Νέο Voge 500AC: Commuter με στιλ!

Καινούργιο μέλος για δικύλινδρα 500 της Voge
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/9/2020

Η μεσαία κατηγορία κυβισμού κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος στις αγορές παγκοσμίως, προτάσσοντας όλο και περισσότερο το αβαντάζ της προσιτής οικονομικά χρυσής τομής, τόσο από πλευράς επιδόσεων όσο και από την χρηστική οπτική. Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της κατηγορίας των μεσαίων κυβικών, είναι η οικογένεια των δικύλινδρων 500 της Honda, όπως και το Benelli Leoncino αλλά και τα δύο μοντέλα της Voge, το 500DS/S.

Στα δύο τελευταία, τα πεντακοσάρια της Voge δηλαδή, ετοιμάζεται να προστεθεί ένα ακόμη μέλος. Οπτικά θα μπορούσε να το περάσει κανείς για μια scrambler έκδοση του Leoncino, αλλά πρόκειται για το Voge 500AC, το οποίο διαθέτει τον ίδιο δικύλινδρο εν σειρά με τα 471cc της υπόλοιπης οικογένειας των Voge 500. Πολλά από τα σχεδιαστικά στοιχεία του, όπως ο προβολέας και τα φλας, μοιάζουν πολύ με τα αντίστοιχα του 300AC, αντανακλώντας την εταιρική ταυτότητα της μοτοσυκλέτας. Όπως και τα υπόλοιπα της σειράς των Voge 500, έτσι και το AC θα εισαχθεί κατά πάσα πιθανότητα και στην Ευρώπη.

Το νέο μοντέλο της Voge καταφέρνει σχεδιαστικά να διαχωρίσει την ρετρό διάθεση με τα σύγχρονα στοιχεία, διαθέτοντας μια έγχρωμη TFT οθόνη για τα όργανα, η οποία βρίσκεται πάνω από τον κεντρικό διακόπτη, μιας και δεν υπάρχει εδώ η keyless τεχνολογία. Οι αναρτήσεις προέρχονται από της KYB, ενώ οι δίκσοι είναι της ιαπωνικής Nissin. Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης ανήκουν στην Pirelli, ενώ η μοτοσυκλέτα διαθέτει δικάναλο ABS.

Κρίνοντας πάντως από την μέχρι τώρα εμπειρία μας με το 500DS, πρόκειται για έναν εξαιρετικό κινητήρα που σπάει κάθε στερεότυπο γύρω από τους κινέζικους κινητήρες μέχρι σήμερα, καταφέρνοντας όχι μόνο να κοιτάξει στα ίσα τον ευρωπαϊκό και ιαπωνικό ανταγωνισμό, αλλά σε πολλούς τομείς βρίσκεται και πάνω από αυτόν. Όπως έχουμε τονίσει άλλωστε, η Voge είναι ίσως ο μοναδικός κατασκευαστής από την Κίνα, που δεν έχει επενδύσει στην αντιγραφή επιτυχημένων μοντέλων, αλλά στην ουσιαστική εξέλιξη και στην συνεργασία με επώνυμους προμηθευτές.

EICMA: Wunderlich BMW R1300R S SPRINT 2027 – Με χρώματα Gulf Oil και carbon τροχούς της BST [Video]

Το σπεσιαλάκι της Wunderlich έχει επίσης εξάτμιση Remus, ανάρτηση Wilbers και carbon μέρη της Ilmberger
r-1300-r
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/11/2026

H Wunderlich είναι μία γερμανική εταιρεία που ασχολείται κυρίως με την βελτίωση των μοτοσυκλετών της γκάμας της BMW κι αυτή τη φορά καταπιάστηκε με ένα R1300R που έγινε κυριολεκτικά αγνώριστο!

Η μοτοσυκλέτα είναι δημιούργημα του Nicolas Petit, του Γάλλου που είναι ο επικεφαλής σχεδιασμού της Wunderlich εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες. Το νέο project περιλαμβάνει ένα φέρινγκ που θυμίζει μοτοσυκλέτες περασμένων δεκαετιών με την εταιρεία να αναφέρει ως πηγές έμπνευσης τις BMW HP2 Sport, R1200S και R1100S, καθώς και τις Ducati 900SS Nuda, Suzuki GSX1100R και Honda Bol d’Or.

Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας βρίσκουμε τον γνωστό δικύλινδρο boxer κινητήρα 1.300 κυβικών της βαυαρικής εταιρείας που αποδίδει 143 ίππους στις 7.750 σ.α.λ. και 15,2 kg.m ροπής στις 6.500 σ.α.λ.

Ο Nicolas Petit δήλωσε: “Σε αυτή την περίπτωση, το λιγότερο δεν σημαίνει λιγότερο. Είναι μια συνειδητή απόφαση να επικεντρωθεί ο σχεδιασμός σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία – και αυτό ακριβώς είναι που το καθιστά τόσο ελκυστικό”.

Ο Γάλλος επικεντρώθηκε στον σχεδιασμό από τη μέση και πάνω της μοτοσυκλέτας, ενώ το υπόλοιπο ανέλαβε ο Frank Hoffmann, διευθύνων σύμβουλος της Wunderlich, που δήλωσε “Τα βασικά χαρακτηριστικά της Wunderlich R1300S θα βελτιωθούν και θα αναβαθμιστούν συστηματικά. Με επιλεγμένα εξαρτήματα από τη γκάμα της Wunderlich, εξαρτήματα από ανθρακόνημα της Ilmberger, σύστημα εξάτμισης της Remus, ανάρτηση από τον συνεργάτη μας στη Wunderlich Suspension, την Wilbers, μονόσελο, ελαστικά της Continental και τροχούς από ανθρακόνημα της BST”.

Η τελική πινελιά μπήκε από τον Peter Haindl που επέλεξε τον χαρακτηριστικό χρωματισμό ανοιχτό μπλε-πορτοκαλί της παλιάς αμερικάνικης πετρελαϊκής εταιρείας και νυν ινδικών συμφερόντων, Gulf Oil. Το συγκεκριμένο livery κατοχυρώθηκε νομικά το 2004 και το έχουμε δει πολλάκις σε αγώνες αυτοκινήτων, αλλά και μοτοσυκλετών.