Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

KTM E-Duke: Πρωτότυπο πήρε θέση στο ΚΤΜ Μotohall - Προσθήκη στην γκάμα των ηλεκτρικών! [VIDEO]

Το πιο πρόσφατο βήμα της ΚΤΜ στην ηλεκτροκίνηση παρατάχθηκε στην έκθεση Motohall
KTM E-Duke
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

Η πρώτη ηλεκτρική έκδοση της KTM Duke έκανε την δημόσια εμφάνισή της στην Αυστρία, στο Motohall της KTM στο Mattighofen, και αποτελεί το πιο πρόσφατο βήμα της εταιρείας στον κόσμο των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.

Πριν από τρία χρόνια, η παρουσίαση επενδυτών της Pierer Mobility αποκάλυψε ότι η KTM εργαζόταν πάνω σε μια ηλεκτρική έκδοση της Duke ενώ αυτή είχε ήδη προ ετών θεαθεί στον δρόμο. Τώρα, για πρώτη φορά, ένα πρωτότυπο της E-Duke εμφανίστηκε δημοσίως μέσω βίντεο του επαγγελματία stunt rider Rok Bagoros, ο οποίος συνεργάζεται στενά με την KTM.

Το νέο πρωτότυπο παρουσιάζει σχεδιαστικά άλματα από εκείνο που είχε πιάσει ο φακός να κινείται σε δοκιμές της εταιρείας το 2017, που έφερε ελάχιστες διαφορές απο το Duke 390 της εποχής.

Το πλαίσιο και τα περισσότερα μηχανικά μέρη συνεχίζουν να προέρχονται από την ανανεομένη πλεον KTM 390 Duke, συμπεριλαμβανομένων του βασικού χωροδικτυώματος, του αλουμινένιου ψαλιδιού, του έκκεντρα τοποθετημένου πίσω αμορτισέρ, τους τροχούς και τα φρένα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2022, η E-Duke αναμένεται να εξοπλίζεται με ηλεκτρικό μοτέρ (ονομαστικής ισχύος) 10kW και μπαταρία 5.5kWh

Αν και αυτό υπόσχεται ζωντανή και άμεση απόκριση στο "γκάζι", η αυτονομία δύσκολα θα ξεπεράσει τα 100km σε πραγματικές συνθήκες, ειδικά αν ο αναβάτης δεν οδηγεί με ιδιαίτερα οικολογική διάθεση.

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη RokBagoros | freestyle moto (@rokbagoros)

 

 

Η μπαταρία και ο ηλεκτροκινητήρας είναι τοποθετημένα χαμηλά, καταλαμβάνοντας την  παραδοσιακή θέση του θερμικού κινητήρα. Ενώ η τελική μετάδοση γίνεται μέσω αλυσίδας.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το μεγάλο κενό τμήμα στο εμπρός μέρος του "ρεζερβουάρ", το οποίο ενδεχομένως να λειτουργεί ως εισαγωγή αέρα για την ψύξη ηλεκτρικών μερών.

Αναμένεται η μοτοσυκλέτα να διαθέτει ενσωματωμένο καλώδιο φόρτισης και ενσωματωμένο φορτιστή στα πρότυπα του με του Bajaj Chetak καθώς αυτό θα ήταν μια ιδιαίτερα πρακτική λύση, εξαλείφοντας την ανάγκη μεταφοράς εξωτερικού φορτιστή.

Η αισθητική δείχνει να παραμένει πιστή στο DNA της KTM, με απόλυτες γραμμές, ογκώδες "ρεζερβουάρ", έντονες ακμές και επιθετικό προβολέα εμπνευσμένο από τις 990 Duke και 1390 Super Duke, δίνοντας έτσι μια δυναμική και μυώδη γραμμή στο πρωτότυπο.

Το υποπλαίσιο είναι νέο και η σέλα μοιάζει να είναι προϊόν τρισδιάστατης εκτύπωσης, δίνοντας μια πρωτοποριακή εικόνα και αφήνοντας ερωτηματικά για την πρακτικότητα ειδικά στο σκέλος του… καθαρισμού.

Ο αναβάτης έχει μπροστά του ένα μινιμαλιστικό cockpit με πλατύ τιμόνι και πιθανώς την οθόνη TFT 4.3 ιντσών από την 390 Enduro R. Ενδιαφέρον προκαλεί η επιλογή μανέτας φρένου για τον πίσω τροχό, σε στυλ scooter, μια λύση που ήδη χρησιμοποιείται στην ηλεκτρική enduro Freeride E-XC της KTM.

Εάν το project E-Duke φτάσει στην παραγωγή, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κατασκευάζεται στην Ινδία από την Bajaj. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Bajaj πρόσφατα διέσωσε την KTM από χρεοκοπία μέσω δανεισμού και ενδέχεται σύντομα να είναι κύριος μέτοχος της αυστριακής εταιρείας.

Η KTM E-Duke ενσαρκώνει το ηλεκτρικό μέλλον της εταιρείας, συνδυάζοντας την επιθετική αισθητική της Duke με νέα τεχνολογία και οικολογικό χαρακτήρα. Φαίνεται πως πρόκειται για ένα στάδιο εξέλιξης που απέχει ακόμα από την γραμμή παραγωγής. Είναι έτσι δύσκολο να προσδιοριστεί  τόσο ο χρονικός ορίζοντας μέχρι να φτάσει εκεί αλλα και οι συμβιβασμοί που ενδέχεται να γίνουν έως εκεί.

Ετικέτες