Benelli TRK 502: Πρώτες εντυπώσεις

Οδηγούμε το Benelli TRK 502
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2018

Σήμερα είναι η πέμπτη ημέρα συμβίωσης με το Benelli TRK 502 και μόλις επιστρέψαμε στο γραφείο από τις μετρήσεις επιδόσεων, ενώ εχθές το απόγευμα κάναμε την δυναμομέτρησή του. Μέχρι να επεξεργαστούμε όλα τα δεδομένα και να έχουμε τους πραγματικούς αριθμούς που κατέγραψαν το Dynojet και το V-BOX, θα θέλαμε να πούμε δύο-τρία λόγια για αυτή την μοτοσυκλέτα που έχει γίνει η αιτία να λάβουμε πολλά e-mail και μηνύματα στη σελίδα μας στο Facebook, τα οποία ουσιαστικά ζητούσαν να μην καθυστερήσουμε με την δοκιμή της! Καθόλου παράλογη αυτή η προσμονή για το TRK 502, καθώς έχει δελεαστική τιμή που είναι πολύ κοντά στα on-off 250/300, η οποία συνδυάζεται με το μέγεθος, την επιβλητικότητα και τις “ανέσεις” μιας mega on-off 1000+ κυβικών.

Όσο εντυπωσιακή εμφάνιση έχει στις φωτογραφίες, το ίδιο και ακόμα περισσότερο εντυπωσιακή είναι στο δρόμο ή παρκαρισμένη δίπλα από άλλες μοτοσυκλέτες μεγάλου κυβισμού. Αισθητικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει πολλά στοιχεία από BMW GS και Ducati Multistrada, όμως με κάποιο τρόπο έχουν ταιριάξει αρμονικά μεταξύ τους και το TRK 502 καταφέρνει να έχει δική του προσωπικότητα.

Έντονη προσωπικότητα έχει και ο ήχος του κινητήρα, που είναι μια μίξη μεταξύ τρικύλινδρου Triumph και του δικύλινδρου των BMW F700/800. Στην εποχή των Euro4 σπάνια οδηγάμε πια μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού που να παράγει ο κινητήρας και η εξάτμισή της κάποια χαρακτηριστική χροιά.

Η πολύ χαμηλή σέλα σε σχέση με το πολύ ψηλό τιμόνι δημιουργεί μια “παράξενη” θέση οδήγησης, αλλά μετά από λίγες μέρες την συνηθίζεις. Το καλό που έχει είναι η ευκολία που σου δίνει να πατάς γερά με τα δύο πόδια στο έδαφος και ταυτόχρονα η σέλα διαθέτει αρκετό αφρώδες και είναι μαλακή κι άνετη. Στον τομέα της ποιότητας κατασκευής οι εντυπώσεις είναι ανάμικτες. Το βάψιμο των πλαστικών είναι αρκετά καλό, του πλαισίου σε κάποια σημεία δείχνει πρόχειρο και το ίδιο ισχύει για το φινίρισμα, τις βίδες και τα καλώδια, όπου σε κάποια σημεία παίρνουν καλό βαθμό και σε κάποια άλλα όχι.

Ακριβώς τα ίδια ανάμικτα συναισθήματα υπάρχουν για τα δυναμικά χαρακτηριστικά του TRK 502 και η κριτική που θα κάνεις εξαρτάται αν το βλέπεις ως εναλλακτική λύση απέναντι στα μικρά on-off των 250/300 κυβικών ή ως φτηνότερη επιλογή από τα CB 500 X, Versys 650 και Tracer 700. Έχουμε ακόμα μερικές μέρες μπροστά μας για να ολοκληρώσουμε το τεστ και να βγάλουμε το τελικό συμπέρασμα, αλλά και εσείς την ευκαιρία να μας στείλετε τις ερωτήσεις και τις απορίες σας σχετικά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, από την στιγμή που την αναμένετε με τόσο ενδιαφέρον. Η δοκιμή συνεχίζεται και έρχεται σύντομα σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ.

Aprilia 457 Naked με εμφάνιση Moto Guzzi!

Το Piaggio Group μπαίνει στον πόλεμο της Ινδίας
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2024

Η Royal Enfield με το 350 HNTR και η Honda με το GB 350 έχουν ξεκινήσει έναν σκληρό πόλεμο στην αγορά της Ινδίας, που αυτή τη στιγμή είναι η μεγαλύτερη του κόσμου σε πωλήσεις μοτοσυκλετών, ξεπερνώντας την Κίνα. Μέχρι στιγμής νικητής ανάμεσά τους δεν υπάρχει διότι και οι δυο τους πουλάνε περισσότερο απ’ όσο μπορούν να παράγουν τα εργοστάσιά τους! Μάλιστα η Honda εξάγει το GB 350 μόνο στην Ιαπωνία, καθώς δεν επαρκεί η παραγωγή του για να καλύψει τις υπόλοιπες αγορές πέραν της Ινδίας και της Ιαπωνίας.

Στο παιχνίδι έχει μπει πλέον και η Triumph με δύο εκδόσεις του ολοκαίνουριου μονοκύλινδρου Speed 400/Scrambler 400 X, στοχεύοντας στο ίδιο κοινό μεν, αλλά με σαφώς πιο premium χαρακτήρα και βλέψεις για την παγκόσμια αγορά και όχι μόνο για τις τεράστιες αγορές της Ασίας.

Τώρα έρχονται στο φωτός της δημοσιότητα φωτογραφίες από την Ιταλία, όπου οι δοκιμαστές του Piaggio Group κυκλοφορούν στους δρόμους με μια γυμνή μοτοσυκλέτα που έχει τον ολοκαίνουριο υγροψυκτο δικύλινδρο εν σειρά του 458 RS, όμως αντί για να είναι ένα μοντέρνο Streetfighter ώστε να πούμε πως πρόκειται για το Tuono 457, έχει στρογγυλό προβολέα και δύο αμορτισέρ πίσω!

Επίσης το σχήμα του ρεζερβουάρ θυμίζει έντονα εκείνο των V7 της Moto Guzzi και το πίσω φανάρι είναι κατευθείαν από το V100, η οποία Moto Guzzi φυσικά αποτελεί μέλος του ομίλου της Piaggio όπως και η Aprilia.

2

Το συγκεκριμένο πρωτότυπο έχει ατσάλινο πλαίσιο αντί για το αλουμινένιου του RS και παρά το γεγονός πως διατηρεί το αλουμινένιο ψαλίδι, δεν έχει το μονό κεντρικό αμορτισέρ, αλλά δύο κλασσικά αμορτισέρ. Οι αναρτήσεις στο πρωτότυπο δείχνουν να είναι από το πάνω ράφι, με το upaside/down πιρούνι να έχει ρυθμίσεις, όμως την ίδια στιγμή έχουν και αισθητήρες μέτρησης, οπότε μπορεί να χρησιμοποιούν τις συγκεκριμένες μόνο για τις δοκιμές ώστε να βρουν το τελικό setup και οι μοτοσυκλέτες παραγωγής να μην έχουν τόσο μεγάλο εύρος ρυθμίσεων.

Τα φρένα της ByBre παραμένουν ίδια με του μικρού supersport της Aprilia και είναι μια ακτινική δαγκάνα τεσσάρων εμβόλων εμπρός και δύο εμβόλων πίσω.

3

Στο συγκεκριμένο πρωτότυπο δεν έχει γίνει κάποια προσπάθεια να κρύψουν αισθητικά την υγρόψυξη και την τεράστια σε όγκο εξάτμιση, οπότε είναι ακόμα νωρίς για να μιλήσουμε για την αισθητική της μοτοσυκλέτας και κατά πόσο θα καταφέρει να συνδυάσει την σύγχρονη τεχνολογία με την κλασσική εμφάνιση.

 

Φωτό: MCN UK