Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

Morbidelli N125V: Naked μοτοσυκλέτα 125 κυβικών με V2 κινητήρα!

Φέρει μονόμπρατσο και τετραπίστονη δαγκάνα - Παρουσιάστηκε στην EICMA 2025
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

3/2/2026

Η Morbidelli παρουσίασε μία ιδιαίτερη μοτοσυκλέτα 125 κυβικών που φέρει δικύλινδρο κινητήρα διάταξης V, φέρνοντας στο μυαλό την... παλιά γνωστή μας Honda Varadero 125, αφού στη σύγχρονη εποχή και ειδικά στην Ευρώπη σχεδόν το 100% των Α1 μοτοσυκλετών διαθέτει μονοκύλινδρο κινητήρα.

Το μοντέλο N125V παρουσιάστηκε στην EICMA 2025 και φαίνεται πως θα ξεκινήσει την εμπορική του πορεία αρχικά στην Κίνα το επόμενο διάστημα. Εντούτοις η παρουσία του στο ευρωπαϊκό σαλόνι μοτοσυκλέτας δεν μπορεί παρά να προετοιμάζει την έλευσή της και σε ευρωπαικά εδάφη.

Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας λοιπόν βρίσκουμε έναν δικύλινδρο κινητήρα 124,9 κυβικών διάταξης V, που παράγει 13,8 ίππους στις 9.500 στροφές και 1,1 kg.m ροπής στις 6.500 στροφές. Μάλιστα ο κινητήρας προέρχεται από την εταιρεία Benda Motorcycles που ανήκει στο ίδιο γκρουπ με την Morbidelli και τον φέρει το μικρό cruiser της μάρκας, Rock 125, ενώ τον ίδιο κινητήρα μοιράζεται και το C125V της Morbidelli και το V-cruise της Keeway.

n125

Η μοτοσυκλέτα φέρει ευρωπαϊκή σχεδίαση με ανεστραμμένο πιρούνι, μονόμπρατσο ψαλίδι, σωληνωτό πλαίσιο, με δύο εξατμίσεις που βγαίνουν χαμηλά στην δεξιά μεριά και με τους τροχούς να έχουν διάσταση 17 ιντσών.

Το ανεστραμμένο πιρούνι έχει διάμετρο 37 mm και διαδρομή 120 mm, ενώ πίσω βρίσκουμε ένα monoshock αμορτισέρ με δυνατότητα ρύθμισης προφόρτισης ελατηρίου.

Στο σύστημα πέδησης βρίσκουμε τετραπίστονη ακτινική δαγκάνα μπροστά -που θα χρησιμεύσει σε όσους θέλουν να μάθουν endo- που συνδυάζεται με δίσκο 300 mm και διπίστονη δαγκάνα με δίσκο 240 mm πίσω.

Το ύψος της σέλας έχει οριστεί στα 795 mm και το βάρος της μοτοσυκλέτας στα 185 κιλά, με γεμάτο το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων. Στο θέμα εξοπλισμού, η μοτοσυκλέτα φέρει συμπλέκτη ολίσθησης, LED φώτα, LCD οθόνη, δικάναλο ABS και TCS.

Ενδιαφέρον θα έχει το αν θα “τραβήξει” εμπορικά, αυτή η διαφορετική προσέγγιση στην μικρή κατηγορία, που όμως δεν φαίνεται - στα νούμερα τουλάχιστον - να έχει όφελος στον τομέα της ροπής, αφού δεν βλέπουμε καμία αύξηση στα χιλιογραμμόμετρα σε σχέση με ένα μονοκύλινδρο μοντέλο αντίστοιχων κυβικών. Επίσης, αναμένουμε να δούμε αν το συγκεκριμένο μοντέλο θα ξεφύγει από τα όρια της Κίνας, καθώς το Benda Rock 125 και το V-cruise της Keeway είναι ήδη διαθέσιμα στην Ευρώπη, όχι όμως και στην χώρα μας.