιεί την σειρά XPLOR της WP, την ίδια που φοράνε και τα καθαρόαιμα enduro της ΚΤΜ (αλλά με μοχλικό πίσω), με διαδρομή 250mm εμπρός και πίσω, ενώ το SMC R φοράει την σειρά APEX, πάλι με πιρούνι 48mm και αμορτισέρ με μοχλικό, διαδρομής 215 και 240mm. Βασική διαφορά ανάμεσά τους είναι στο offset που έχουν οι πλάκες, που στο SMC R είναι στα 35mm, και μπορεί να ρυθμιστεί και στα 33.
Διαφορετικά είναι και τα φρένα τους, όπου για τις μεγαλύτερες απαιτήσεις του motard υπάρχει δίσκος 320mm με ακτινικά τοποθετημένη Brembo, ενώ το enduro έχει δίσκο 300mm και συμβατικής τοποθέτησης δαγκάνα. Και τα δύο μοντέλα διαθέτουν ABS της Bosch, το 9.1 ΜΡ, με λειτουργία cornering. Το Enduro R έχει κι ένα επιπλέον mode στο ABS, το Offroad, που επιτρέπει το μπλοκάρισμα του πίσω τροχού και μειώνει την επέμβαση του ABS στον μπροστινό (ενώ το αντίστοιχο στο SMC R ονομάζεται Supermoto ABS). Επιπλέον, για να μην μπλοκάρει ο πίσω τροχός στα κατεβάσματα, υπάρχει το σύστημα MSR (Motor Slip Regulation) που ελέγχει το φρένο του κινητήρα, ακόμα και σε επιφάνειες με χαμηλή πρόσφυση. Το SMC R έχει και cornering traction control, που ρυθμίζει την παρέμβασή του και ανάλογα με την κλίση της μοτοσυκλέτας. To ασφάλτινο 690 είναι κι ένα κιλό βαρύτερο από το χωματερό στα 147, λόγω ζαντών και φρένων. Στην Ελλάδα οι μοτοσυκλέτες θα διατίθενται μόνο κατόπιν παραγγελίας.
Δείτε εδώ το βίντεο από την παρουσίαση όλων των μοντέλων της ΚΤΜ:
Ακολουθεί πλήρες φωτογραφικό υλικό σε υψηλή ανάλυση στο gallery
Hydrocycle - Ηλεκτροκίνηση από υδρογόνο, χωρίς τα προβλήματα των μπαταριών
Από το γερμανικό ινστιτούτο Fraunhofer IWU και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Τσεχίας
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
8/2/2024
Το γερμανικό ινστιτούτο Fraunhofer IWU συνεργάστηκε με το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Τσεχίας και άλλους οργανισμούς και φορείς των δύο χωρών, με στόχο τη δημιουργία του Hydrocycle, μίας μοτοσυκλέτας που ενώ χρησιμοποιεί ηλεκτροκινητήρα δεν χρειάζεται φόρτιση, καθώς η παροχή του ρεύματος έρχεται από την μετατροπή του υδρογόνου σε ηλεκτρική ενέργεια και όχι από τις γνωστές μας ογκώδεις και βαριές μπαταρίες. Οι συνεργαζόμενες πλευρές στοχεύουν στην εμφάνιση του πρώτου λειτουργικού πρωτότυπου, που θα συμμορφώνεται με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, στα τέλη του 2025.
Τα τελευταία χρόνια, στο όνομα της “πράσινης ανάπτυξης” η Ε.Ε. έχει προσπαθήσει να προωθήσει, πολλές φορές με βίαιο τρόπο τον εξηλεκτρισμό των οχημάτων. Μάλιστα, η ίδια έχει θέσει ως όριο για την πώληση κινητήρων εσωτερικής καύσης το 2035 -που προηγουμένως ήταν 2025 και μετέπειτα 2030… Αν και μέχρι πολύ πρόσφατα οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έδιναν σημαντικά κίνητρα για την αγορά ενός ηλεκτρικού οχήματος, με γενναίες επιδοτήσεις, μεγάλες αγορές όπως αυτή της Γερμανίας αποφάσισαν να σταματήσουν τέτοιου είδους παροχές. Σαν αποτέλεσμα, η ζήτηση την χρονιά που μας πέρασε έπεσε κατακόρυφα, ενώ και το 2024 αναμένεται να κινηθεί νωχελικά, αν όχι πτωτικά.
Το έχουμε ξαναπεί πολλές φορές, τα ηλεκτρικά οχήματα, ιδιαίτερα οι μοτοσυκλέτες, που κυκλοφορούν αυτή την στιγμή στην αγορά αφορούν έναν πολύ μικρό αριθμό ανθρώπων. Οι λόγοι είναι πολλοί, όμως βασικότερος όλων είναι η αυτονομία και οι χρόνοι φόρτισης που απαιτούν οι μπαταρίες. Ένα ακόμα ζήτημα που έχει να κάνει με το κατά πόσο “πράσινα” είναι τα ηλεκτρικά είναι οι σπάνιες γαίες που χρειάζονται σε μεγάλες ποσότητες αυτή την στιγμή για την κατασκευή των ηλεκτρικών οχημάτων.
Αυτά τα προβλήματα φαίνεται ότι θέλει να λύσει η τσεχο-γερμανική συνεργασία, η οποία παρουσίασε το Hydrocycle, μία μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιεί ηλεκτροκινητήρα, αλλά όχι μπαταρίες. Τον ρόλο της τροφοδοσίας του κινητήρα με ηλεκτρική ενέργεια αναλαμβάνει το υδρογόνο, το οποίο θα μετατρέπεται σε ηλεκτρισμό κατά τη διάρκεια της οδήγησης. Η διαδικασία αυτή θυμίζει αρκετά τους κινητήρες εσωτερικής καύσης, όπου η θερμική ενέργεια από την καύση του υγρού (βενζίνη, πετρέλαιο, αέριο), μετατρέπεται σε κινητική ενέργεια, όσο οδηγούμε. Όπως καταλαβαίνετε, εδώ κρύβεται και η λύση για ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα, αυτό της ενέργειας που απαιτείται για την ταυτόχρονη φόρτιση πολλών εκατομμυρίων ηλεκτρικών οχημάτων (όταν αυτά θα έχουν υιοθετηθεί σε μεγαλύτερο βαθμό από σήμερα).
Για την δημιουργία του Hydrocycle, οι τσεχικοί οργανισμοί όπως ο σχεδιαστικός οίκος 1to1 design, το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Τσεχίας και η εταιρεία έρευνας και ανάπτυξης ÚJV Řež θα ασχοληθούν με την εξέλιξη δομικών στοιχείων της μοτοσυκλέτας, όπως το πλαίσιο, την εργονομία, αλλά και το πώς θα χωρέσουν όλα μέσα στον περιορισμένο χώρο που διατίθεται. Από την άλλη, οι Γερμανοί εταίροι, όπως το ινστιτούτο Fraunhofer IWU και η εταιρεία WätaS Wärmetauscher Sachsen GmbH θα επικεντρωθούν στον ηλεκτροκινητήρα, την τροφοδοσία του και τη μετάδοση. Πιο συγκεκριμένα, η WätaS Wärmetauscher Sachsen GmbH εξελίσσει κυψέλες καυσίμου νέας γενιάς ως τη βάση για την τροφοδοσία, με το Fraunhofer IWU να ασχολείται με τις νέες κατασκευαστικές τεχνολογίες και την βελτίωση της λειτουργικότητας του συστήματος κίνησης, μέσω του Reference Factory.H2., μία πλατφόρμα που προσομοιάζει σε ψηφιακή μορφή τις επιδράσεις του υδρογόνου σε συστήματα κίνησης. Τέλος, το ινστιτούτο επιβαρύνεται και με την ευθύνη να εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία μεταξύ του οχήματος και του συστήματος κυψελών.
Όπως μας ενημερώνει το δελτίο τύπου του Fraunhofer IWU, “1 κιλό υδρογόνο μπορεί να προσφέρει σχεδόν 100 χιλιόμετρα αυτονομία σε ένα αυτοκίνητο”. Επομένως, μπορεί εύκολα να χωρέσει στο μικρό ρεζερβουάρ μίας μοτοσυκλέτας, προσφέροντας μεγάλη αυτονομία, χωρίς υπερβολικό βάρος. Η αυτονομία είναι ένα σημείο που οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες πονάνε. Η ίδια η αρχιτεκτονική της επιτάσσει μαζεμένες διαστάσεις που κατά συνέπεια περιορίζουν τους διαθέσιμους χώρους. Το γεγονός ότι είναι κατεξοχήν το όχημα που απαιτεί τη μεγαλύτερη συμμετοχή του αναβάτη, θέτει τους δικούς του περιορισμούς όσον αφορά το βάρος, καθώς από ένα σημείο και μετά καθίσταται αδύνατη η διαχείρισή του από τον αναβάτη.
Σιγά-σιγά βλέπουμε ότι όλο και περισσότεροι κατασκευαστές μοτοσυκλετών αναζητούν λύσεις για τον εξηλεκτρισμό της γκάμας τους, με την Kawasaki μάλιστα να φέρνει για πρώτη φορά στην παραγωγή την υβριδική τεχνολογία, για τις μοτοσυκλέτες. Οι Ιάπωνες κατασκευαστές πιστεύουν ακόμα στον θερμικό κινητήρα, με τους τέσσερις μεγάλους Honda-Yamaha-Suzuki-Kawasaki και την συνεργασία της Toyota, έχουν ιδρύσει τον οργανισμό HySe, για την δημιουργία κινητήρων εσωτερικής καύσης με καύσιμο το υδρογόνο.
Αναμφίβολα το Hydrocycle, εμπίπτει στους αυστηρούς ευρωπαϊκούς περιορισμούς, οι οποίοι θέλουν να καταργήσουν εντελώς τους κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ταυτόχρονα, φαίνεται να λύνει πάρα πολλά από τα βασικά προβλήματα της ηλεκτροκίνησης, ειδικά για τις μοτοσυκλέτες, όπως την αυτονομία, ενώ αφαιρεί τον πονοκέφαλο της φόρτισης. Οι συνεργαζόμενοι φορείς υπολογίζουν ότι στα τέλη του 2025 θα έχουν έτοιμο ένα λειτουργικό πρωτότυπο, το οποίο όμως τουλάχιστον για αρχή θα έχει ως στόχο την αστική μετακίνηση και την μικροκινητικότητα. Υπομονή, λοιπόν, μέχρι τότε για να δούμε αν κάτι τέτοιο είναι τελικά εφικτό.
