Ducati V4 Superbike

Βγήκε στις πίστες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/6/2017

Ο φωτογραφικός φακός έπιασε τους δοκιμαστές της Ducati να οδηγούν ένα από τα πρωτότυπα της νέας V4 superbike που θα αντικαταστήσει την δικύλινδρη Panigale το 2018. Μετά την επίσημη ανακοίνωση ότι στον αγώνα της Laguna Seca θα δείξουν την τελευταία ειδική έκδοση της Panigale, που θυμίζουμε ότι είναι Euro 3 και όχι Euro 4, οι άνθρωποι της Ducati μπορούν πλέον να συνεχίσουν τις δοκιμές του V4 σε πίστες και σε δρόμους χωρίς να φοβούνται τα αδιάκριτα μάτια των paparazzi. Η διαδικασία εξέλιξης ενός νέου μοντέλου από την Ducati ξεκινάει από την κατασκευή μερικών πρωτότυπων μοτοσυκλετών τα οποία ταξιδεύουν έως τη νότιο Ιταλία, στην πίστα του Nardo. Η πίστα αυτή ανήκει εδώ και μερικά χρόνια στην Porsche (που με τη σειρά της έχει πολύ στενές σχέσεις με τον όμιλο της VW, όπου ανήκει η Ducati). To Nardo είναι ουσιαστικά μία πίστα δοκιμών και εξέλιξης, που φτιάχτηκε για τις ανάγκες της ιταλικής βιομηχανίας οχημάτων. Μέσα στο διάσημο δακτυλίδι των 12 χιλιομέτρων που την περιβάλει, υπάρχουν μικρότερες πίστες για δοκιμές αναρτήσεων, πλαισίων και κτήρια για δοκιμές αντοχής των μηχανικών μερών σε ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως η υπερβολική ζέστη και το υπερβολικό κρύο. Μετά το Nardo, οι πρωτότυπες μοτοσυκλέτες ξεκινούν τις δοκιμές σε πίστες και μετά στο δρόμο.

Κρίνοντας από το γεγονός ότι οι φωτογραφίες με την νέα V4 superbike της Ducati είναι μέσα σε πίστα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι στην έκθεση του Μιλάνου θα την δούμε στην τελική μορφή παραγωγής. Η εξωτερική εμφάνιση του πρωτότυπου δεν διαφέρει αισθητικά από την Panigale και η αρχιτεκτονική του πλαισίου είναι παρόμοια. Εκεί που μπορούμε να δούμε κάποιες αλλαγές είναι στην πίσω ανάρτηση, όπου το αμορτισέρ δεν βρίσκεται πλέον στην αριστερή πλευρά του κινητήρα. Δεν έχουμε φωτογραφία από την δεξιά μεριά, οπότε δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι το αμορτισέρ έχει μετακομίσει πίσω από τον κινητήρα. Ενδιαφέρον έχει και ο σχεδιασμός της εξάτμισης με τις διπλές τρύπες σε κάθε πλευρά που θυμίζουν βράγχια καρχαρία.  

 

Panigale 1299

Desmosedici RR

V2 (Panigale) vs V4 (Desmosedici RR)

      

 

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.