Scrambler Ducati στην Ελλάδα

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/3/2015

Το καινούργιο brand της Ducati ήρθε πλέον και στην Ελλάδα. Ο λόγος για την οικογένεια των Scrambler, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε ελληνικό έδαφος από την Kosmocar A.E., την ελληνική αντιπροσωπεία της εταιρείας. Όπως είχαμε γράψει κι από την πρώτη επίσημη παρουσίαση στο Σαλόνι του Μιλάνου, η Scrambler δεν αποτελεί απλώς μια νέα οικογένεια μοντέλων αλλά μια ξεχωριστή, ανεξάρτητη φίρμα.
Στα πλαίσια της συγκεκριμένης παρουσίασης, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε και με τον κ. Gherardo Morico, υπεύθυνο πωλήσεων της Ducati για τη νότια Ευρώπη και την Αφρική, ο οποίος τόνισε το ιδιαίτερο βάρος που ρίχνει το εργοστάσιο στα Scrambler και την ευρεία απήχηση που αναμένουν να έχουν. Γι' αυτό άλλωστε έχουν επενδύσει αρκετά στην lifestyle πλευρά της μοτοσυκλέτας, ώστε να διευρύνουν το αγοραστικό κοινό στο οποίο απευθύνεται. Αυτό ήταν κάτι που γινόταν σαφές, τόσο από τον χώρο που επιλέχθηκε για την παρουσίαση, το "Root Artspace" (πρώην Στάβλος) στο Θησείο, όσο και από το γενικότερο στήσιμο της εκδήλωσης, στα πρότυπα της παγκόσμιας καμπάνιας για την προώθηση των Scrambler.


Πέρα όμως από τις στρατηγικές του marketing και το όραμα των χίπστερ δημιουργών τους, η ουσία είναι ότι τα Scrambler ως μοτοσυκλέτες αποτελούν την πιο απλή και προσιτή  πρόταση της Ducati, ως entry level επιλογές. Απλή και λιτή φόρμα που λειτουργεί ως κοινή πλατφόρμα και για τις τέσσερις εκδόσεις, που ταυτόχρονα αποτελεί και μια πρώτης τάξεως βάση για customizing, είτε μέσω των προσωπικών επιλογών του ιδιοκτήτη, είτε μέσω των έτοιμων λύσεων που προτείνει η ίδια η Ducati. Αυτή είναι η πραγματική προστιθέμενη αξία που συνοδεύει τα αερόψυκτα δικύλινδρα από τη Bologna.
Ενδιαφέρουσα επίσης είναι και η φιλοσοφία πίσω από τη νέα τιμολογιακή πολιτική του εργοστασίου, καθώς πλέον υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση ανάμεσα στα… κόκκινα μοντέλα της εταιρείας και σε όλα τα υπόλοιπα χρώματα, καθώς όπως μας δήλωσε ο κύριος Morico –σε ό,τι αφορά τα Scrambler- αναμένουν να πουληθούν περισσότερες κίτρινες μοτοσυκλέτες, αφού το κίτρινο είναι το πιο προβεβλημένο χρώμα των Scrambler, οπότε ακόμη και το μικρό επιπλέον κέρδος που μπορούν να επιφέρουν, είναι σημαντικά υπολογίσιμο από το εργοστάσιο. Από την άλλη, το κόκκινο είναι παραδοσιακά το χρώμα της Ducati, οπότε οτιδήποτε άλλο θεωρείται ως κάτι "ιδιαίτερο", άρα σύμφωνα με τις επιταγές του marketing θα πρέπει να κοστολογηθεί ακριβότερα…


Η οικονομοτεχνική παρουσίαση από τον εμπορικό διευθυντή της Ducati στην Ελλάδα, τον κ. Γιάννη Μυτιληνάκη, σχετικά με την πορεία της φίρμας τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως και ειδικότερα στην Ελλάδα άνοιξε τη δημοσιογραφική ενημέρωση, ενώ ο κ. Γιώργος Παγιατάκης (προϊστάμενος τμήματος marketing) ανέλαβε την παρουσίαση της μοτοσυκλέτας και των βασικών  αρχών της Ducati, πάνω στις οποίες βασίστηκε η κατασκευή της.


Είναι αυτονόητο (παρόλο που μερικοί δημοσιογράφοι είχαν την απορία, όπως και για το αν θα καλύπτονται από εγγύηση…), ότι τα Scrambler συνοδεύονται από έναν μακρύ κατάλογο αξεσουάρ και ένδυσης, μια πεπατημένη συνταγή για την δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εικόνας και μιας "οικογενειακής ταυτότητας" σαν αυτή που θέλουν να δημιουργήσει η Ducati.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες