Η QJ Motors μητρική εταιρεία της Benelli έδωσε στη δημοσιότητα σκίτσα από τα επερχόμενα Tornado και TNT τα οποία θα έχουν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα στα 450 και 550 κυβικά, ενώ δεν είναι καθόλου απίθανο να υπάρξει και έκδοση με 800 κυβικά, αφού οι κινητήρες αυτοί χρησιμοποιούνται ήδη στα TRK 502 (στο νέο MV Agusta Lucky Explorer που έχει όλα τα μηχανικά μέρη του TRK 502 έχει 550 κυβικά) και TRK 800. Για την τοπική αγορά της Κίνας, η QJ Motors έχει και τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες στα 600 κυβικά, όμως στην Ευρώπη δεν έρχονται λόγω Euro 5 προδιαγραφών.
Έτσι ενώ στην Κίνα υπάρχουν Tornado 600 και TNT 600, στην ευρωπαϊκή αγορά τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Για παράδειγμα στην Ευρώπη έχουμε μόνο το Tornado 125 που είναι naked χωρίς φαίρινγκ και όχι supersport.
Γενικά η Bernelli δεν έχει μοτοσυκλέτες στην κατηγορία των supersport για την Ευρώπη, κάτι που όπως φαίνεται από τα σχέδια θα αλλάξει πολύ σύντομα. Ταυτόχρονα με τα supersport Tornado θα υπάρχουν και οι αντίστοιχες naked εκδόσεις με το όνομα TNT.
Μια γρήγορη ματιά στα σχέδια μας αποκαλύπτει πως το πλαίσιο θα είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα, όμοιο με των TRK 502 και θα συνδυάζεται με upside-down πιρούνι εμπρός και μονό αμορτισέρ πίσω χωρίς μοχλικό για τις εκδόσεις με τον κινητήρα των 550 κυβικών. Όμως υπάρχει και άλλο ένα σχέδιο ενός Tornado που δεν αναγράφει κυβικά, το οποίο έχει ακτινικές δαγκάνες της Brembo, όπως το νέο TRK 800 δηλαδή και εντελώς διαφορετικής αισθητικής φαίρινγκ.
Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
26/6/2026
Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.
Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.
Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.
Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.
Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;
Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.
Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.
Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.
