Οι πρώτες φωτό των νέων BMW R nineT Scrambler & Urban GS

Με πιο off-road προσανατολισμό
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/7/2021

Η BMW δουλεύει πάνω σε δύο ανανεωμένες εκδόσεις του R nineT με scrambler φιλοσοφία, εμπνευσμένες από τα πρώτα R80G/S. Με σαφείς τις προθέσεις για πιο χωμάτινο προσανατολισμό, δεν είναι απίθανο αυτές οι δύο νέες εκδόσεις να αποτελέσουν τους αντικαταστάτες των Urban G/S και Scrambler, της νοικογένειας R nineT, με εξίσου σαφή στόχο τον ανταγωνισμό από τα Triumph Scrambler 1200.

Ο φωτογραφικός φακός της MCN συνέλαβε τα δύο μοντέλα σε δοκιμές στο δρόμο, και όπως μπορούμε να δούμε στις φωτογραφίες διαθέτουν ακτινωτούς τροχούς 21 ιντσών με χωμάτινα ελαστικά Metzeler Karoo 3. Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν μεγαλύτερες διαδρομές αναρτήσεων (εμπρός και πίσω), με τις πρώτες πληροφορίες να κάνουν λόγο για 250mm στο Urban G/S και 220mm στο Scrambler.

Για ακόμη περισσότερες εκτός δρόμου δυνατότητες, το Urban G/S έχει τους λαιμούς των εξατμίσεων ψηλά, ενώ ο συλλέκτης είναι τοποθετημένος κοντά στο κιβώτιο για να δημιουργήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος.

Και οι δύο εκδόσεις διαθέτουν νέα σέλα, με του Urban G/S να είναι ενιαία θυμίζοντας αυτές των πρώτων BMW Rally που έτρεχαν στο Dakar. Υπάρχουν ακόμη αρκετές διάσπαρτες… off-road πινελιές, όπως τα χωματερά μαρσπιέ και οι λεβιέδες, τα ψηλά φτερά και τα αφαιρούμενα μαρσπιέ του συνεπιβάτη. Στο Urban G/S οι σχεδιαστές της BMW έχουν τοποθετήσει το ψυγείο λαδιού λίγο πιο ψηλά, προκειμένου να μην "τραυματίζεται" εύκολα από πέτρες και χαλίκια.

Σε ό,τι αφορά τα ηλεκτρονικά, το πιο πιθανό είναι η BMW να χρησιμοποιήσει το πλήρες οπλοστάσιό της που χρησιμοποιεί και στο R 1250GS. Προς το παρόν, δεν υπάρχει κάποια επίσημη ενημέρωση ή… διαρροή που να κάνει λόγο για το πότε θα δούμε τα νέα μοντέλα σε παραγωγή, αλλά με δεδομένου ότι τα R nineT δέχτηκαν πρόσφατα αναβαθμιστικές πινελιές και επίκειται η ανανέωση των Triumph Scrambler 1200, δεν αποκλείεται να δούμε κάτι επίσημο πριν το τέλος του χρόνου.

Ducati Supermono SC: Με υπερσυμπιεστή και μόλις 125 κιλά

Ο πατέρας του Ducati Supermono επαναφέρει την ιδέα των μονοκύλινδρων superspot
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2022

Η Ducati Supermono κατασκευάστηκε αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση, όμως χάρη στο ταλέντο του Pierre Terblanche έμεινε στην ιστορία ως μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας.

Επίσης έμεινε στην ιστορία και χάρη στον “παράξενο” μονοκύλινδρο κινητήρα του, ο οποίος είχε ένα έμβολο αλλά δύο (!!!!) μπιέλες.

Αυτή η “τρελή” ιδέα δεν ήταν όσο τρελή φαίνεται εκ πρώτης όψεως, διότι επέτρεπε στον μονοκύλινδρο κινητήρα να έχει ελάχιστους κραδασμούς στις πολύ υψηλές στροφές χωρίς να πρέπει να βάλουν έναν υπεροβολικά βαρύ αντίβαρο ή κάποιον αντικραδασμικό άξονα που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ταχύτητα ανόδου των στροφών του κινητήρα και στο συνολικό του βάρος. Μάλιστα μερικά χρόνια μετά, ακριβώς αυτή τη λύση χρησιμοποίησε η BMW με την Rotax στον δικύλινδρο εν σειρά των F650/750/800, αλλά και η SYM στον δικύλινδρο κινητήρα του mega scooter Maxsym TL.

Το αποτέλεσμα αυτής της πανέμορφής όσο και “παράξενης” μονοκύλινδρης supersport μοτοσυκλέτας της Ducati των 699 κυβικών ήταν να έχει ιπποδύναμη 75 ίππων στις 10.000 στροφές και βάρος 125,6 κιλά χωρίς υγρά και 136,5 κιλά γεμάτο βενζίνη.

Σήμερα ο Pierre Terblanche έχει το δικό του studio σχεδιασμού στο Birmingham της Alabama στις ΗΠΑ όπου μεταξύ άλλων πειραματίζεται με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών στο σχεδιασμών και την κατασκευή μοτοσυκλετών.

Ένα δείγμα αυτής της τεχνολογική αναζήτησης είναι η κατασκευή του Supermono 699 SC, όπου το SC σημαίνει Super Charger δηλαδή μηχανικός υπερσυμπιεστής όπως των Kawasaki H2 (όχι turbo).

Η μοτοσυκλέτα είναι κατασκευασμένη με κράματα αλουμινίου κατασκευασμένα με την διαδικασία 3D Printing και το συνολικό της βάρος δεν ξεπερνά τα 125, όσα δηλαδή και του πρώτου Supermono με το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα.

Η διαφορά όμως στην ιπποδύναμη είναι πολύ μεγάλη, καθώς εδώ έχουμε 160 ίππους που συνοδεύονται από την αντίστοιχη ροπή του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα.

Αν στα 125 κιλά προσθέσουμε τα 75 κιλά ενός μέσου αναβάτη αυτής της κατηγορίας μοτοσυκλετών έχουμε μια αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,25 κιλά. Μια superbike με 200 ίππους, βάρος 200 κιλά και έναν αναβάτη 75 κιλών έχει 1,37 κιλά ανά ίππο.

Όπως βλέπουμε δηλαδή οι επιδόσεις στην ευθεία είναι αντίστοιχες των ισχυρότερων superbike, αλλά με 125 κιλά αντί για 200, η συμπεριφορά στις στροφές και στο φρενάρισμα είναι πολύ ανώτερες.

Προς το παρόν το Supermono 699 SC είναι απλώς ένα concept, όμως ως προς την τεχνολογία και την φιλοσοφία του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ρεαλιστική αναγέννηση των μονοκύλινδρων supersport.