Παρουσιάστηκε το Honda X-ADV 150

Στην Έκθεση GIIAS 2019 στην Ινδονησία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/7/2019

Η GIIAS είναι ένα από τα μεγαλύτερα event μοτοσυκλέτας στην Ασία, εκεί όπου παραδοσιακά οι περισσότερες εταιρείες παρουσιάζουν τα μικρότερα μοντέλα τους –κάτω από 250cc- που προορίζονται κυρίως για τις ασιατικές αγορές.
Το μεγάλο νέο από την φετινή GIIAS είναι η παρουσίαση του Honda X-ADV 150. To ότι η Honda είχε στα σχέδιά της εδώ και καιρό να δημιουργήσει μια ολόκληρη οικογένεια Χ-ADV, ήταν γνωστό όπως είχατε διαβάσει πρώτοι στον κόσμο εδώ. To 2017 είχαμε πάρει συνέντευξη από τον σχεδιαστή του X-ADV, τον Daniele Lucchesi, στην Ελλάδα και μας είχε αποκαλύψει αποκλειστικά τα σχέδια για τις μικρότερες εκδόσεις του X-ADV. Tώρα όχι μόνο επιβεβαιωνόμαστε, μιας και όταν μιλάμε για μελλοντικά μοντέλα το κάνουμε μ΄πονο όταν είμαστε απόλυτα σίγουροι και τεκμηριωμένοι, αλλά το πλάνο της Honda παίρνει σάρκα και οστά –ή μέταλλο και πλαστικά όπως είναι πιο δόκιμο- κάνοντας την αρχή με τον Βενιαμίν των 150 κυβικών.

Ο σχεδιαστής του X-ADV, Daniele Lucchesi, κατά την διάρκεια της συνέντευξής μας στην Ελλάδα το 2017


Τα τεχνικά χαρακτηριστικά που ανακοινώθηκαν για το X-ADV 150 αφορούν τις διαστάσεις του, με συνολικό μήκος 1.950mm, πλάτος 763mm και ύψος 1.153mm. Το σκούτερ θα βγαίνει σε δύο εκδόσεις, μία με συνδυασμένο σύστημα φρένων (CBS) και μία με ABS, γεγονός που δημιουργεί σοβαρές προϋποθέσεις για εισαγωγή του και στην ευρωπαϊκή αγορά. Η έκδοση με το CBS θα ζυγίζει 132 κιλά, ενώ αυτή με το ABS θα φτάνει τα 133kg. Η διαφορά τους δηλαδή με το PCX 150 (από το οποίο δανείζεται προφανώς και τον κινητήρα) θα είναι μόλις ένα κιλό, καθώς οι αντίστοιχες εκδόσεις του PCX ζυγίζουν 131 και 132 κιλά.


Η χωρητικότητα του μονοκύλινδρου είναι ακριβώς ίδια στα 149,3cc, αλλά η ιπποδύναμη έχει μια μικρή διαφορά προς τα κάτω, καθώς θα αποδίδει 14,4 ίππους στις 8.500 στροφές (αντί 14,6hp του PCX) ενώ η ροπή είναι ελαφρώς αυξημένη στα 1,4kgm στις 6.500 στροφές (ο κινητήρας του PCX αποδίδει 1,3kgm). Προφανώς η μετάδοση θα είναι CVT, χωρίς to DCT που διαθέτει το μεγάλο αδερφάκι του), ενώ η ανάρτηση μπροστά είναι ένα συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι και πίσω δύο αμορτισέρ. Αντίστοιχα οι τροχοί του θα έχουν διαστάσεις 14 ιντσών μπροστά, με ελαστικό 110/80-14 και 13 ιντσών πίσω με ελαστικό 130/70-13.


Η LCD οθόνη των οργάνων σχεδιάστηκε έτσι ώστε να θυμίζει όσο περισσότερο αυτή του 750 σε μαύρο φόντο, ενώ θα είναι και ιδιαίτερα ευανάγνωστη υπό το φως του ήλιου. Οι ενδείξεις, όπως φαίνονται και από τις φωτογραφίες, είναι πλήρεις, καθώς πέρα από τα βασικά θα υπάρχει και ένδειξη για την τάση της μπαταρίας και ημερολόγιο! Κάτω από το όργανο είναι τοποθετημένες οι ενδεικτικές λυχνίες, από τις οποίες μπορούμε να δούμε ότι το σκούτερ θα διαθέτει τεχνολογία keyless και φυσικά το σύστημα start/stop για τον κινητήρα.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες