Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

Stark Varg SM Sköll: Μαύρη, ελαφρωμένη και περιορισμένη σε 500 μοτοσυκλέτες [Βίντεο]

Η ειδική έκδοση της ηλεκτρικής supermoto με 80 ίππους, εξαρτήματα τιτανίου και βάρος 123,4 κιλών
Stark VARG SM Sköll
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/9/2026

Η Stark παρουσιάζει τη Varg SM Sköll, μια περιορισμένη έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της με πλήρως μαύρο φινίρισμα, εξαρτήματα τιτανίου και παραγωγή μόλις 500 αριθμημένων μονάδων.

Η Stark Future προσθέτει μια ειδική έκδοση στη γκάμα της Varg SM με την ονομασία Sköll. Το όνομα προέρχεται από τη σκανδιναβική μυθολογία, όπου ο Sköll είναι ο λύκος που κυνηγά τον ήλιο, το μυθολογικό στοιχείο του σκότους που προβάλλεται στην ονομασία και την αισθητική της.

Η Varg SM Sköll βασίζεται στην ήδη γνωστή Varg SM και χρησιμοποιεί την έκδοση Alpha του ηλεκτροκινητήρα της Stark, με μέγιστη ισχύ 80 hp και 914 Nm ροπής στον πίσω τροχό. Η χωρητικότητα της μπαταρίας παραμένει στις 7,2 kWh, ενώ η μοτοσυκλέτα διαθέτει ρυθμιζόμενο Dynamic Traction Control και δυνατότητα παραμετροποίησης της απόδοσης και της αναγεννητικής πέδησης.

Η βασική αλλαγή της Sköll βρίσκεται στα υλικά και στο φινίρισμα. Ολόκληρη η μοτοσυκλέτα έχει αποκτήσει μαύρη εμφάνιση, από τα μεταλλικά τμήματα του πλαισίου μέχρι τα μικρότερα εξαρτήματα, με τη χρυσή αλυσίδα και τις χρυσές αναρτήσεις να αποτελούν τις βασικές εξαιρέσεις.

Παράλληλα, χρησιμοποιούνται μαρσπιέ τιτανίου και κιτ βιδών από τιτάνιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Stark, οι συγκεκριμένες αλλαγές μειώνουν το βάρος κατά 1,1 kg. Η Varg SM Sköll φτάνει έτσι τα 123,4 kg, έναντι 124,5 kg της κανονικής Varg SM.

Stark VARG SM Sköll

Η συγκεκριμένη μείωση δεν ακούγεται να αλλάζει πραγματικά τον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας, καθώς η Sköll διατηρεί την ίδια ισχύ και μπαταρία με την Varg SM, με την απώλεια βάρους λόγω του τιτανίου να μην είναι και τόσο εντυπωσιακή.

Stark VARG SM Sköll

Το πλαίσιο παραμένει ατσάλινο, ενώ οι αναρτήσεις προέρχονται από την KYB. Μπροστά χρησιμοποιείται πιρούνι 48 mm και η πέδηση βασίζεται σε ακτινικά τοποθετημένη τετραπίστονη δαγκάνα της Brembo και δίσκο 320 mm. Η Varg SM διαθέτει επίσης ειδικά διαμορφωμένη γεωμετρία για supermoto και τροχούς 17 ιντσών.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της VARG SM είναι το Arkenstone, η μονάδα που χρησιμοποιείται ως πίνακας οργάνων. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα ανθεκτικό και αδιάβροχο Android smartphone που συνδέεται με τη μοτοσυκλέτα, παρέχοντας πλοήγηση, καταγραφή διαδρομών και πρόσβαση στις ρυθμίσεις της. Η Stark προσφέρει επίσης συνδεσιμότητα και ενημερώσεις λογισμικού Over The Air.

Stark VARG SM Sköll

Η Varg SM είναι πλήρως ομολογκαρισμένη για χρήση στον δρόμο και η Stark τη διαθέτει σε δύο διαμορφώσεις ισχύος. Στην Ελλάδα η εταιρεία αναφέρει δυνατότητα οδήγησης με δίπλωμα A1 ή B από την ηλικία των 18 ετών, ανάλογα με τη διαμόρφωση.

Η Sköll θα παραχθεί σε μόλις 500 αριθμημένες μονάδες παγκοσμίως, ενώ η Stark αναφέρει ότι δεν θα έρθει δεύτερη σειρά στην παραγωγή. Οι πρώτες παραδόσεις της περιορισμένης έκδοσης αναμένονται τον Οκτώβριο του 2026.

Stark VARG SM Sköll

Με τη Sköll η Stark δεν επιχειρεί να αυξήσει περαιτέρω τις επιδόσεις της VARG SM. Η ισχύς παραμένει στους 80 ίππους και η μπαταρία στα 7,2 kWh. Η συνταγή είναι διαφορετική: περιορισμένη παραγωγή, χρήση τιτανίου, μικρή μείωση βάρους και μια σχεδόν ολοκληρωτικά μαύρη εμφάνιση πάνω στην ηλεκτρική supermoto της εταιρείας.

Η τιμή της Sköll δεν έχει ανακοινωθεί μέχρι στιγμής στα διαθέσιμα στοιχεία, οπότε δεν μπορεί να γίνει ακόμη άμεση σύγκριση με την κανονική VARG SM, η οποία διατίθεται στην Ελλάδα από την Stark στα 12.990 ευρώ.