Πατέντες Honda για εναλλακτικό μπροστινό

Ανάρτηση Hossack σε περισσότερα μοντέλα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/4/2020

Στην τελευταία έκδοση του Gold Wing οι μηχανολόγοι της Honda επέλεξαν ως καλύτερη λύση για την μπροστινή ανάρτηση, μια παραλλαγή του Hossack με τα διπλά ψαλίδια, κάτι παρόμοιο με το Duolever που χρησιμοποιούσε η BMW στην σειρά "Κ". Τώρα, όπως μαρτυρούν οι πατέντες που κατέθεσε η Honda, εξετάζουν την επιλογή να το εφαρμόσουν και σε άλλα μοντέλα.

Οι συγκεκριμένες πατέντες, που κατατέθηκαν τόσο στις Η.Π.Α. όσο και στην Ιαπωνία, δείχνουν εναλλακτικές της ανάρτησης προσαρμοσμένες πάνω σε CB1100 και σε C125 Super Cub. Πρόκειται για δύο μοντέλα με πολύ διαφορετικό τεχνολογικό σχεδιασμό σε σχέση με το Gold Wing, με εξίσου διαφορετικές απαιτήσεις από την ανάρτηση και το σύστημα διεύθυνσης που διαθέτουν.Το ερώτημα που εύλογα, λοιπόν, τίθεται είναι το εξής: Σκέφτεται η Honda να εγκαταλείψει τα συμβατικά τηλεσκοπικά πιρούνια και να κατευθυνθεί προς τα εναλλακτικά μπροστινά;

Σε ό,τι αφορά το Gold Wing, η επιλογή του Hiossack μπροστινού είναι απόλυτα λογική. Τα βασικά θέματα του Gold Wing είναι πως πρόκειται για μια βαριά μοτοσυκλέτα που στοχεύει στην άνετη οδήγηση. Με ένα τηλεσκοπικό πιρούνι θα υπήρχε μεγάλη μεταφορά βάρους και βύθιση κατά το φρενάρισμα, με τεράστιες δυνάμεις να ασκούνται στην ανάρτηση και τον λαιμό του πλαισίου. Με το Hossack οι δυνάμεις αυτές μεταφέρονται χαμηλότερα στο πλαίσιο μέσω των διπλών ψαλιδιών, μειώνοντας τον μοχλό που θα δημιουργούνταν από ένα συμβατικό πιρούνι, με σχεδόν μηδενική ελαστικότητα από το κάθετο στέλεχος της ανάρτησης Hossack που στηρίζει τον μπροστινό τροχό. Η Honda πρόσθεσε την δική της πινελιά με μια διαφορετική μέθοδο στήριξης των διπλών ψαλιδιών, αλλά η βασική αρχιτεκτονική είναι ίδια με το Duolever.

Με τις πατέντες της η Honda δείχνει ότι εξετάζει το πώς θα μπορούσαν να επωφεληθούν και άλλα μοντέλα μέσα στην γκάμα της από την συγκεκριμένη ανάρτηση, μέχρι και το γνωστό σε όλους μας παπί C125.

Ας δούμε αρχικά την πατέντα που αφορά το CB1100. Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι είναι η τελευταία μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Honda που θα μπορούσε να επωφεληθεί από την συγκεκριμένη λύση. Δεν είναι ούτε μοτοσυκλέτα επιδόσεων, ούτε ο χαρακτήρας της δίνει έμφαση στην υπερβολική άνεση ή στην ακραία συμπεριφορά. Το δυνατό χαρτί του CB είναι το κλασικό στιλ  κι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα επηρεαστεί αν αντικατασταθεί το συμβατικό πιρούνι από μια ανάρτηση Hossack. Ποιος ο λόγος λοιπόν να γίνει κάτι τέτοιο; Η απάντηση έγκειται στο ότι η Honda προφανώς θέλει να δοκιμάσει τον συνδυασμό αυτής της λύσης με έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Στο Gold Wing, ο εξακύλινδρος flat κινητήρας δεν εμποδίζει τα πίσω σημεία στήριξης των ψαλιδιών ή του αμορτισέρ μπροστά. Στην περίπτωση όμως των τετρακύλινδρων εν σειρά, οι κεφαλές μπορεί να αποτελέσουν πρόβλημα.

Αυτό σημαίνει ότι η Honda πρέπει να επανασχεδιάσει το σύστημα, με τις πίσω βάσεις των διπλών ψαλιδιών τοποθετημένες πιο μπροστά από τον λαιμό, έτσι ώστε το κάτω ψαλίδι να μην κοντύνει σε μήκος. Σε σύγκριση με το Gold Win, είναι αλλαγμένο και το τιμόνι, καθώς στο μεγάλο tourer είναι τοποθετημένο πολύ πίσω, οπότε ήταν απαραίτητοι δύο οριζόντιοι σύνδεσμοι (παράλληλοι προς τα ψαλίδια) για να το συνδέσουν με την ανάρτηση. Στις νέες πατέντες της Honda, το τιμόνι είναι πάνω από τα κάθετα στελέχη της ανάρτησης, οπότε χρησιμοποιείται ένας σύνδεσμος στο σχήμα ψαλιδιού, παρόμοιος με αυτόν που χρησιμοποιεί στο Duolever η BMW, για να μεταφέρει τις δυνάμεις κατεύθυνσης. Βάσει της πατέντας, η τύπου Hossack μπροστινή ανάρτηση προσφέρει μεγαλύτερη άνεση συγκριτικά με ένα τηλεσκοπικό πιρούνι, ενώ οι αλλαγές που έχει σχεδιάσει η Honda επιτρέπουν μεγαλύτερο κόψιμο του τιμονιού.

Η δεύτερη πατέντα δείχνει το ίδιο βασικό σύστημα επανασχεδιασμένο για να ταιριάζει στις διαφορετικές απαιτήσεις του C125 Super Cub. Εδώ η τοποθέτηση του κινητήρα δεν επιβάλλει περιορισμούς στις βάσεις του μπροστινού, οπότε η Honda έχει χρησιμοποιήσει ένα εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό με το αμορτισέρ μπροστά τοποθετημένο σχεδόν οριζόντια, ενώ το κάτω ψαλίδι εδράζεται πολύ πιο πίσω σε σχέση με το πάνω.

Τα πλεονεκτήματα του συστήματος, όπως συμβαίνει σε όλες τις αναρτήσεις τύπου Hossack, είναι ότι το μεταξόνιο διατηρείται σταθερό σε όλο το μήκος της διαδρομής της μπροστινής ανάρτησης, αλλά και το ότι μειώνονται οι δυνάμεις που ασκούνται στο πλαίσιο. Κατ' επέκταση, το πλαίσιο μπορεί να είναι ελαφρύτερο και με χαμηλότερο κέντρο βάρος, σε σύγκριση με ένα πλαίσιο που συνεργάζεται με συμβατικό πιρούνι. Επίσης, η ανάρτηση δίνει την δυνατότητα για μεγαλύτερη ελευθερία σε ό,τι αφορά τα γεωμετρικά χαρακτηρηστικά που θα μειώσουν την βύθιση του μπροστινού.

Αυτές οι πατέντες δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η Honda θα παρουσίαση ένα εναλλακτικό μπροστινό τύπου Hossack για το CB1100 ή το Super Cub, αλλά δείχνουν ότι οι μηχανολόγοι της Big-H δουλεύουν πάνω στην ιδέα να το χρησιμοποιήσουν πάνω σε άλλα μοντέλα. Αυτή είναι βέβαια μια διαδικασία που συνεχίζεται εδώ και πολύ καιρό. Το ανανεωμένο Gold Wing παρουσιάστηκε το 2018, μετά από μια μακρά περίοδο εξέλιξης, αλλά η Honda είχε καταθέσει πατέντες για παρόμοιες ιδέες, τα τελευταία πέντε χρόνια!

Το 2016 είχαν σχεδιάσει μια εναλλακτική του συστήματος για το RC213V. Αυτό αν μη τι άλλο, δείχνει ότι είναι μια ιδέα που επεξεργάζονται πολύ σοβαρά στην Honda, που υπονοεί ότι στο R&D το σύστημα Hossack υπολογίζεται για ένα πολύ πιο ευρύ μέλλον από το Gold Wing…

EICMA: Zontes 2κύλινδρη σειρά σκούτερ 552 - Με δίπλωμα Α2 τελικά και 47 ίππους

4 μοντέλα με μπροστάρη το crossover 552G, όλα με αλουμινένιο πλαίσιο - Μόλις 185 κιλά το ελαφρύτερο όλων 552H
EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/11/2026

Στο Μιλάνο η Zontes είχε φυσικά και τα δικύλινδρα σκούτερ της σειράς 552 που είδαμε για πρώτη φορά πέρσι και αναμένουμε το πρώτο από αυτά στην ελληνική αγορά μέχρι το τέλος του έτους.

Όλα τα δικύλινδρα σκούτερ της σειράς 552 χρησιμοποιούν την ίδια βάση αναφορικά με το κινητήρα και το αλουμινένιο πλαίσιό τους. Ο δικύλινδρος εν σειρά κρατήθηκε τελικά κάτω από τα 50 άλογα για τις ευρωπαϊκές εκδόσεις των σκούτερ της Zontes, μια συνειδητή κίνηση από την κινέζικη εταιρεία ώστε τα μοντέλα της να είναι προσβάσιμα και από αναβάτες που έχουν στα χέρια τους δίπλωμα κατηγορίας Α2. Με λόγο συμπίεσης 11:1, ο κινητήρας αποδίδει 47 ίππους από 531 κ.εκ. και 5,71 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 7.250 και 5.500 σ.α.λ. αντίστοιχα.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552G

Ο κινητήρας με το ride-by-wire γκάζι χρησιμοποιεί και αντικραδασμικό άξονα για να μειώσει τους ενοχλητικούς κραδασμούς που θα μπορούσαν να φτάσουν στον αναβάτη, ενώ το πιστόνι του είναι σφυρήλατο και οι κατασκευασμένοι από αλουμίνιο κύλινδροι έχουν κεραμική επίστρωση με στόχο την αύξηση της αντοχής αλλά και την καλύτερη διαχείριση της θερμότητας αναφορικά με την απαγωγής της. Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος σταθερά πάνω στο πλαίσιο, ωστόσο η μετάδοση αποτελεί μέρος του ψαλιδιού -όπως έκανε και η Yamaha με το RW350- με τον ιμάντα της να είναι σε μπάνιο λαδιού. Έτσι έχουμε καλύτερη κατανομή των μαζών έναντι των συμβατικών σκούτερ με τα 552 να βρίσκονται σαφώς πιο κοντά σε αυτή το σημείο σε μοντέλα όπως το Yamaha TMAX.

Για την επιβράδυνση το κύριο έργο το αναλαμβάνουν 4πίστονες δαγκάνες ακτινικής τοποθέτησης που συνδυάζονται με δίσκους διαμέτρου 265 χλστ. (276 στο 552G) και πίσω δίσκο ίδιας διαμέτρου. Στις αναρτήσεις βλέπουμε ανεστραμμένο πιρούνι και μονό αμορτισέρ με το πρώτο να έχει διαδρομή στα 120 χλστ. (140 στο 552G) και το δεύτερο 45 χλστ. (49 στα 552Τ-Z/S και 54 στο crossover -θα μάθουμε σε δεύτερο χρόνο τι διαδρομή τροχού δίνουν).

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552H

Ο κοινός εξοπλισμός όλων των 552 είναι αναμενόμενα πλούσιος και περιλαμβάνει ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα, traction control, διπλοκάναλο ABS, TPMS σύστημα παρακολούθησης πίεσης ελαστικών, ηλεκτρικά ανοιγόμενη τάπα ρεζερβουάρ, θερμαινόμενα γκριπ και θερμαινόμενη σέλα, δύο χαρτογραφήσεις για τον κινητήρα, τεχνολογία NFC που επιτρέπει την ενεργοποίηση του σκούτερ και μέσω smartphone. 

 

Στο 552G βλέπουμε επιπλέον ατσάλινα προστατευτικά κάγκελα, όπως και αλουμινένιες προστασίες για τον κινητήρα και το ψαλίδι.

Στους τροχούς, το 552Η, το πιο σπορ και ελαφρύ από όλες τις εκδόσεις, έχει χυτές ζάντες αλουμινίου 15 ιντσών εμπρός και πίσω με ελαστικά 120/70 και 160/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Παράλληλα το βάρος του βρίσκεται στα 185 κιλά πλήρες υγρών, ένα νούμερο εντυπωσιακά χαμηλό για τα δεδομένα των maxi σκούτερ το οποίο και θα διασταυρώσουμε στις ζυγαριές ακριβείας του ΜΟΤΟ. Για αυτό το σκούτερ η Zontes δίνει κατανάλωση 4,3 λτ./100 χλμ. και ύψος σέλας στα 760 χλστ.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552S

Ακολουθούν τα 552Z και 552S τα οποία αλλάζουν τον εμπρός τροχό τους με 17άρη και έρχονται έτσι πιο κοντά στα πρότυπα των μοτοσυκλετών, με τα ελαστικά να παραμένουν στις ίδιες διαστάσεις με του H. Για το Z το βάρος ανεβαίνει στα 205 κιλά, πλήρες υγρών, όσο και για το S, με τις διαφορές μεταξύ τους να είναι κυρίως αισθητικής φύσεως. Και τα δύο φροντίζουν περισσότερο για την άνεση του αναβάτη και του συνεπιβάτη, ενώ το S δείχνει να προσφέρει λίγο καλύτερη κάλυψη από τον αέρα. Το Z και το S έχουν το ίδιο ύψος σέλας στα 770 χλστ. και ίδια επίσημη κατανάλωση στα 4,3 λτ./100 χλμ.

Το μοντέλο που θα έχει λογικά και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην ελληνική αγορά, αν κρίνουμε από την πορεία του μονοκύλινδρου G368 αλλά και τη γενικότερη φρενίτιδα που επικρατεί για τα crossover/adventure σκούτερ είναι το 552G. Είναι το βαρύτερο από όλα καθώς ζυγίζει επίσημα 215 κιλά και είναι το μόνο που έχει προβολείς ομίχλης και ακτινωτούς τροχούς, με τον εμπρός να έχει διάμετρο 17 ίντσες για τη ζάντα του όσο και του μικρότερου αδερφού. Έχει παράλληλα και την ψηλότερη σέλα από τα τέσσερα, η απόσταση της όμως παραμένει λογική στα 780 χλστ., αλλά και τις μεγαλύτερες διαδρομές για τις αναρτήσεις του. Και εδώ η επίσημη κατανάλωση δεν αλλάζει, στα 4,3 λτ./100 χλστ., ούτε το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων, το οποίο προσφέρει αυτονομία 350+ χιλιομέτρων.

EICMA 2026 Zontes 552G, 552Z, 552S, 552H
552Z

Ετικέτες