Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2019

Με την γραμμή παραγωγής της Panigale V4R  να μην προλαβαίνει να καλύψει τη ζήτηση, η Ducati σκέφτηκε να προσφέρει σχεδόν τα ίδια χαρακτηριστικά στις φτηνότερες εκδόσεις με τον V4 κινητήρα των 1103 κυβικών, αλλά και να ανανεώσει ριζικά την μοναδική V2 superbike που έχει απομείνει στη γκάμα της πλέον, ελπίζοντας πως θα σβήσει τη δίψα των φίλων της για μια MotoGP Replica.

Οι περισσότερες αλλαγές φαίνονται με γυμνό μάτι, καθώς η νέα Panigale V4 και V4S έχει το ίδιο φαίρνγκ με την έκδοση R. Αυτό σημαίνει πως διαθέτει τα ποθητά φτερά (εδώ είναι από χυτοπρεσαριστό fiberclass αντί για τα carbon fiber της R) που προσφέρουν 35 κιλά κάθετης δύναμη στα 270km/h. Η Ducati ισχυρίζεται πως αυτά τα φτερά έχουν περισσότερη κάθετη δύναμη από των καινούριων MotoGP! Από την έκδοση R έρχεται και το φαρδύτερο φαίρινγκ με τους διπλούς αεραγωγούς στο πλάι. Συγκεκριμένα, το νέο φαίρινγκ είναι 3cm πιο φαρδύ στο ύψος των προβολέων και έχει πιο κάθετη και ψηλή ζελατίνα ώστε να μειώνει τους στροβιλισμούς του αέρα στο πάνω μέρος του σώματος του αναβάτη. Επίσης είναι 7,8cm(!!!) πιο φαρδύ στο ύψος των γονάτων και οι δύο μεγάλοι αεραγωγοί σε κάθε πλευρά βελτιώνουν την αποβολή θερμότητας του ψυγείου νερού κατά 6% και 16% του ψυγείου λαδιού αντίστοιχα.

Οι σημαντικότερες αλλαγές όμως δεν φαίνονται στις φωτογραφίες και αφορούν το πλαίσιο. Εδώ στόχος της Ducati ήταν να προσφέρει περισσότερη ευελιξία και να κάνει την μοτοσυκλέτα πιο φιλική στο όριο. Για να το πετύχει αυτό, άλλαξε το εμπρός τμήμα του αλουμινένιου πλαισίου, σήκωσε το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας κατά 5mm (4mm μετακινήθηκαν τα καλάμια του πιρουνιού στις πλάκες και στην πίσω ανάρτηση μπήκαν 5mm πιο κοντές ράβδοι στο μοχλικό) και τοποθετήθηκαν πιο μαλακά ελατήρια – τόσο στις Showa αναρτήσεις του V4, όσο και στις Ohlins ημί-ενεργητικές αναρτήσεις του V4S.

Η ιπποδύναμη παρέμεινε στους 214 ονομαστικούς ίππους, διότι κανείς έως τώρα δεν κατέβηκε από την σέλα του Panigale V4 ζητώντας περισσότερο γκάζι… Η μόνη αλλαγή που έγινε στον κινητήρα αφορά την χαρτογράφηση των riding modes, όπου η Ducati έδωσε μεγάλη έμφαση στον έλεγχο του Ride by Wire γκαζιού μέσα στη στροφή αλλά και στην ομαλότερη μετάβαση στο άνοιγμα και κλείσιμο του γκαζιού με 1^η, 2^η, και 3^η σχέση στο κιβώτιο.