Ducati Multistrada 1200-1200S: Τεχνική ανάλυση

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2015

Στο επόμενο τεύχος θα έχουμε αναλυτική δοκιμή της Ducati Multistrada 1200S, συγκριτικό με την απλή έκδοση (χωρίς τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις) αλλά και το πολυαναμενόμενο συγκριτικό με την BMW S1000XR!

Οι αναγνώστες μας έχουν πάρει μια ιδέα για την μοτοσυκλέτα, τον περασμένο Μάιο, όταν την οδηγήσαμε στην πρώτη της παγκόσμια παρουσίαση, στα Κανάρια Νησιά. Όμως στην παρουσίαση μπορείς να πεις λίγα πράγματα, σχετικά με την συμπεριφορά της στο δρόμο, καθώς την οδηγείς για λίγα χιλιόμετρα στον περιορισμένο χρόνο που έχεις. Η δοκιμή της στην Ελλάδα είναι πάντοτε αναλυτικότερη, αλλά για ακριβώς αυτό το λόγο, δεν γίνεται στις σελίδες της να περιλαμβάνει και τεχνική ανάλυση. Διαφορετικά θα μιλούσαμε για βιβλίο, και όχι για άρθρο Multistrada… Με αφορμή λοιπόν την δοκιμή στην Ελλάδα, και το συγκριτικό, αναδημοσιεύουμε ένα κομμάτι από την παρουσίαση του περασμένου Μαίου, συνοδεύοντας το τεύχος που βγαίνει στα περίπτερα την επόμενη εβδομάδα!

 

αναδημοσίευση από το τεύχος 546 - Μάιος 2015

 

TECH-BOX

Πιο καθαρός και πιο δυνατός

Οι κεφαλές με το σύστημα μεταβλητού overlap των βαλβίδων (DVT) είναι το μεγάλο νέο του κινητήρα της νέας Multistrada 1200. Το σύστημα αυτό αλλάζει διαρκώς την διάρκεια που οι βαλβίδες εισαγωγής και εξαγωγής είναι ταυτόχρονα ανοιχτές. Ο βασικός σκοπός του DVT είναι να μειώσει της εκπομπές ρύπων του κινητήρα χωρίς να επηρεαστούν οι επιδόσεις. Τέτοια συστήματα πρωτοεμφανίστηκαν και καθιερώθηκαν στους κινητήρες των αυτοκινήτων όταν εφαρμόστηκαν στην Ευρώπη οι προδιαγραφές ρύπων Euro4. Όχι τυχαία, ο νέος κινητήρας της Multistrada 1200 καλύπτει ήδη της προδιαγραφές Euro4 και έχει τα περιθώρια στο μέλλον να καλύψει και τις προδιαγραφές Euro5 αν χρειαστεί. Σύμφωνα με τον αρχισχεδιαστή των κινητήρων της Ducati κ. Sairu, το σύστημα κίνησης των βαλβίδων desmo έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απλότητα του σχεδιασμού του DVT. Στα αυτοκίνητα που οι βαλβίδες επιστρέφουν στην θέση τους με ελατήρια, τα συστήματα αυτά για να αντέχουν τις δυνάμεις που αναπτύσσονται στις υψηλές στροφές είναι ογκώδη, βαριά και τις περισσότερες φορές επιστρατεύονται μικροί ηλεκτροκινητήρες για την κίνηση του περιστροφικού μηχανισμού του βρίσκεται στην άκρη των εκκεντροφόρων και ρυθμίζει την διάρκεια του overlap. Αντίθετα, στις μοτοσυκλέτες δεν υπάρχει ο χώρος ούτε η πολυτέλεια του επιπλέον βάρους για να χρησιμοποιηθεί μιας τέτοιας περίπλοκης αρχιτεκτονικής σύστημα. Όμως το desmo δεν αναπτύσσει δυνάμεις αντίστασης κατά την περιστροφή των εκκεντροφόρων, επιτρέποντας να σχεδιαστεί ένα μικρό σε μέγεθος και ελαφρύ σύστημα που αλλάζει το overlap χρησιμοποιώντας την μεταβολή της πίεσης του λαδιού του κινητήρα κατά την άνοδο ή κάθοδο των στροφών.

 

Στο ρελαντί το overlap είναι μηδενικό, ενώ όσο αυξάνουν οι στροφές του κινητήρα αυξάνεται αντίστοιχα και το overlap. Η μεταβολή αυτή είναι διαρκής και απόλυτα αναλογική, χωρίς σκαλοπάτια. Επίσης, η απλότητα σχεδιασμού και ο μικρός όγκος του DVT επέτρεψε να τοποθετηθεί, όχι μόνο και στους τέσσερις εκκεντροφόρους, αλλά ταυτόχρονα να μεγαλώσουν τα διαστήματα συντήρησης του κινητήρα. Η Ducati δίνει 15.000 χιλιόμετρα για αλλαγή λαδιών και 30.000 χιλιόμετρα για ρύθμιση βαλβίδων. Μάλιστα η διαδικασία της ρύθμισής τους δεν έχει επηρεαστεί από την παρουσία του DVT, αφού ένας πείρος κλειδώνει τους εκκεντροφόρους στην θέση μηδενικού overlap. Ο ίδιος πείρος αποτελεί και σύστημα ασφάλειας σε περίπτωση που το σύστημα παρουσιάσει δυσλειτουργία. Επίσης, να πούμε εδώ για όσους έχουν αμφιβολίες για την αξιοπιστία ή την διάρκεια ζωής του DVT, ότι η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιείται πάνω από δέκα χρόνια από τον όμιλο της VW όπου ανήκει η Audi στην οποία ανήκει η Ducati.

ο πύρρος ασφαλείας κλειδώνει σε θέση μηδενικού Overlap για εύκολο service

 

Το desmo έχει ελάχιστη αντίσταση και τριβές, όταν ανεβαίνουν οι στροφές, κάνοντας εφικτό τον σχεδιασμό- "απλό ελαφρύ και μικρό"

 

 

το knock sensor προστατεύει τον κινητήρα από την προανάφλεξη

Στην καθαρότερη καύση του μίγματος βοηθάει και ο νέος ride by wire ψεκασμός της Bosch με μπεκ δέκα οπών, που ψεκάζουν την βενζίνη απευθείας στο πίσω μέρος της καυτής κεφαλής των βαλβίδων εισαγωγής, επιτυγχάνοντας την ταχύτατη και πλήρη ατμοποίηση του καυσίμου. Ο DVT διαθέτει επιπλέον αισθητήρα προανάφλεξης, αποτρέποντάς την ακόμα κι αν η ποιότητα της βενζίνης είναι πολύ… μάπα! Το νέο φιλτροκούτι και εξάτμιση συμπληρώνουν τις αλλαγές στον κινητήρα. Καλύτερης ποιότητας καύση σημαίνει ταυτόχρονα και αποδοτικότερη καύση, οπότε η μέγιστη ιπποδύναμη αυξήθηκε κατά 10 άλογα, φτάνοντας πλέον τα 160 ίππους στις 9.500 στροφές.

 

Λιγότερη φασαρία, περισσότερος ήχος

Οι προδιαγραφές Euro4, πέρα από τους ρύπους έχουν και αυστηρούς περιορισμούς σχετικά με τα επίπεδα θορύβου των κινητήρων. Οι μετρήσεις της στάθμης του χωρίζονται σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες. Η μία αφορά τον θόρυβο που παράγει ο κινητήρας με την μοτοσυκλέτα σταματημένη και ο άλλος εκείνον που παράγει εν κινήσει. Μάλιστα η Ducati έχει αντιμετωπίσει πρόβλημα με την Panigale 1199, όπου στις πίστες της Μ. Βρετανίας που γίνονται αυστηροί έλεγχοι ηχορρύπανσης, δεν άφηναν τους ιδιοκτήτες τους να συμμετάσχουν σε track day λόγω του θορύβου του κινητήρα εν στάση, παρά το γεγονός ότι εν κινήσει ήταν κάτω από το επιτρεπτό όριο. Στον Testrastretta II DVT έχει γίνει πολύ προσεκτική μελέτη για να περιοριστούν οι μηχανικοί θόρυβοι. Τα καπάκια των κάρτερ έχουν εσωτερικά ηχομόνωση και ολόκληρος ο μηχανισμός του συμπλέκτη έχει επανασχεδιαστεί για να εξουδετερωθεί ο θόρυβος από τους δίσκους. Επίσης, έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα ηχητικά κύματα που παράγουν τα έμβολα κατά την παλινδρόμησή τους στους κυλίνδρους. Τα καλά νέα είναι ότι η μείωση της στάθμης των παρασιτικών μηχανικών θορύβων από τον κινητήρα, επιτρέπουν στον ήχο της εξάτμισης να ακουστεί πιο καθαρός και πιο δυνατός χωρίς να χτυπάνε κόκκινο τα ντεσιμπελόμετρα.

νέο πλαίσιο και υποπλαίσιο που τοποθετούν τον κινητήρα πιο ψηλά, αυξάνοντας την απόσταση των κάρτερ από το έδαφος

 

οβάλ διατομής, 56mm αυλοί ψεκασμού της Bosch με μπεκ 10 οπών που σημαδεύουν την πίσω πλευρά των καυτών βαλβίδων

Honda: Στην ιαπωνική αγορά τα CB400 Super Four και CBR400RR Four με E-Clutch - Tιμές και διαθεσιμότητα - Τι ξέρουμε για Ευρώπη

Παραμένει το μυστήριο σχετικά με τί και αν θα εξαχθεί προς δυσμάς
Honda 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/7/2026

Η Honda ανακοίνωσε στην Ιαπωνία πως σύντομα θα ξεκινήσει η εμπορική διάθεση των νέων CB400 Super Four και CBR400RR Four στη χώρα, αμφότερα με E-Clutch και δίχως έκδοση με συμβατική μετάδοση ως τώρα.

Οι δύο μοτοσυκλέτες βασίζονται στα ανάλογα CB500 Super Four και CBR500RR Four που κατασκευάζονται στην Κίνα και έχουν ήδη έναν χρόνο στην εκεί αγορά, ενώ τα 400άρια ανάλογά τους φτιάχνονται (για την ακρίβεια, συναρμολογούνται) στην Ιαπωνία και ως τώρα είχαν παρουσιαστεί ως πρωτότυπα.

Πλέον με τη νέα ανακοίνωση που εξέδωσε πριν λίγες μέρες η Honda ουσιαστικά αποκαλύπτει τις ημερομηνίες που θα ξεκινήσουν να πωλούνται οι δύο 400άρες εκδόσεις: στις 21 Αυγούστου θα αρχίσει το CB400 Super Four E-Clutch και στις 18 Σεπτεμβρίου το CBR400RR Four E-Clutch.

Οι δε τιμές τους στην Ιαπωνία ανακοινώθηκαν ως εξής:

CB400 Super Four E-Clutch: 998.800 γιεν, ή περίπου 5.400 ευρώ (ισοτιμία 17/7/2026)

CBR400RR Four E-Clutch: 1.199.000 γιεν, ή περίπου 6.500 ευρώ.

Επειδή η τιμολόγηση αυτή δεν είναι εύκολο να αντιστοιχιστεί με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, για να σχηματίσουμε μια πιο καθαρή εικόνα τη συγκρίνουμε με ιαπωνικές τιμές άλλων μοντέλων της Honda που κυκλοφορούν και στη χώρα μας.

Έτσι το CB400 Super Four E-Clutch κοστολογείται περίπου στα ίδια λεφτά με το NC750X (997.700 γιεν) και το CB650R (1.034.000 γιεν), ενώ το CBR400RR Four E-Clutch παίζει στα ίδια περίπου επίπεδα με τα Rebel 1100 (1.204.500 γιεν), CB750 Hornet E-Clutch (1.149.500 γιεν) και CBR650R E-Clutch (1.155.000 γιεν).

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ωστόσο: θα δούμε στην Ευρώπη τα νέα τετρακύλινδρα και, αν ναι, θα είναι τα ιαπωνικά 400άρια ή τα κινέζικα 500άρια; Απάντηση ακόμη δεν υπάρχει, καθώς η Honda δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της.

Έχουμε πάντως δύο ενδείξεις. Η πρώτη είναι η απουσία των μοντέλων αυτών από την πρόσφατη EICMA, ενώ η ερχόμενη έκθεση τον Νοέμβρη θα μπορούσε να μας προσφέρει την οριστική απάντηση εφόσον η Honda τα φέρει εκεί σε Euro 5+ μορφή.

Η δεύτερη πηγάζει από την ανακοίνωση της Honda στην Ιαπωνία για τα δύο 400άρια, σύμφωνα με την οποία ανακοινώνει ετήσια παραγωγή 4.600 CB400 Super Four E-Clutch και 2.500 CBR400RR Four E-Clutch, όλα προορισμένα αποκλειστικά για την ιαπωνική αγορά και χωρίς την παραμικρή αναφορά για εξαγωγές – κάτι που πάντα αναγράφεται στα ιαπωνικά δελτία Τύπου της μητρικής Honda όταν η μοτοσυκλέτα πρόκειται να εξαχθεί και σε άλλες αγορές.

Είμαστε λοιπόν ακόμη στο σημείο μηδέν πρακτικά όσον αφορά το ενδεχόμενο να δούμε αυτά τα δύο νέα τετρακύλινδρα στην Ευρώπη, με την ερχόμενη EICMA 2026 να αναδεικνύεται πιθανότατα ως το σημείο-κλειδί στη σχετική επικαιρότητα.