Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.
Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.
Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.
Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.
Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.
Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.
MV Agusta Ottantesimo - Έξι συλλεκτικές εκδόσεις για τα 80 χρόνια της εταιρείας
Με βάση μοτοσυκλέτες από τις σειρές Brutale, F3, Superveloce, σε 800 και 1.000 κ.εκ.
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/11/2024
Ως φόρο τιμής στην ένδοξη ιστορία των 80 ετών της, η MV Agusta επανασχεδίασε το ιστορικό λογότυπο της εταιρείας, εξοπλίζοντας με αυτό και με επιλεγμένα αξεσουάρ μια συλλεκτική σειρά 6 μοτοσυκλετών στα 800 και στα 1.000 κυβικά.
Τα έξι αναμνηστικά μοντέλα κατασκευάζονται όλα σε περιορισμένη σειρά 500 μοτοσυκλετών έκαστο, αναγνωρίσιμα από τη χάραξη με λέιζερ στην τιμονόπλακα ή στην προστατευτική πλάκα του ρεζερβουάρ, “1 di 500”, ανάλογα με το μοντέλο. Κάθε μοτοσυκλέτα αφιερωμένη στην 80η επέτειο παραδίδεται με αντίστοιχο πιστοποιητικό γνησιότητας.
Tα Ottantesimo μοντέλα είναι τα εξής:
800 κ.εκ:
Brutale RR Ottantesimo
Dragster RR Ottantesimo
F3 RR Ottantesimo
Superveloce S Ottantesimo
1000cc 4 κυλίνδρων:
Brutale 1000 Ottantesimo
Brutale 1000 RR Ottantesimo
Ας τα δούμε πιο αναλυτικά:
ΤΡΙΚΥΛΙΝΔΡΑ ΜΟΝΤΕΛΑ
BRUTALE RR OTTANTESIMO
Ένα εμβληματικό όνομα στη γκάμα της MV Agusta, η Brutale RR Ottantesimo συνεχίζει να αντιπροσωπεύει την κληρονομιά της μάρκας. Με τον 3κύλινδρο κινητήρα με αντίθετη περιστροφή στροφάλου, την προηγμένη τεχνολογία και τη μοναδική σχεδίαση διατίθεται στα εξής χρώματα: Rosso Ago και Argento Ago, μαζί με ένα ειδικό Color Trim & Graphic (CTG) και το λογότυπο Heritage.
DRAGSTER RR OTTANTESIMO
Γνωστή για το ακραίο της στυλ, η Dragster RR Ottantesimo εξοπλίζεται με το σύστημα SCS (Smart Clutch System) και μπόλικη προηγμένη τεχνολογία. Η έκδοση Ottantesimo διαθέτει πιο σκούρους τόνους όπως το Metallic Carbon Black και το Argento Ago, με το λογότυπο Heritage σε χρυσό χρώμα.
F3 RR OTTANTESIMO
“Σε μια εποχή που η κατηγορία Supersport φαίνεται να χάνει την εστίασή της, η MV Agusta παραμένει πιστή στην παράδοση με την F3 RR.” Η συλλογή Ottantesimo αποτίει φόρο τιμής στην κληρονομιά της MV Agusta με έναν εμβληματικό συνδυασμό χρωμάτων: Argento Ago και Rosso Ago, στο αεροδυναμικό φαίρινγκ από ανθρακονήματα με έμπνευση από τη θρυλική F4 750. Η F3 RR Ottantesimo περιλαμβάνει ένα ειδικό κιτ με εξάτμιση Akrapovic (που αυξάνει τη συνολική ισχύ στους 155 ίππους στις 13.250 σ.α.λ.), κάλυμμα σιγαστήρα από ανθρακονήματα, τάπα ρεζερβουάρ επεξεργασμένο με CNC και κάλυμμα σέλας συνεπιβάτη.
ΤΕΤΡΑΚΥΛΙΝΔΡΑ ΜΟΝΤΕΛΑ
SUPERVELOCE S OTTANTESIMO
Η έκδοση Ottantesimo διαθέτει έναν μοναδικό συνδυασμό χρωμάτων: Fire Red και Satin Intense Silver, αναδεικνύοντας τις γραμμές και τις καμπύλες της. Την πολυτελή εμπειρία ενισχύουν το κάθισμα από Alcantara και οι νέες ζάντες “Millerighe”. Το ειδικό κιτ περιλαμβάνει μια εξάτμιση Arrow, που αυξάνει την ισχύ στους 153 ίππους, και ένα κάλυμμα για το κάθισμα του συνοδηγού.
BRUTALE 1000 RR OTTANTESIMO
Η Brutale 1000 RR Ottantesimo διαθέτει ανάρτηση Öhlins Smart EC 3.0, η οποία, χάρη σε έναν ειδικό αλγόριθμο, επεξεργάζεται διάφορες εισόδους από την αδρανειακή πλατφόρμα, την ECU ελέγχου του κινητήρα και το ABS για να αναγνωρίσει και να αναλύσει το φρενάρισμα, την είσοδο στη στροφή, την κορυφή, την επιτάχυνση και την έξοδο από τη στροφή, παρέχοντας πάντα στον αναβάτη τη βέλτιστη δυνατή υποστήριξη.
Η Brutale 1000 RR Ottantesimo είναι διαθέσιμη σε Fire Red και Ago Matte Silver, με εκτεταμένη χρήση ανθρακονημάτων.
Λίγα λόγια για τα 80 χρόνια της MV Agusta
Η ιστορία του πρώτου κινητήρα της MV, του “98”, είναι στενά συνυφασμένη με τα μεταπολεμικά γεγονότα στην Ιταλία. Η μακρά και τραγική παγκόσμια σύγκρουση άφησε τη χώρα κατεστραμμένη: οι πόλεις ισοπεδώθηκαν, οι υποδομές τέθηκαν σε κίνδυνο και η βιομηχανική παραγωγή σταμάτησε. Μέσα σε αυτό το σενάριο, που θα αποθάρρυνε οποιονδήποτε, ο Domenico Agusta ξεκίνησε την περιπέτεια της Meccanica Verghera, το έμβρυο της ένδοξης MV Agusta. Τον Αύγουστο του 1943, ο κινητήρας της μοτοσυκλέτας 98 cc ήταν έτοιμος για μαζική παραγωγή, σχεδιασμένος και μελετημένος σε κάθε λεπτομέρεια.
Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 1943, ο γερμανικός στρατός κατέλαβε το εργοστάσιο της Agusta, αναγκάζοντας την παραγωγή να σταματήσει.
Ευτυχώς, όλα τα μοντέλα, τα σχέδια και το πρωτότυπο του πρώτου κινητήρα 98 είχαν κρυφτεί λίγες εβδομάδες νωρίτερα στα σπίτια και τα υπόγεια των πιο έμπιστων τεχνικών και μηχανικών για να προστατευτούν από πιθανή λεηλασία από τον στρατό.
Τα σχέδια και τα μοντέλα του κινητήρα 98 παρέμειναν κρυμμένα για αρκετούς μήνες, μέχρι τα μέσα του 1944, οπότε και συνεχίστηκε η παραγωγή. Αυτό επέτρεψε να γεννηθεί την επόμενη χρονιά η πρώτη μοτοσυκλέτα, κάτι περισσότερο από ποδήλατο, με την επωνυμία MV (Meccanica Verghera): η MV 98.
Όλα ξεκίνησαν στις 19 Ιανουαρίου 1945, με την ίδρυση της Meccanica Verghera Srl στην Cascina Costa, λίγα μόλις βήματα μακριά από το σημερινό Διεθνές Αεροδρόμιο Malpensa. Η οικογένεια Agusta, βασικός παράγοντας της αεροναυπηγικής βιομηχανίας, μη μπορώντας να κατασκευάσει αεροπλάνα αμέσως μετά τον πόλεμο, αποφάσισε να διοχετεύσει το πάθος της για την ταχύτητα και την τεχνολογία στην κατασκευή μοτοσυκλετών.
Ο κινητήρας, μαζί με διάφορα εξαρτήματα των πρώτων μοτοσικλετών MV Agusta, ήταν χαραγμένος με τη λέξη «EMMEVI», για να διδάξει τη σωστή προφορά του ακρωνυμίου MV. Παράλληλα, όλες οι μοτοσικλέτες έφεραν ένα λογότυπο που αποτελούνταν από τα δύο γράμματα MV (Meccanica Verghera), μέσα σε έναν οδοντωτό τροχό, συμβολίζοντας την αφοσίωση της εταιρείας στους μηχανικούς. Το λογότυπο αυτό συνδυαζόταν με φτερά, που φαινομενικά απλώνονταν από τη δύναμη του ανέμου που δημιουργούσε η ταχύτητα της μοτοσικλέτας.
