Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

EICMA 2024: Aprilia RS 660 - Περισσότερη δύναμη, πιο προηγμένα ηλεκτρονικά και πτερύγια

Στους 105 ίππους ο κινητήρας - Ντεμπούτο για την έκδοση Factory
Aprilia  RS660 EICMA 2024 και έκδοση Factory
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/11/2024

Η δικύλινδρη SS της Aprilia αναβαθμίζεται με την RS 660 να αποκτά ευμεγέθη πτερύγια και περισσότερη ισχύ, ενώ για τους πλέον απαιτητικούς παρθενική εμφάνιση έκανε η έκδοση Factory.

Ακολουθώντας στα χνάρια των superbike της εταιρείας από το Noale η Aprilia RS 660 κερδίζει τη μάχη των εντυπώσεων αλλά και της εξέλιξης που έρχεται μέσα από τους αγώνες και βελτιώνεται στα σημεία ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τον πήχη στις δικύλινδρες SS μεσαίου κυβισμού.

Aprilia RS 660 και RS 660 Factory EICMA

Η Aprilia ανασχεδίασε πλήρως το φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας με πιο εμφανή αλλαγή την αεροτομή που προστέθηκε κάτω από τους προβολείς και τα δύο πιο μικρά πτερύγια που βρίσκονται στα πλαϊνά, λίγο πιο ψηλά, προς βελτίωση της σταθερότητας στις υψηλές ταχύτητες.

Τα ανασχεδιασμένα πλαϊνά πλαστικά του φαίρινγκ διατηρούν τον "διπλής στρώσης" σχεδιασμό που γνωρίζουμε από την απερχόμενη RS 660, ο οποίος βελτιώνει την προστασία του αναβάτη με την εκτροπή ζεστού αέρα που θα έφτανε διαφορετικά σε αυτόν από τον κινητήρα, ενώ μειώνει και τη γενικότερη πίεση του αέρα. 

Aprilia RS 660 και RS 660 Factory EICMA

Οι βελτιώσεις συνεχίζονται στην εργονομία της μοτοσυκλέτας με νέα φωτιζόμενα χειριστήρια στα κλιπόν αλλά και μια μεγαλύτερη έγχρωμη οθόνη πληροφοριών με διαγώνιο στις πέντε ίντσες.

Τον δρόμο της αναβάθμισης τράβηξαν και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης για τον αναβάτη με το launch control να έχει προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα του "πακέτου" APRC (Aprilia Performance Ride Control), που περιλαμβάνει ρυθμιζόμενο cornering traction control, cornering ABS, ρυθμιζόμενο σύστημα ελέγχου ανύψωσης του εμπρός τροχού, cruise control, quickshifter, σύστημα ρύθμισης φρένου κινητήρα και τις διαφορετικές χαρτογραφήσεις του μοτέρ.

Ο εν σειρά κινητήρας των 660 κ.εκ. έγινε ακόμη πιο ισχυρός και έφτασε τους 105 ίππους, από 100, παρά το γεγονός ότι πλέον πληροί τις προδιαγραφές Euro 5+ με την αύξηση στην ισχύ να επιτυγχάνεται εν μέρει λόγο των νέων σωμάτων του ψεκασμού που έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα 52 χλστ., έναντι των 48 χλστ. που είχαν τα προηγούμενα. 

Aprilia RS 660 και RS 660 Factory EICMA

Η δικύλινδρη SS αποκτά και έκδοση Factory, κατά τα πρότυπα των μεγαλύτερων RS, μια έκδοση που θα έπρεπε να είχε ήδη παρουσιαστεί, αλλά ευτυχώς ποτέ δεν είναι αργά. Εδώ οι στάνταρ αναρτήσεις δίνουν τη θέση τους σε Ohlins με το ανεστραμμένο 43άρι πιρούνι NIX 30 και το STX 46 αμορτισέρ να είναι πλήρως ρυθμιζόμενα, ενώ η RS 660 Factory διαχωρίζει τη θέση της και χρωματικά με τον μαύρο-κόκκινο συνδυασμό να είναι και ο μοναδικός που προσφέρεται, στα γνωστά χρώματα του πολέμου της Aprilia.

Τέλος, ανάμεσα στα νέα αξεσουάρ της Aprilia για τη δικύλινδρη SS, ξεχωρίζει η μονόσελη ουρά που βελτιώνει την αεροδυναμική (η τελική φτάνει στα 240 χλμ./ώρα σύμφωνα με την Aprilia), ενώ αυξάνει τον διαθέσιμο χώρο για τον αναβάτη και του επιτρέπει να κινείται πιο ελεύθερα.