EICMA 2022: Kawasaki HEV Τώρα ηλεκτρισμός, σύντομα και Υδρογόνο

Όλες οι τεχνολογίες στο τραπέζι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/11/2022

Η Kawasaki τολμά να ξεφύγει από τις εύκολες λύσεις και στην φετινή έκθεση της EICMA έκανε ένα ακόμα βήμα μπροστά στο μέλλον, παρουσιάζοντας τρεις μοτοσυκλέτες που προσπαθούν να ανιχνεύουν και να προτείνουν λύσεις για τις επόμενες γενιές των μοτοσυκλετιστών.

Ήδη από το 2020 μας είχε δείξει την πρωτότυπη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα με κανονικό κιβώτιο ταχυτήτων και λίγους μήνες αργότερα μας έδειξε άλλο ένα πρωτότυπο με υβριδικό κινητήρα βενζίνης/ηλεκτροκινητήρα.

Φέτος ήρθε η σειρά να μας αποκαλύψει ένα τρίτο πρωτότυπο βασισμένο στον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα του H2, με άμεσο ψεκασμό ο οποίος όμως καίει υδρογόνο!

Να θυμίσουμε πως η Kawasaki ήταν η πρωτοπόρος στη χρήση ηλεκτρονικού ψεκασμού στις μοτοσυκλέτες παραγωγής και τώρα είναι η πρώτη που χρησιμοποιεί σε μοτοσυκλέτα σύστημα άμεσου ψεκασμού – έστω κι αν μιλάμε για πρωτότυπο και όχι κινητήρα παραγωγής.

Σε κάθε περίπτωση, η προσέγγιση της Kawasaki είναι η πιο σωστή απ’ όλες, διότι καμία τεχνολογία μέχρι σήμερα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τους συμβατικούς κινητήρες στο σύνολό τους.

Αντιθέτως ένας συνδυασμός ηλεκτρικών οχημάτων, με οχήματα που καίνε υδρογόνο μέσω κυψελών, καθώς και με οχήματα που μπορούν να κάψουν υδρογόνο και συνθετικά καύσιμα με κινητήρες εσωτερικής καύσης είναι η μόνη πραγματική λύση για το μέλλον.

Επιλέγοντας μόνο μία λύση από τις παραπάνω, πάντα θα οδηγούμαστε σε αδιέξοδο.

Σωστά λοιπόν η Kawasaki εξελίσσει ταυτόχρονα όλες αυτές τις τεχνολογίες, ξεκινώντας από την πιο προσιτή και εύκολη, δηλαδή το πλήρως ηλεκτρικό Z και Ninja που απευθύνονται στην Α1 κατηγορία και θα μπουν κανονικά στην παραγωγή μέσα στο 2023.

Έναν χρόνο αργότερα, το 2024, θα μπει στην παραγωγή και η υβριδική μοτοσυκλέτα, που θα είναι η πρώτη στο κόσμο σε επίπεδο παραγωγής.

Εκεί όμως που η Kawasaki ποντάρει περισσότερο είναι στην τεχνολογία υδρογόνου, όπου ήδη έχει ένα λειτουργικό πρωτότυπο side by side και υπόσχεται να κρατήσει ζωντανό τον κινητήρα εσωτερικής καύσης για πολλά-πολλά χρόνια ακόμα!

  

 

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.