Ducati Supermono SC: Με υπερσυμπιεστή και μόλις 125 κιλά

Ο πατέρας του Ducati Supermono επαναφέρει την ιδέα των μονοκύλινδρων superspot
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2022

Η Ducati Supermono κατασκευάστηκε αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση, όμως χάρη στο ταλέντο του Pierre Terblanche έμεινε στην ιστορία ως μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας.

Επίσης έμεινε στην ιστορία και χάρη στον “παράξενο” μονοκύλινδρο κινητήρα του, ο οποίος είχε ένα έμβολο αλλά δύο (!!!!) μπιέλες.

Αυτή η “τρελή” ιδέα δεν ήταν όσο τρελή φαίνεται εκ πρώτης όψεως, διότι επέτρεπε στον μονοκύλινδρο κινητήρα να έχει ελάχιστους κραδασμούς στις πολύ υψηλές στροφές χωρίς να πρέπει να βάλουν έναν υπεροβολικά βαρύ αντίβαρο ή κάποιον αντικραδασμικό άξονα που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ταχύτητα ανόδου των στροφών του κινητήρα και στο συνολικό του βάρος. Μάλιστα μερικά χρόνια μετά, ακριβώς αυτή τη λύση χρησιμοποίησε η BMW με την Rotax στον δικύλινδρο εν σειρά των F650/750/800, αλλά και η SYM στον δικύλινδρο κινητήρα του mega scooter Maxsym TL.

Το αποτέλεσμα αυτής της πανέμορφής όσο και “παράξενης” μονοκύλινδρης supersport μοτοσυκλέτας της Ducati των 699 κυβικών ήταν να έχει ιπποδύναμη 75 ίππων στις 10.000 στροφές και βάρος 125,6 κιλά χωρίς υγρά και 136,5 κιλά γεμάτο βενζίνη.

Σήμερα ο Pierre Terblanche έχει το δικό του studio σχεδιασμού στο Birmingham της Alabama στις ΗΠΑ όπου μεταξύ άλλων πειραματίζεται με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών στο σχεδιασμών και την κατασκευή μοτοσυκλετών.

Ένα δείγμα αυτής της τεχνολογική αναζήτησης είναι η κατασκευή του Supermono 699 SC, όπου το SC σημαίνει Super Charger δηλαδή μηχανικός υπερσυμπιεστής όπως των Kawasaki H2 (όχι turbo).

Η μοτοσυκλέτα είναι κατασκευασμένη με κράματα αλουμινίου κατασκευασμένα με την διαδικασία 3D Printing και το συνολικό της βάρος δεν ξεπερνά τα 125, όσα δηλαδή και του πρώτου Supermono με το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα.

Η διαφορά όμως στην ιπποδύναμη είναι πολύ μεγάλη, καθώς εδώ έχουμε 160 ίππους που συνοδεύονται από την αντίστοιχη ροπή του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα.

Αν στα 125 κιλά προσθέσουμε τα 75 κιλά ενός μέσου αναβάτη αυτής της κατηγορίας μοτοσυκλετών έχουμε μια αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,25 κιλά. Μια superbike με 200 ίππους, βάρος 200 κιλά και έναν αναβάτη 75 κιλών έχει 1,37 κιλά ανά ίππο.

Όπως βλέπουμε δηλαδή οι επιδόσεις στην ευθεία είναι αντίστοιχες των ισχυρότερων superbike, αλλά με 125 κιλά αντί για 200, η συμπεριφορά στις στροφές και στο φρενάρισμα είναι πολύ ανώτερες.

Προς το παρόν το Supermono 699 SC είναι απλώς ένα concept, όμως ως προς την τεχνολογία και την φιλοσοφία του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ρεαλιστική αναγέννηση των μονοκύλινδρων supersport.

 

EICMA 2024: Royal Enfield Flying Flea- Νέα μάρκα της RE μόνο για ηλεκτρικά

Πρώτες μοτοσυκλέτες οι Flying Flea C6 και Flying Flea S6 [Video]
Royal Enfield Flying Flea - EICMA 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/11/2024

Ο σύγχρονος "Ιπτάμενος Ψύλλος" είναι γεγονός μόνο που δεν πρόκειται για ένα μοντέλο αλλά για μια νέα σειρά μοτοσυκλετών της Royal Enfield που θα χρησιμοποιούν αποκλειστικά ηλεκτρικούς κινητήρες.

Μπορεί οι Flying Flea C6 και S6 να παρουσιάστηκαν στη φετινή EICMA ωστόσο θα περάσει λίγος ακόμη χρόνος για να τις δούμε στις εκθέσεις της ινδικής εταιρείας ανά τον κόσμο καθώς, σύμφωνα με την RE, θα είναι διαθέσιμες την άνοιξη του 2026.

Royal Enfield Flying Flea 2024

Οι Flying Flea C6 και S6 είναι δύο μοτοσυκλέτες που σχεδιάστηκαν με στόχο την κίνηση στο αστικό και περιαστικό περιβάλλον και ξεχωρίζουν για τη ρετρό σχεδίασή τους με την έμπνευση να προέρχεται από την πολύ ελαφριά μοτοσυκλέτα που είχε το παρατσούκλι "Ιπτάμενος Ψύλλος" και κατασκευάστηκε από την Royal Enfield τον 2ο ΠΠ για να πέφτει με αλεξίπτωτο και να τίθεται αμέσως σε λειτουργία από τον αναβάτη της.

Αυτό που κάνει το Flying Flea C6 είναι το αλουμινένιο σφυρήλατο πλαίσιό του και το girder πιρούνι, επίσης κατασκευασμένο από σφυρήλατο αλουμίνιο, ενώ η κάσα της συστοιχίας μπαταριών είναι κατασκευασμένη από μαγνήσιο και φέρει ψήκτρες. 

Royal Enfield Flying Flea 2024

Η συγκράτηση του βάρους σε λογικά επίπεδα ήταν προφανώς μέσα στις επιδιώξεις των Ινδών όπως και η ενσωμάτωση προηγμένων τεχνολογιών με το λογισμικό αλλά και την κεντρική μονάδα ελέγχου να έχουν σχεδιαστεί και εξελιχθεί από την Royal Enfield. 

Η κεντρική μονάδα Vehicle Control Unit (VCU) ελέγχει και "παρατηρεί" διαρκώς την κατάσταση και τη λειτουργία της μοτοσυκλέτας και μπορεί να ενημερώνεται για αναβαθμίσεις που αφορούν τον κινητήρα ή τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά συστήματα της ασύρματα (Over The Air), χωρίς να χρειάζεται ο αναβάτης να επισκεφτεί συνεργείο. 

Royal Enfield Flying Flea 2024

Μπορεί επίσης να ενημερώσει τον αναβάτη, όταν είναι παρκαρισμένη η μοτοσυκλέτα σε περίπτωση που αυτή κουνηθεί ή μετακινηθεί και αυτά είναι μόνο μερικά από τα πράγματα που αποκάλυψε η Royal Enfield σε αυτό το σημείο, όπως και τα διαφορετικά προγράμματα οδήγησης που διαθέτει για τον κινητήρα και τα ηλεκτρονικά της.

Η Flying Flea C6 θα είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα που θα βγει στην παραγωγή και θα την ακολουθήσει η S6, η scrambler αισθητικής έκδοσή της που "ανταλλάσσει" το girder πιρούνι με ανεστραμμένο και βάζει ψηλό φτερό, στα πρότυπα της κατηγορίας.

​  flying flea electric Royal Enfield 2024

Λεπτομέρειες για τα τεχνικά χαρακτηριστικά, την μπαταρία και τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας δεν ανακοινώθηκαν σε αυτό το σημείο, όμως το ΜΟΤΟ βρίσκεται στην EICMA και δεν αποκλείεται να αλιεύσουμε κάποια από αυτά τα στοιχεία μέχρι και το τέλος της έκθεσης.