Ducati Multistrada 1200-1200S: Τεχνική ανάλυση

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2015

Στο επόμενο τεύχος θα έχουμε αναλυτική δοκιμή της Ducati Multistrada 1200S, συγκριτικό με την απλή έκδοση (χωρίς τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις) αλλά και το πολυαναμενόμενο συγκριτικό με την BMW S1000XR!

Οι αναγνώστες μας έχουν πάρει μια ιδέα για την μοτοσυκλέτα, τον περασμένο Μάιο, όταν την οδηγήσαμε στην πρώτη της παγκόσμια παρουσίαση, στα Κανάρια Νησιά. Όμως στην παρουσίαση μπορείς να πεις λίγα πράγματα, σχετικά με την συμπεριφορά της στο δρόμο, καθώς την οδηγείς για λίγα χιλιόμετρα στον περιορισμένο χρόνο που έχεις. Η δοκιμή της στην Ελλάδα είναι πάντοτε αναλυτικότερη, αλλά για ακριβώς αυτό το λόγο, δεν γίνεται στις σελίδες της να περιλαμβάνει και τεχνική ανάλυση. Διαφορετικά θα μιλούσαμε για βιβλίο, και όχι για άρθρο Multistrada… Με αφορμή λοιπόν την δοκιμή στην Ελλάδα, και το συγκριτικό, αναδημοσιεύουμε ένα κομμάτι από την παρουσίαση του περασμένου Μαίου, συνοδεύοντας το τεύχος που βγαίνει στα περίπτερα την επόμενη εβδομάδα!

 

αναδημοσίευση από το τεύχος 546 - Μάιος 2015

 

TECH-BOX

Πιο καθαρός και πιο δυνατός

Οι κεφαλές με το σύστημα μεταβλητού overlap των βαλβίδων (DVT) είναι το μεγάλο νέο του κινητήρα της νέας Multistrada 1200. Το σύστημα αυτό αλλάζει διαρκώς την διάρκεια που οι βαλβίδες εισαγωγής και εξαγωγής είναι ταυτόχρονα ανοιχτές. Ο βασικός σκοπός του DVT είναι να μειώσει της εκπομπές ρύπων του κινητήρα χωρίς να επηρεαστούν οι επιδόσεις. Τέτοια συστήματα πρωτοεμφανίστηκαν και καθιερώθηκαν στους κινητήρες των αυτοκινήτων όταν εφαρμόστηκαν στην Ευρώπη οι προδιαγραφές ρύπων Euro4. Όχι τυχαία, ο νέος κινητήρας της Multistrada 1200 καλύπτει ήδη της προδιαγραφές Euro4 και έχει τα περιθώρια στο μέλλον να καλύψει και τις προδιαγραφές Euro5 αν χρειαστεί. Σύμφωνα με τον αρχισχεδιαστή των κινητήρων της Ducati κ. Sairu, το σύστημα κίνησης των βαλβίδων desmo έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απλότητα του σχεδιασμού του DVT. Στα αυτοκίνητα που οι βαλβίδες επιστρέφουν στην θέση τους με ελατήρια, τα συστήματα αυτά για να αντέχουν τις δυνάμεις που αναπτύσσονται στις υψηλές στροφές είναι ογκώδη, βαριά και τις περισσότερες φορές επιστρατεύονται μικροί ηλεκτροκινητήρες για την κίνηση του περιστροφικού μηχανισμού του βρίσκεται στην άκρη των εκκεντροφόρων και ρυθμίζει την διάρκεια του overlap. Αντίθετα, στις μοτοσυκλέτες δεν υπάρχει ο χώρος ούτε η πολυτέλεια του επιπλέον βάρους για να χρησιμοποιηθεί μιας τέτοιας περίπλοκης αρχιτεκτονικής σύστημα. Όμως το desmo δεν αναπτύσσει δυνάμεις αντίστασης κατά την περιστροφή των εκκεντροφόρων, επιτρέποντας να σχεδιαστεί ένα μικρό σε μέγεθος και ελαφρύ σύστημα που αλλάζει το overlap χρησιμοποιώντας την μεταβολή της πίεσης του λαδιού του κινητήρα κατά την άνοδο ή κάθοδο των στροφών.

 

Στο ρελαντί το overlap είναι μηδενικό, ενώ όσο αυξάνουν οι στροφές του κινητήρα αυξάνεται αντίστοιχα και το overlap. Η μεταβολή αυτή είναι διαρκής και απόλυτα αναλογική, χωρίς σκαλοπάτια. Επίσης, η απλότητα σχεδιασμού και ο μικρός όγκος του DVT επέτρεψε να τοποθετηθεί, όχι μόνο και στους τέσσερις εκκεντροφόρους, αλλά ταυτόχρονα να μεγαλώσουν τα διαστήματα συντήρησης του κινητήρα. Η Ducati δίνει 15.000 χιλιόμετρα για αλλαγή λαδιών και 30.000 χιλιόμετρα για ρύθμιση βαλβίδων. Μάλιστα η διαδικασία της ρύθμισής τους δεν έχει επηρεαστεί από την παρουσία του DVT, αφού ένας πείρος κλειδώνει τους εκκεντροφόρους στην θέση μηδενικού overlap. Ο ίδιος πείρος αποτελεί και σύστημα ασφάλειας σε περίπτωση που το σύστημα παρουσιάσει δυσλειτουργία. Επίσης, να πούμε εδώ για όσους έχουν αμφιβολίες για την αξιοπιστία ή την διάρκεια ζωής του DVT, ότι η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιείται πάνω από δέκα χρόνια από τον όμιλο της VW όπου ανήκει η Audi στην οποία ανήκει η Ducati.

ο πύρρος ασφαλείας κλειδώνει σε θέση μηδενικού Overlap για εύκολο service

 

Το desmo έχει ελάχιστη αντίσταση και τριβές, όταν ανεβαίνουν οι στροφές, κάνοντας εφικτό τον σχεδιασμό- "απλό ελαφρύ και μικρό"

 

 

το knock sensor προστατεύει τον κινητήρα από την προανάφλεξη

Στην καθαρότερη καύση του μίγματος βοηθάει και ο νέος ride by wire ψεκασμός της Bosch με μπεκ δέκα οπών, που ψεκάζουν την βενζίνη απευθείας στο πίσω μέρος της καυτής κεφαλής των βαλβίδων εισαγωγής, επιτυγχάνοντας την ταχύτατη και πλήρη ατμοποίηση του καυσίμου. Ο DVT διαθέτει επιπλέον αισθητήρα προανάφλεξης, αποτρέποντάς την ακόμα κι αν η ποιότητα της βενζίνης είναι πολύ… μάπα! Το νέο φιλτροκούτι και εξάτμιση συμπληρώνουν τις αλλαγές στον κινητήρα. Καλύτερης ποιότητας καύση σημαίνει ταυτόχρονα και αποδοτικότερη καύση, οπότε η μέγιστη ιπποδύναμη αυξήθηκε κατά 10 άλογα, φτάνοντας πλέον τα 160 ίππους στις 9.500 στροφές.

 

Λιγότερη φασαρία, περισσότερος ήχος

Οι προδιαγραφές Euro4, πέρα από τους ρύπους έχουν και αυστηρούς περιορισμούς σχετικά με τα επίπεδα θορύβου των κινητήρων. Οι μετρήσεις της στάθμης του χωρίζονται σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες. Η μία αφορά τον θόρυβο που παράγει ο κινητήρας με την μοτοσυκλέτα σταματημένη και ο άλλος εκείνον που παράγει εν κινήσει. Μάλιστα η Ducati έχει αντιμετωπίσει πρόβλημα με την Panigale 1199, όπου στις πίστες της Μ. Βρετανίας που γίνονται αυστηροί έλεγχοι ηχορρύπανσης, δεν άφηναν τους ιδιοκτήτες τους να συμμετάσχουν σε track day λόγω του θορύβου του κινητήρα εν στάση, παρά το γεγονός ότι εν κινήσει ήταν κάτω από το επιτρεπτό όριο. Στον Testrastretta II DVT έχει γίνει πολύ προσεκτική μελέτη για να περιοριστούν οι μηχανικοί θόρυβοι. Τα καπάκια των κάρτερ έχουν εσωτερικά ηχομόνωση και ολόκληρος ο μηχανισμός του συμπλέκτη έχει επανασχεδιαστεί για να εξουδετερωθεί ο θόρυβος από τους δίσκους. Επίσης, έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα ηχητικά κύματα που παράγουν τα έμβολα κατά την παλινδρόμησή τους στους κυλίνδρους. Τα καλά νέα είναι ότι η μείωση της στάθμης των παρασιτικών μηχανικών θορύβων από τον κινητήρα, επιτρέπουν στον ήχο της εξάτμισης να ακουστεί πιο καθαρός και πιο δυνατός χωρίς να χτυπάνε κόκκινο τα ντεσιμπελόμετρα.

νέο πλαίσιο και υποπλαίσιο που τοποθετούν τον κινητήρα πιο ψηλά, αυξάνοντας την απόσταση των κάρτερ από το έδαφος

 

οβάλ διατομής, 56mm αυλοί ψεκασμού της Bosch με μπεκ 10 οπών που σημαδεύουν την πίσω πλευρά των καυτών βαλβίδων

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.