Aprilia Tuono V4 R ABS : Τεχνολογία αιχμής

Από το

Μαύρο Σκύλο

25/7/2013

Ανανεωμένη παρουσίασε η Aprilia την μεγάλη γυμνή μοτοσυκλέτα της που βασίζεται στην Superbike RSV4R. Το νέο Tuono έχει ελαφρώς επανασχεδιασμένη εμφάνιση, μεγαλύτερη απόδοση αλλά είναι το πακέτο των ηλεκτρονικών του αυτό που φέρνει τα μεγαλύτερης σημασίας νέα. Αυξημένη άνεση προσφέρει η επανασχεδιασμένη σέλα με το παχύτερο αφρώδες αλλά και οι ρυθμίσεις των αναρτήσεων. Και στον τομέα της εργονομίας υπάρχουν αλλαγές που οφείλονται κυρίως στο νέο και με μεγαλύτερη χωρητικότητα -18,5 λίτρα πλέον- ρεζερβουάρ. Ακόμη και τα πλαστικά κάτω από το ρεζερβουάρ έχουν νέο σχεδιασμό. Το ανεστραμμένο πιρούνι της Sachs με τα καλάμια των 43 χιλιοστών είναι καινούργιο, με πλήρεις ρυθμίσεις και την ιδιαιτερότητα η απόσβεση συμπίεσης να ρυθμίζεται στο ένα καλάμι και αυτή της επαναφοράς στο άλλο. Από την Sachs έρχεται επίσης και το ρυθμιζόμενο αμορτισέρ. O τετρακύλινδρος V4 των 65o έχει αυξημένη απόδοση, φθάνοντας στους 170 ίππους στις 11.500 στροφές και η μέγιστη ροπή του τα 11,4 χιλιογραμμόμετρα στις 9.500 στροφές. Σε σχέση με τον κινητήρα της superbike, στο Tuono είναι τροποποιημένος ο χρονισμός του, το βολάν είναι βαρύτερο και οι χοάνες εισαγωγής είναι σταθερού μήκους και είκοσι χιλιοστά μακρύτερες ενώ κοντύτερες είναι οι σχέσεις των τριών πρώτων σχέσεων στο κιβώτιο. Η τροφοδοσία γίνεται από ψεκασμό της Weber-Marelli με ride by wire έλεγχο. Από τον ψεκασμό αρχίζουν τα ηλεκτρονικά βοηθήματα που έχει στην διάθεσή του ο αναβάτης του καινούργιου Tuono, με πρώτη δυνατότητα τις τρεις επιλεγόμενες χαρτογραφήσεις που καθορίζουν την απόδοση του κινητήρα. Tα ηλεκτρονικά syst;hmata, που η εφαρμογή τους έγινε πρώτη φορά πέρσι στις RSV4 Factory ABS και RSV4 R ABS, περιγράφονται με την ονομασία aPRC (Aprilia Performance Ride Control) και ανήκουν στον στάνταρ εξοπλισμό του Tuono V4R ABS. Εκτός λοιπόν από τους χάρτες για την απόδοση του κινητήρα, υπάρχει και traction control ρυθμιζόμενο σε οκτώ επίπεδα με πιο "ψαγμένες" ρυθμίσεις. Υπάρχει επίσης wheelie control, που στα ελληνικά θα το λέγαμε σύστημα "αντισούζας" και πιο πολιτικώς ορθά σαν έλεγχο της ανύψωσης του εμπρός τροχού. Η Aprilia το ονόμασε (aTC: Aprilia Traction Control) με το σύστημα να δίνει τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε τρία προγράμματα λειτουργίας με πιο σπορ το επίπεδο 1. Ακολουθεί το (aLC: Aprilia Launch Control) με σκοπό να διευκολύνει την εκκίνηση, επίσης ρυθμιζόμενο σε τρία επίπεδα αλλά και το aQS ( Aprilia Quick Shift) για πολύ γρήγορες αλλαγές ταχυτήτων δίχως χρήση συμπλέκτη ή κλείσιμο του γκαζιού. Τα προηγούμενα ανήκουν στο πακέτο aPRC οπότε μένει να δούμε και το ABS, το οποίο βέβαια δεν είναι κάποιο απλό ABS της σειράς. Χτισμένο γύρω από την μονάδα 9MP της Bosch με βάρος γύρω στα δυο κιλά, δίνει στον αναβάτη την δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε τρία προγράμματα λειτουργίας, είτε να το απενεργοποιήσει. Εκτός από τη απαραίτητη μέτρηση της διαφοράς ταχύτητας περιστροφής των τροχών, απαραίτητο για κάθε ABS, στο καινούργιο Tuono το σύστημα αντιλαμβάνεται και αποτρέπει την ανύψωση του πίσω τροχού που συμβαίνει σε ακραίες επιβραδύνσεις. Στο πρόγραμμα Track -για το οποίο η Aprilia δηλώνει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στους δημόσιους δρόμους- επεμβαίνει και στους δυο τροχούς με το σύστημα αποτροπής της ανύψωσης να μην είναι ενεργοποιημένο. Στην επιλογή Road το σύστημα ενεργοποιείται ενώ η τρίτη επιλογή ονομάστηκε Rain και έχει σχεδιαστεί για οδήγηση σε συνθήκες με μειωμένη πρόσφυση. Εκτός από το εξελιγμένο ABS, η νέα έκδοση του Tuono έχει καινούργιες, ακτινικές πάντα, δαγκάνες της Brembo, τις monobloc M432, με δισκόφρενα διαμέτρου 320 χιλιοστών. Η μεγάλη γυμνή μοτοσυκλέτα της Aprilia, μια superbike με ψηλό τιμόνι σε αυτήν την αναβαθμισμένη έκδοσή της, ενισχύει ακόμη περισσότερο την ταυτότητά της έχοντας ενσωματωμένες τα περισσότερα από τα νέα ηλεκτρονικά βοηθήματα, που εξαπλώνονται συνεχώς στις ακριβές εκδόσεις των μοτοσυκλετών, όλο και περισσότερων κατασκευαστών.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες