Οδηγούμε στις Σέρρες - Aprilia RS 660 Extrema 2023

Με εξωτική συνταγή
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/7/2023

Μέχρι στιγμής η Aprilia δεν έχει φτιάξει έκδοση Factory για το RS 660, κάτι που όμως έχει κάνει για το γυμνό αδερφάκι Tuono 660. Αντιθέτως, έχει παρουσιάσει δύο “ειδικές” εκδόσεις του RS 660, όπου η μία ήταν η περιορισμένης παραγωγής “America” ή “Stars & Stripes” αν προτιμάτε, αφιερωμένη στην κατάκτηση του τίτλου “Twins Cup” του AMA στις ΗΠΑ το 2022. Για το 2023 τη θέση της “America” έρχεται να πάρει η Extrema, αποτελώντας την κορυφαία και πιο πλούσια εξοπλισμένη έκδοση του RS 660 έως σήμερα.

Το λευκό χρώμα μοιάζει με της America, όμως εδώ έχουμε συνδυασμό κόκκινων/πράσινων γραφικών από την ιταλική σημαία και την αγωνιστική καρό σημαία. Τα μηχανικά μέρη δεν έχουν αξιόλογες διαφορές, όμως η αντικατάσταση ολόκληρου του τελικού της εξάτμισης με μια ειδικά σχεδιασμένη εξάτμιση από την SC Project, έχει δώσει το κάτι παραπάνω στη χροιά του ήχου, παρά το γεγονός πως το επίπεδο θορύβου είναι εντός προδιαγραφών Euro 5 και έχει φυσικά καταλύτη.

2

Μαζί με το Carbon τελικό της εξάτμισης, η έκδοση Extrema έχει Carbon εμπρός φτερό, Carbon καρίνα φαίρινγκ, Carbon βάση εξάτμισης που καταργεί τα μαρσπιέ συνεπιβάτη και κάλυμμα σέλα συνεπιβάτη. Με όλα αυτά, η Aprilia ισχυρίζεται πως έχει μειώσει το συνολικό βάρος κατά 3 κιλά, ανακοινώνοντας 180 κιλά (με 90% βενζίνη στο ρεζερβουάρ) από 183 κιλά.

3

Η διαφορά μπορεί να μην είναι τεράστια για να επηρεάσει τις επιδόσεις, αλλά όπως και να το κάνουμε, η θέα του Carbon πάντα έχει θετικό αντίκτυπο στο… μάτι!

Η έκδοση Extrema κοστίζει 13.790€ έναντι των 11.890€ της βασικής έκδοσης, δηλαδή έχει μια διαφορά τιμής που αγγίζει τα 1.900€. Εκ πρώτης όψεως ακούγονται αρκετά χρήματα, όμως αν ψάξεις λίγο παραπάνω τα στοιχεία εξοπλισμού, θα διαπιστώσεις πως πρόκειται για ευκαιρία σε σχέση με την αγορά της βασικής έκδοσης.

6

Περιλαμβάνει όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα, δηλαδή ρυθμιζόμενο εν κινήσει Traction Control με δυνατότητα πλήρους απενεργοποίησης, ρυθμιζόμενο cornering ABS με δυνατότητα απενεργοποίησης για τον πίσω τροχό, cornering lights και Quick-shifter Up/Down με ειδικό λογισμικό που επιτρέπει την αντιστροφή του μοχλού ταχυτήτων για 1η πάνω. Όλα αυτά παίρνουν δεδομένα από μια σύγχρονη IMU και επεξεργάζονται από τη νέα ECU 24bit που έχει το καινούριο RSV4 1100 Factory.

Θα θέλαμε η συγκεκριμένη έκδοση να είχε το αναβαθμισμένο πίσω αμορτισέρ της έκδοσης Factory του Tuono 660, όπως και ένα ζευγάρι semi-slick ελαστικά αντί για τα Pirelli Diablo Ross VI, αλλά μάλλον η Aprilia μας τα φυλάει για κάποια μελλοντική έκδοση Factory του RS 660…

9

Όχι πως τα ελαστικά δρόμου μας εμπόδισαν να απολαύσουμε ένα ολόκληρο διήμερο Trackday στην πίστα των Σερρών. Ίσα-ίσα η αντοχή στη φθορά των ελαστικών βοήθησε να έχουμε σταθερό επίπεδο πρόσφυσης έως και την τελευταία ημέρα, με μικρό αντάλλαγμα την πτώση τις μέγιστης απόδοσής τους λόγω υπερθέρμανσης, μετά από 7-8 γρήγορους γύρους. Έτσι κι αλλιώς, σπανίως σε ένα session των 15-20 λεπτών θα κάνεις πάνω από 10 πραγματικά γρήγορους γύρους.

11

Για την πίστα των Σερρών οι ρυθμίσεις των ηλεκτρονικών είναι εύκολη υπόθεση, με το Traction Control να είναι στη θέση 1 αν θέλεις να μειώσεις στο ελάχιστο τη φθορά των ελαστικών. Για να επιτύχεις τον ταχύτερο χρόνο θα πρέπει να το απενεργοποιήσεις πλήρως, καθώς στις Κ3, Κ5 και κυρίως στην Κ13 κόβει για αρκετή ώρα τη δύναμη του κινητήρα. Θυμίζουμε πως το Traction Control του RS 660 είναι τελευταίας γενιάς και επεμβαίνει στις πεταλούδες του ride by wire ψεκασμού, μειώνοντας ομαλά και σταδιακά την τροφοδοσία του κινητήρα. Δηλαδή δεν είναι σαν τα προηγούμενης γενιάς Traction Control που επεμβαίνουν στην ηλεκτρονική και κάνουν τον κινητήρα να “βήχει” μετά από γλίστρημα. Το Traction Control του RS 660 βασίζεται κυρίως στους αισθητήρες κλίσης της IMU και όχι τόσο στους αισθητήρες περιστροφής των τροχών του ABS. Έτσι όταν πλαγιάζεις πολύ και απότομα, παίρνει τον έλεγχο της τροφοδοσίας και ανοίγει προοδευτικά τις πεταλούδες του ψεκασμού, ασχέτως αν εσύ ανοίγεις απότομα το γκάζι. Μόλις η μοτοσυκλέτα αρχίζει να σηκώνεται προς την έξοδο της στροφής, τότε σιγά-σιγά σου δίνει πίσω τον πλήρη έλεγχο του γκαζιού.

15

Στα προγράμματα Time Attack και Extreme, μπορείς να αλλάζεις εν κινήσει το ποσοστό ευαισθησίας του Traction Control μέσω του διακόπτη του Cruise Control. Επίσης σε αυτά τα προγράμματα έχεις τη δυνατότητα να καταργήσεις τη λειτουργία “cornering” του ABS για τον εμπρός τροχό και να απενεργοποιήσεις πλήρως το ABS για τον πίσω τροχό. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως το ABS επεμβαίνει μόνο στον εμπρός τροχό και μόνο όταν μπλοκάρει, με τη μοτοσυκλέτα σε όρθια θέση, δηλαδή σε ένα δυνατό φρενάρισμα στην K1 για παράδειγμα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις έχεις στη διάθεσή σου όλη τη δύναμη πέδησης των ακτινικών φρένων της Brembo και η μοτοσυκλέτα κάνει εύκολα endo στην Κ1 αν χουφτώσεις άγαρμπα το εμπρός φρένο.

16

Σε κάθε περίπτωση, μέσα στην πίστα το ABS δεν μας ενόχλησε ποτέ. Το Quick-Shifter ήταν άψογο στα ανεβάσματα, αλλά ο λεβιές είχε λίγο σκληρή αίσθηση στα κατεβάσματα.

Η εργονομία της θέσης οδήγησης είναι άψογη και σε συνδυασμό με το μικρό βάρος, το RS 660 Extrema δεν σε κουράζει καθόλου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για να ευχαριστηθείς ένα διήμερο Trackday και να βελτιωθείς ως αναβάτης, διότι με τα θηρία των 200 ίππων έχεις εξαντληθεί από την πρώτη ημέρα και την δεύτερη που έχεις πάρει φόρα δεν έχεις πλέον την σωματική αντοχή για να βελτιώσεις τους χρόνους σου. Άσε που οι περισσότερες τούμπες στην πίστα οφείλονται κυρίως στη σωματική κούραση, η οποία έχει επιπτώσεις και στην πνευματική διαύγεια.

18

Σίγουρα με 200 άλογα θα κάνεις πιο εύκολα έναν καλό χρόνο απ’ ότι με 90, όμως από τη στιγμή που μιλάμε για απόλαυση οδήγησης και όχι για νίκη σε κάποιον αγώνα, οι 90 πραγματικοί ίπποι μιας καλοστημένης και σύγχρονης supersport μοτοσυκλέτας εγγυούνται extreme διασκέδαση… Extrema στη συγκεκριμένη περίπτωση!

 

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες