Ducati Panigale – Final Edition

Επίλογος στον δικύλινδρο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2017

Στο μεγάλο βιβλίο των δικύλινδρων αγωνιστικών superbike της Ducati, γράφτηκε ο επίλογος. Από την επόμενη σεζόν η Ducati θα έχει superbike με 4 κυλίνδρους, όπως κάποτε - στα μέσα της δεκαετίας του ’60- αποπειράθηκε να κάνει με το θρυλικό Ducati Apollo V4 για την αστυνομία των ΗΠΑ, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τις πωλήσεις στην ήπειρο… Τώρα παρουσίασε την τελευταία Panigale στην Laguna Sega, και όχι στην Imola το παραδοσιακό σπίτι της Ducati, σε έναν συμβολισμό που έχει να κάνει με μία επική επικράτηση της Ducati στο τέλος της δεκαετίας του ’80 που γέννησε και την ειδική έκδοση 750F1 Laguna Seca…

 

Η 1299 Panigale R Final Edition θα είναι μία εξωτική έκδοση, αλλά λίγο πιο προσιτή, λίγο πιο κοντά από την άπιαστη Superleggera. Κάθε μία θα είναι αριθμημένη, όπως απαιτούν οι ειδικές εκδόσεις, αλλά δεν θα υπάρχει τελικός αριθμός ενώ η τιμή της που στην Ευρώπη θα κυμαίνεται από τις 42.000 με 46.000 Ευρώ την καθιστά μακρινό όνειρο, αλλά ταυτόχρονα γήινο, μπροστά στο εξωπραγματικό νούμερο της Superleggera. Η Ducati δέχεται ήδη ειδικές προσφορές και για συγκεκριμένα νούμερα, με το 1299 να είναι δεσμευμένο από την πρώτη στιγμή... Από την Superleggera λοιπόν, έχει κληρονομήσει μία σειρά αλλαγών για τον Superquadro κινητήρα των 1.285 κυβικών με διάμετρο πιστονιού 116mm και διαδρομή 60,8mm που ανεβάζουν την απόδοση στους 209,4 ίππους στις 11.000 στροφές! Πρόκειται για την ισχυρότερη δικύλινδρη που έχει βγάλει στην παραγωγή η Ducati αλλά εκείνο που την κάνει πραγματικά να ξεχωρίζει είναι ένα άλλο νούμερο που ανακοινώνουν οι Ιταλοί: Η αναλογία ίππων – κιλών για την Final Edition, είναι 1,24 αφήνοντας τεράστιες υποσχέσεις για την οδήγησή της στην πίστα.

Οι αλλαγές στον κινητήρα της Final Edition είναι εκτεταμένες, αφού σκοπός ήταν να αποτελεί ορόσημο, μία πολιτική έκδοση όσο πιο κοντά στην αγωνιστική superbike γινόταν και ταυτόχρονα να καλύπτει τις προδιαγραφές Euro4 κυκλοφορώντας στον δρόμο. Στην Αμερική οι Ιταλοί δεν σταματούσαν να τονίζουν πως αυτό σημαίνει ότι και οι Akrapovic εξατμίσεις καλύπτουν τις προδιαγραφές, χωρίς κανείς να μπορεί να το πιστέψει κι απλά το δεχόμαστε μέχρι να αποδειχτεί αναληθές, αν και όταν μιλάμε για τον Σλοβένο κατασκευαστή δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία.

Η Final Edition έρχεται με όλο το πακέτο των ηλεκτρονικών βοηθημάτων  που ξέρουμε από την Superleggera και τις μαγικές Öhlins NIX30 (πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι με επεξεργασία TiN) και TTX36 αμορτισέρ πίσω. Η Superleggera έχει το Öhlins FL 936 εμπρός και φυσικά το carbon μονόμπρατσο ψαλίδι που από μόνο του ανεβάζει κατακόρυφα την τιμή…

Με όλα τα ηλεκτρονικά η Final Edition καταφέρνει και πάλι να παραμείνει 168 κιλά χωρίς καύσιμα, ένα εκπληκτικό νούμερο, με τις πρώτες μαρτυρίες από την οδήγησή της να την αναγάγουν ως τον καλύτερο επίλογο σε αυτή την μεγάλη εποχή της Ducati….

 

BMW M1300GS: Από το 2019 το ακούμε, μόλις εμφανίστηκε για πρώτη φορά!

Ήταν θέμα χρόνου η περιποίηση της σειράς Μ να συναντήσει το GS
bmw-m1300gs-spy
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Το 2019 η BMW είχε κατοχυρώσει στην Υπηρεσία Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (EUIPO) τις ονομασίες Μ1000RR, M1000XR και Μ1300GS. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση των Γερμανών πως σκόπευαν να επεκτείνουν τις χάρες της σειράς Μ και στις μοτοσυκλέτες τους, μετά τα αυτοκίνητα.

Ήταν όμως και κάτι παραπάνω, καθώς τότε η BMW είχε μόλις δείξει το R1250GS και φυσικά η δήλωση για ένα Μ1300GS δεν είχε εκληφθεί ως μήνυμα από το μέλλον της γερμανικής γκάμας, αλλά ως ένδειξη πως το M GS θα έχει μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν έχουν έτσι τα πράγματα και πως οι Μ μοτοσυκλέτες κερδίζουν απόδοση χάρη σε περιποιήσεις και καλούδια στους κινητήρες τους, όχι όμως μέσω αύξησης κυβισμού. Όχι μέχρι τώρα τουλάχιστον, με βάση την εμπειρία των Μ1000RR και M1000XR που έχουν ήδη ενταχθεί στη γκάμα της εταιρείας.

Το M1300GS δεν έχει εμφανιστεί ακόμη, αλλά πλέον έχει αποκτήσει το αναμενόμενο νόημα έχοντας ήδη στην αγορά την τελευταία γενιά R1300GS.

Στο μεταξύ, το όνομα αυτό είχε επανεμφανιστεί το 2022 στην επικαιρότητα της BMW μέσω μιας λίστας στην ιστοσελίδα της, η οποία περιείχε τόσο τα R1300GS και M1300GS, αλλά και ένα R1400GS, μοντέλο που επίσης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη και μάλλον αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι το επόμενο βήμα του μεγάλου GS, όποτε η BMW αποφασίσει να το κάνει.

Πριν όμως πάμε σε μια υποθετική νέα γενιά 1400, έχουμε την πρώτη ένδειξη πως το M1300GS πλησιάζει στην πραγματικότητά μας, καθώς εμφανίστηκε μια αρκούντως “ύποπτη” φωτογραφία στον γερμανικό Τύπο.

Η μπλε κουκούλα μας κρύβει το περισσότερο ενδιαφέρον, αλλά οι ενδείξεις είναι εκεί και δένουν άριστα με την ιστορία που αναφέραμε στις προηγούμενες αράδες.

Η μπλε δαγκάνα Μ που διακρίνεται καθαρά μπροστά δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, ενώ είναι εξίσου σαφές πως πρόκειται για μια μεγάλη on-off με τρακτερωτά λάστιχα και πιθανότατα boxer κινητήρα, κρίνοντας από τη διαδρομή της εξάτμισης που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του κινητήρα.

Αυτή είναι η πρώτη θέαση της μοτοσυκλέτας που κατά πάσα πιθανότητα είναι το Μ1300GS, μετά από κάμποσα χρόνια θεωριών, φημών και ψηφιακών σχεδίων. Να το περιμένουμε άραγε στη γκάμα του 2027; Θα το γνωρίζουμε στους επόμενους λίγους μήνες.

Ετικέτες