Ducati Hypermotard 939/SP - Δείτε το video της δοκιμής!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2016

Δοκιμάσαμε αποκλειστικά το νέο Hypermotard 939 στους δρόμους της Ισπανίας και την έκδοση SP στην πίστα. Μετά από την αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος 557, δείτε τώρα το video από την δοκιμή του!

Η νέα αύξηση κυβισμού για τα Hypermotard, ήταν ίσως αυτό που χρειαζόταν για να φτάσουν έπειτα από δέκα χρόνια ζωής να βρουν για πρώτη φορά την ακριβή τους ταυτότητα. Αν υπολογίσεις ότι είδαμε το πρωτότυπο το 2005 και κυκλοφόρησε στους δρόμους το 2007, μπορείς να πεις ότι φέτος κλείνουν ατύπως μία δεκαετία ζωής, και μάλιστα ταραχώδη, με σκαμπανεβάσματα στον κυβισμό τους. Μπορεί στην Ελλάδα να έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχει η κατηγορία supermotard, που είναι το λιγότερο σε μία χώρα που έτσι κι αλλιώς ο αθλητισμός πάσχει σε όλες του τις μορφές, όμως στην υπόλοιπη Ευρώπη το άθλημα αυτό πηγαίνει πολύ καλύτερα από τα δικά μας δεδομένα. Κυρίως σε Ιταλία και Ισπανία, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που η Ducati έφτιαξε δέκα χρόνια πριν το πιο άγριο supermotard, ονομάζοντάς το πολύ σωστά: Hypermotard! Με περισσότερα από χίλια κυβικά, ελαφρύτερο από το σημερινό 939 αλλά και με λιγότερα άλογα, το πρώτο μεγάλο Hypermotard ήταν μία δύσκολη μοτοσυκλέτα για κάθε μέρα και απαιτητική στην πίστα.

Λίγοι ήταν εκείνοι που μπορούσαν να κυνηγήσουν τον ρυθμό στην πίστα, κατά τον οποίο η μοτοσυκλέτα φανέρωνε τα πλεονεκτήματά της, ενώ σε καθημερινή χρήση η άκαμπτη συμπεριφορά της κούραζε γρήγορα τους περισσότερους αναβάτες. Κι όπως συνήθως συμβαίνει στις μοτοσυκλέτες, για αυτούς ακριβώς τους λόγους που αναφέρονται παραπάνω, εκείνο το πρώτο Hypermotard απέκτησε φήμη και κοινό, ώστε λίγο αργότερα να γίνει μία κατηγορία από μόνο του...

Η Ducati βλέποντας το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτές τις μοτοσυκλέτες, κι ακούγοντας τα πράγματα που θα ήθελαν να βελτιωθούν, πέρασε μία περίοδο αυξομείωσης του κυβισμού, ενώ παράλληλα γεννήθηκαν περισσότερα μοντέλα, όπως το «λίγο τουριστικό – πιο καθημερινό» Hyperstrada κι έτσι τα Hypermotard έγιναν οικογένεια. Όταν τους ακολούθησε κατά πόδας και ο ανταγωνισμός, όπως η MV Agusta με Rivale και Stradale, τα Hypermotard έγιναν και κατηγορία μοτοσυκλετών, και όχι απλά κατηγορία στην γκάμα της Ducati. Όλη αυτή η πορεία μας φέρνει πλέον στο Hypermotard 939, που έχει την ίδια μέγιστη ιπποδύναμη με το απερχόμενο 821, αλλά πιο γεμάτη απόκριση σε όλες τις στροφές, και για πρώτη φορά η ροπή του είναι τόσο κοντά στο πρώτο Hypermotard 1100. Ελάχιστα βαρύτερο από το 821, με μικρότερο μεταξόνιο και επανασχεδιασμένο παντού, το Hypermotard 939 -των 937 κυβικών- υποσχόταν να είναι το πιο διασκεδαστικό και συνάμα ευκολοδήγητο Hyper, που έχει φτιαχτεί ως τώρα. Για να το διαπιστώσουμε, πήγαμε στην Βαρκελώνη σε μία γνώριμη πίστα από τις παρουσιάσεις, φαρδιά και με ανοικτές στροφές ενώ έβρεχε καταρρακτωδώς, στοιχεία δηλαδή που τοποθετούνται διαμετρικά αντίθετα από όλα όσα πρεσβεύει το Hypermotard…

Αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος Απριλίου (τ.557)...

Δείτε το video της δοκιμής:

 

 

 

 

 

 

 

 

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.