Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Ducati Panigale V2 Superquadro Final Edition - Συλλεκτική έκδοση σε 555 αντίτυπα [Video]

Αφιερωμένη στον V2 Superquadro κινητήρα
Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

12/7/2024

Η ιστορία των V2 Superquadro κινητήρων της Ducati έχει την τιμητική της με τους Ιταλούς να δημιουργούν τώρα την Panigale V2 Superquadro Final Edition.

Δεν γίνεται να φέρει κάποιος στο μυαλό του μια sport Ducati και ταυτόχρονα να μην ακούσει νοερά τη βροντερή φωνή των μεγάλων V2 κινητήρων της με το δεσμοδρομικό σύστημα κίνησης για τις βαλβίδες τους. 

Οι λίγο μεγαλύτεροι φαντάζονται λογικά την 916 με Termignoni εξατμίσεις και οι λίγο μικρότεροι τις V2 της νέας χιλιετίας με περισσότερο ίσως την Panigale, με την αρχή να γίνεται το 2011. Πριν από 13 χρόνια , με την 1199, ήταν που έκανε την εμφάνισή του και ο Superquadro κινητήρας, ο νέος V2 με τις ύπερ...υπερτετράγωνες διαστάσεις για τους κυλίνδρους του, οι οποίες του έδωσαν και το όνομά του.

Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024

Με τη διαδρομή να βρίσκεται πάντα μεταξύ 57 και σχεδόν 61 χιλιοστών ο δικύλινδρος Superquadro "τίμησε" το όνομά του σε όλους του κυβισμούς που παρουσιάστηκε από τα 955 έως και τα 1.285 κ.εκ. και τώρα τον τιμά και η Ducati με την Panigale V2 Superquadro Final Edition.

Σε αριθμό -555 αντίτυπα- που μάλλον δεν μπορεί να χαρακτηριστεί περιορισμένος δεδομένης και της συνολικής μικρής παραγωγής της εταιρείας από το Borgo Panigale η Superquadro Final Edition βασίζεται στην Panigale V2 των 955 κ.εκ. και 155 ίππων, η οποία πέρσι έδωσε στο ιταλικό εργοστάσιο τον πρώτο του τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SS με τον Nicolò Bulega.

Τα χρώματα (λευκό, μαύρο, γκρι και κόκκινο) και τα αποκλειστικά γραφικά της έκδοσης επιμελήθηκε η Drudi Performance σε συνεργασία με το κέντρο σχεδιασμού της Ducati. 

Η μοτοσυκλέτα φέρει διαφορετική ζελατίνα με το εμπρός μέρος να φέρει "numberplate" κάτω από αυτή με highlight στα γραφικά τα τεχνικά σχέδια του V2 που παρουσιάζονται στα πλαϊνα πλαστικά, εκεί που κανονικά είναι ο κινητήρας.

Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024

Το ρεζερβουάρ είναι βαμμένο γκρι, ενώ διαφορετική, ειδικά για την περίσταση, είναι και η επένδυση της σέλας, ενώ τα billet μαρσπιέ αναβάτη είναι ρυθμιζόμενα και προέρχονται από τη Rizoma. 

Οι διαφοροποιήσεις δεν σταματούν εδώ αφού τα ανθρακονήματα επιλέχθηκαν ως υλικό για την κατασκευή του εμπρός και του πίσω φτερού, για το καπάκι του τελικού, του προστατευτικού της αλυσίδας, του καπακιού του συμπλεκτη και για τα προστατευτικά του αμορτισέρ και του ψαλιδιού. Επίσης η μπαταρία είναι ελαφριά, ιόντων λιθίου και η ειδική έκδοση είναι monoposto 

Το ηλεκτρονικό οπλοστάσιο παρουσιάζεται πλήρες, ενώ στον εξοπλισμό ανήκει και η μονάδα GPS για συλλογή δεδομένων και συνεργασία με τη σχετική εφαρμογή της Ducati.

Ducati Paniugale V2 Superquadro Final Edition 2024

Οι αναρτήσεις και στα δύο άκρα προέρχονται από την Ohlins, ενώ ένα ακόμη στοιχείο διαφοροποίησης είναι τα αποκλειστικά γραφικά που κάνουν την εμφάνισή τους στον πίνακα πληροφοριών κατά την εκκίνηση της μοτοσυκλέτας.

Η Panigale V2 Superquadro Final Edition θα βρίσκεται στις εκθέσεις της Ducati τον ερχόμενο Οκτώβριο και συνοδεύεται από κάλυμμα και κιτ που την προσαρμόζει καλύτερα σε περιβάλλον πίστας με έξτρα καπάκια για τα κενά που θα αφήσουν μετά την αφαίρεσή τους οι καθρέπτες και η βάση της πινακίδας, αλλά και billet καπάκι ρεζερβουάρ. Στα έγγραφά που θα παραλάβει ο ιδιοκτήτης της περιλαμβάνεται και πιστοποιητικό γνησιότητας.