Είμαστε στην παρουσίαση των νέων KTM Adventure: 1290 και 1050 μαζί!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/2/2015

Η ναυαρχίδα τεχνολογίας της KTM, το 1290 Adventure, ήταν σήμερα το όχημα της εξερεύνησης μας στο στρογγυλοτερο νησί του συμπλέγματος των Κανάριων! Αυτή η μοτοσυκλέτα είναι το καλυτερο παράδειγμα των διαφορών που υπάρχουν ανάμεσα στις  παρουσιασεις και την δοκιμή στην Ελλάδα. Γιατί για να εξαντλησεις τις διαφορετικές παραμέτρους της λειτουργιας ολων των διαφορετικών συστημάτων, χρειάζεται χρονος που στο εξωτερικό δεν υπάρχει. Όπως και να' χει η επεισοδιακη σημερινή μέρα που τα είχε όλα, έλεγχος απο την αστυνομία και ενα περιστατικό που αχρήστευσε 6 μοτοσυκλέτες με τη μία(!), μας έδωσε αρκετές ευκαιρίες να καλύψουμε πολλά περισσότερα απο τα βασικά.

Καταρχήν έχουμε το πρώτο σύστημα ημι-ενεργητικων αναρτήσεων απο την WP που δουλεύει αρκετά καλά, ίσως καλύτερα απο τον ανταγωνισμό, κάτω όμως απο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Επίσης υπάρχουν κάποια μικρά θέματα στη λειτουργία του, απόλυτα γνωστά και στους ανθρώπους της KTM όμως, πράγμα που φανερώνει οτι έχουν μικρή σημασία. Ειχαμε γράψει πρωτοι οτι θα έχει hill assist, σήμερα το δοκιμασαμε κιόλας και ανακαλυψαμε ότι έχει και πρακτική πλευρά και δεν είναι απλα μια πολυτέλεια.

Το γνωστο πλεον MSC, το traction control, είναι παρόν και εδώ με μια πρόσθετη μάλιστα λειτουργία, που μέχρι στιγμής κανεις δεν την περίμενε. Τουλάχιστον όχι για μοτοσυκλέτα του '15!

Ξεκινησαμε απο νωρίς για να προλαβουμε να δοκιμάσουμε το 1290 και τον πλουσιαοτατο εξοπλισμό του, αλλά μέχρι το μεσημέρι η μια καθυστέρηση ερχόταν πίσω απο την άλλη. Καταρχήν τα Κανάρια Νησιά παρουσιάζουν μια εικόνα που παραπέμπει στο Cocooning, την ταινία με τους ηλικιωμένους που ήθελαν να ξανά νιώσουν νέοι. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι συνταξιούχους Βορειοευρωπαιους που σουλατσαρουν το νησί με νοικιασμένα αυτοκίνητα και καμια αίσθηση του χρόνου, ή περπατάνε χερακι-χερακι πανω στο δρόμο. Ολα αυτα θα ηταν πολυ ρομαντικα και ομορφα, αν δε πηγαιναν απελπιστικά αργά. Το σκηνικό συμπληρώνουν οι άμετρητοι ποδηλάτες και γενικά είναι δυσκολο να πας, παντου, γρήγορα. Πανω που είπαμε οτι ο χρονος πέρασε και θα ανοιξουμε ρυθμό, μας σταμάτησε η αστυνομία γιατί κάποιος απο το προηγούμενο γκρουπ πήρε μια τυφλή στροφη κάπως πιο ανοιχτά και παραλίγο να πέσει επάνω τους. Δίνουμε τις απαραίτητες εξηγήσεις, και ενω ειχαμε καβαλήσει, ερχεται νοικιαζομενο αυτοκίνητο που ζητά απο την αστυνομία να μας επιπλήξει, γιατί κάποιος θα έπεφτε επανω της! Ο άγνωστος του προηγούμενου γκρουπ το είχε ξανά κάνει. Πετάγεται ο πλοηγός μας και κάνει το λάθος να πει οτι ηταν Γερμανός αυτός που το έκανε και αρχίζουν τα πειράγματα, με τους αστυνομικούς να ζητάνε μετάφραση για να καταλάβουν το αστείο... Στα Κανάρια δεν νοιάζονται για την πολιτική βέβαια, οποτε κάθε εξήγηση πηγαινει μάταιη... Μας αφήνουν τελικά να φύγουμε και καθώς έχει περάσει και η ώρα, οι δρόμοι αδειαζουν και η δοκιμή αποκτά τον ρυθμό που πρέπει να έχει. Τόσο ξέφρενο σε κάποια σημεία, που στις στάσεις όλο και κάποιος λέει να προσέχουμε περισσότερο.

Επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο όμως σώοι και αβλαβείς, καταφέρνοντας να αδειασουμε το τεράστιο ρεζερβουάρ του 1290 και μερικοί απο εμας θέλουν να το γιορτάσουν με μια αναμνηστική φωτογραφία κανοντας σουζες. Τρεις για την ακρίβεια, ο Γάλλος, ο Γερμανός και ο Έλληνας. Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά δεν πέτυχε ως αστείο. Ξεκινά ο Γάλλος, και παραχωρώ την σειρά μου στον Γερμανό που βιαζόταν. Δεν έπρεπε να το κάνω... Ο Γερμανός κανει μερικά περάσματα μπροστά απο τις υπόλοιπες παρκαρισμενες μοτοσυκλετες αλλά στο τελευταιο δίνει πολύ περισσότερο γκάζι απο όσο θα έπρεπε και του έρχεται καπάκι. Τα υπολοιπα συμβαίνουν σε αργή κίνηση, καθώς βρίσκεται αγρατσουνιστος στο έδαφος και το 1290 στον αέρα. Μονο που καταλήγει στα παρκαρισμενα, σακατευοντας άλλα 5, ανάμεσά τους και τα μοναδικά 1190 που υπηρχαν σε περίπτωση που κάποιος ήθελε ενα άμεσο συγκριτικό... Το βασικό είναι οτι κανεις δεν έχει πάθει τίποτα, αλλά το θέαμα των 6 τρακαρισμενων μοτοσυκλετών δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο... Οι σουζες ακυρώνονται και ο ίδιος κερνα μπύρες στους μηχανικούς που θα ξενυχτήσουν για να σημαζέψουν τα τρια απο αυτά, αφου για τα υπολοιπα δεν υπάρχει σωτηρία..

Επεισοδιακή λοιπόν η παρουσίαση του 1290, ευτυχώς όμως χωρίς τραυματισμούς. Στο επόμενο τεύχος θα υπάρχει πλήρης ανάλυση, ενώ αύριο μόλις βγει ο ήλιος, θα μας πετύχει να ανεβαίνουμε στη σέλα του 1050. Ευχόμαστε χωρίς άλλα προβλήματα...

 

 

Diavel V4 RS 2026: Γράφει ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χλμ./ώρα σε 2,52 δλ.

Καλύτερη επιτάχυνση από όλες τις μοτοσυκλέτες παραγωγής του Borgo Panigale
Η νέα Diavel V4 RS γράφει το ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χαω σε 2.52 δευτερόλεπτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/9/2025

Η ειδική έκδοση της Diavel, η V4 RS θα κυκλοφορήσει σε λίγα αριθμημένα κομμάτια και έχει φτιαχτεί με στόχο να είναι ότι πιο κοντά σε Dragster μπορείς να αποκτήσεις από την Ducati απευθείας, πριν αρχίσεις τις μετατροπές. Πολλές από αυτές που χρειάζεται για να γίνει μία τέτοια μοτοσυκλέτα, τις έχουν κάνει ήδη οι Ιταλοί ξεκινώντας από τον Desmosedici Stradale κινητήρα των 1.103 κυβικών που έχει δεχτεί την φροντίδα του αγωνιστικού τμήματος του εργοστασίου.

Πολλά από τα περιφερειακά της RS έχουν αντικατασταθεί από carbon και τιτάνιο κατεβάζοντας το βάρος και φυσικά, ανεβάζοντας το κόστος. Ο κινητήρας με τον περιστρεφόμενο αντίστροφα στην κίνηση της μοτοσυκλέτας στρόφαλο, που μεταξύ άλλων βοηθά να μένει ο τροχός στο έδαφος κατά την βίαιη επιτάχυνση, αποδίδει 182 ίππους και αποδεικνύει πως τα άλογα δεν είναι ο μόνος παράγοντας για να γράψει κανείς ρεκόρ επιτάχυνσης, ο τρόπος που η δύναμη αυτή καταλήξει στον δρόμο, είναι πιο σημαντικό.

Με το τεράστιο πίσω ελαστικό η Diavel έγραψε εύκολα το απόλυτο νούμερο ανάμεσα στην γκάμα της Ducati. Το εύκολα  είναι σχετικό βέβαια καθώς τα 2,52 δευτερόλεπτα γράφτηκαν από τον Marc Marquez. Με αυτό τον τρόπο έγινε η ταχύτερη στην συγκεκριμένη μέτρηση ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες της γκάμας της Ducati που βγάζουν πινακίδα και σε κατάσταση, όπως ακριβώς βγαίνουν από το εργοστάσιο.

Η νέα Diavel V4 RS γράφει το ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χαω σε 2.52 δευτερόλεπτα

Ο Desmosedici Stradale με τον ξηρό συμπλέκτη ακούγεται όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς, εξαιρετικά δυνατά και καθαρά ακόμη και στις μεσαίες στροφές, με την Ducati να διαβάζει πολύ προσεκτικά το βιβλίο των προδιαγραφών για να καθορίζει το επίπεδο θορύβου στα χιλιόμετρα που ορίζονται. Κοινώς, αν πηγαίνεις μέσα στην πόλη λίγο πιο γρήγορα, τότε γίνεσαι γρήγορα πολύ γνωστός και «αγαπητός» σε όλους τους κατοίκους.

Η ροπή της μοτοσυκλέτας φτάνει τα 12,2kg.m στις 9.500 στροφές και φυσικά όλες οι μονάδες των ηλεκτρονικών είναι της Bosch, τελευταίας τεχνολογίας και με τους αλγόριθμους που έχουν αναπτύξει από το αγωνιστικό τμήμα που όπως είπαμε, υπογράφει και την ρύθμιση του κινητήρα.

Οι αναρτήσεις της Ohlins με το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι, τα φρένα της Panigale V4 και τις σφυρήλατες ζάντες που σχεδιάστηκαν ειδικά για αυτό το μοντέλο, είναι μόνο λίγα από τα ακριβά περιφερειακά του. Το Centro Stile που έχει αναλάβει τον σχεδιασμό, φρόντισε και για την εμφάνιση της έκδοσης αυτής με το λογότυπο RS να ξεχωρίζει σε μία σειρά από περιφερειακά.

Η έκδοση θα είναι διαθέσιμη από τον ερχόμενο Νοέμβριο με τις πρώτες παραδόσεις στην Ευρώπη να γίνονται μέσα στον Δεκέμβριο και αργότερα θα ακολουθήσουν και οι ΗΠΑ.  

Ετικέτες