Honda: Κατέθεσε πατέντες για νέο superbike

Η ακραία φιλοσοφία του Pivotless
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/10/2021

Η Honda κατέθεσε μια σειρά από ολοκληρωμένα σχέδια-πατέντες που αφορούν μια νέα τετρακύλινδρη εν σειρά superbike η οποία χρησιμοποιεί τα κάρτερ του κινητήρα ως ενεργό πλαίσιο. Αυτή δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η ιαπωνική εταιρεία σχεδιάζει μια pivoteless μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων. Στα τέλη της δεκαετίας των ’90 και στις αρχές του 2000, τα CBR 929/959 RR Fireblade, τα VTR 1000 R Firestorm και τα VFR 800 F είχαν pivotless πλαίσια, με τα ψαλίδια τους (διπλά και μονόμπρατσα) να στηρίζονται απευθείας στο πίσω μέρος των κάρτερ του κινητήρα.

Αυτή τη φορά όμως η Honda τραβά την ιδέα του pivoteless πλαισίου στα άκρα, καθώς το υποπλαίσιο δεν στηρίζεται πλέον στα κάρτερ αλλά βιδώνει στο εμπρός τμήμα του χυτού αλουμινένιου πλαισίου (το οποίο είναι ταυτόχρονα και τμήμα εισαγωγής αέρα (ram-air) προς το φιλτροκούτι όπως στο Ducati Panigale V4), αποτελώντας ένα πολύ μεγάλο ενιαίο κομμάτι που φτάνει έως το πίσω φανάρι. Επειδή αναφέραμε την Ducati Panigale V4, να διευκρινίσουμε πως στην ιταλική μοτοσυκλέτα το χυτό αλουμινένιο εμπρός τμήμα του πλαισίου δένει στα κάρτερ και στην πίσω κεφαλή του V4 κινητήρα, ενώ στα σχέδια της Honda το πίσω τμήμα δένει κι αυτό στα κάρτερ, διότι ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας – προφανώς – δεν έχει πίσω κυλίνδρους…

Το μονόμπρατσο ψαλίδι (τουλάχιστον έτσι φαίνεται στα σχέδια) δένει στα κάρτερ και έχει δύο ενισχυτικές πλάκες αλουμινίου εξωτερικά, όπου πάνω τους στηρίζονται τα μαρσπιέ και πιθανόν και το πλάγιο σταντ.

Φυσικά το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί να επιστρέψουν σε μια ιδέα που ήδη είχαν εφαρμόσει στο παρελθόν και εγκατέλειψαν… Μα φυσικά για τον ίδιο λόγο που το έκανε και η Ducati.

Το pivotless πλαίσιο μπήκε στη ζωή μας από την Ducati στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και χρησιμοποιήθηκε στα 750/900SS και φυσικά στα 851/888 Superbike. Ο λόγος που το χρησιμοποίησε τότε η Ducati ήταν για να αυξήσει το μήκος του ψαλιδιού χωρίς να αυξήσει το μεταξόνιο της μοτοσυκλέτας της, καθώς ο ιταλικός V2 κινητήρα με την κεκλιμένη προς τα εμπρός κεφαλή είχε πολύ μεγάλο μήκος.

Η λύση αυτή δούλεψε ως προς τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, μόνο που σε αγωνιστική χρήση δημιούργησε μια σειρά από πρακτικά προβλήματα, διότι στους αγώνες χρησιμοποιούσε κινητήρες με κάρτερ από μαγνήσιο (για μείωση βάρους) το οποίο δεν είχε την αντοχή του αλουμινίου. Ως αποτέλεσμα έπρεπε να αλλάζει δυο-τρεις κινητήρες σε κάθε αγώνα, διότι τα κάρτερ παρουσίαζαν ρωγμές.  

Σε χρήση δρόμου τα αλουμινένια κάρτερ ήταν πιο ανθεκτικά και δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα στο σημείο σύνδεσης του ψαλιδιού, όμως καθώς το πλάγιο σταντ βίδωνε και αυτό πάνω τους, το βάρος της μοτοσυκλέτας τα στρέβλωνε σιγά-σιγά δημιουργώντας διαρροές λαδιού. Ως αποτέλεσμα στην 916 η Ducati επέκτεινε το πλαίσιο έως τη βάση του ψαλιδιού, ενισχύοντας το σημείο και λύνοντας ένα μέρος από τα προβλήματα στους αγώνες.

Η Honda χρησιμοποίησε το Pivoteless πλαίσιο για τους ίδιους χωροταξικούς λόγους στο VTR 1000 Firestrom (έβαλε και τα ψυγεία στο πλάι, όπως και στο VFR 800) και λίγα χρόνια αργότερα το χρησιμοποίησε και στα CBR 900 RR Fireblade (929/959). Να σημειωθεί πως κανένα από αυτά τα μοντέλα δεν είχαν σχεδιαστεί για αγωνιστική χρήση (στα SBK το όριο κυβικών για τα τετρακύλινδρα ήταν ακόμα στα 750cc). Διότι το VTR 1000R/SP και τα CBR600F4 που μπορούσαν να τρέξουν στις κατηγορίες superbike και supersport, είχαν πλαίσια που έφταναν έως τον άξονα του ψαλιδιού.

Όλα αυτά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των pivotless πλαισίων παραμένουν, μόνο που η σύγχρονη τεχνολογία και οι ανάγκες της σύγχρονης εποχής αλλάζουν. Η Ducati επανάφερε τα Pivotless πλαίσια στην παραγωγή με τις Panigale, που έχουν όσα άλογα έβγαζαν τα εργοστασιακά 916/998 των superbike και μάλιστα χρησιμοποιεί την ίδια φιλοσοφία σε ακόμα πιο ακραία μορφή στα MotoGP των 250+ ίππων.

Οπότε η επιστροφή της Honda σε μια σύγχρονη εκδοχή ενός pivotless πλαισίου για την επόμενη γενιά των Fireblade δεν είναι παράξενη επιλογή. Τα υλικά και οι τεχνολογίες έχουν αλλάξει δραματικά και κάποιες λύσεις του παρελθόντος μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα σήμερα.

Λαμπρό παράδειγμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπου υπήρχαν ήδη από τις αρχές του αιώνα, αλλά έπρεπε να αλλάξει η τεχνολογία στις μπαταρίες για να αποκτήσουν πρακτική οντότητα.    

CBR 959 Fireblade

VTR 1000F Firestorm

VTR1000R/SP


Royal Enfield Scram 440 - Ένα σκαλί πάνω παντού σε σχέση με το Scram 411

Είχε προηγηθεί η teaser παρουσίασή της τον 11ο του 2024 - Την περιμένουμε και στην Ευρώπη
Royal Enfield Scram 440
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2025

Στα τέλη Νοεμβρίου 2024 η Royal Enfield είχε παρουσιάσει την Scram 440 στην εκδήλωση Motoverse στην Ινδία, χωρίς να ανακοινώνει όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά ή την τιμή της, κάτι που έγινε τώρα, στις 22 Ιανουαρίου. Η Scram 440 έρχεται να αντικαταστήσει την 410, βελτιώνοντας παντού κατά τι τη συνταγή της.

Η νέα Scram 440 θα διατίθεται σε δυο εκδόσεις -Trail και Force-, ενώ για κάποιον απροσδιόριστο λόγο οι Ινδοί δεν την εφοδιάζουν με τον σύγχρονο και δυνατό (40 hp) κινητήρα της νέας Himalayan, αλλά με μια υπερκυβισμένη εκδοχή του προηγούμενου και αρκετά πιο basic κινητήρα των Himalayan & Scram 411.

Σχεδιαστικά το Scram 440 δεν παρεκκλίνει σχεδόν καθόλου από το design του Scram 411, με μικρή αύξηση σε διαστάσεις και βάρος. Το πλαίσιο τελικά είναι ίδιο με προηγουμένως και όχι ενισχυμένο όπως διαβάζαμε στην teaser παρουσίαση, ενώ οι τροχοί είναι 19 και 17 ιντσών.

Στην Ινδία οι τιμές που ανακοίνωσε η Enfield για τη νέα Scram είναι ελάχιστα υψηλότερες από εκείνες της 411, οπότε το ίδιο περιμένουμε να δούμε και στην Ευρώπη.

Scram 440

Η Scram 440 διαθέτει νέο LED στρογγυλό προβολέα, συνδυασμό ψηφιακών και αναλογικών ενδείξεων στα όργανα με πλοήγηση Tripper στον έξτρα εξοπλισμό, 15λιτρο ρεζερβουάρ, ακτινωτούς τροχούς και σαμπρέλες για την έκδοση Trail και χυτές ζάντες με μπράτσα και tubeless ελαστικά για τη Force. Το ABS ανήκει στον βασικό εξοπλισμό, το ύψος σέλας ανακοινώνεται στα 795 mm, το βάρος χωρίς βενζίνη στα 187 kg και η ελάχιστη απόσταση από το έδαφος στα 200 mm.

Ο μονοκύλινδρος και αεροελαιόψυκτος LS (Long Stroke) κινητήρας των 443 κ.εκ. αποδίδει 25,4 hp / 6.250 rpm και 3,46 kgm / 4.000 rpm, ενώ ευπρόσδεκτο είναι το 6τάχυτο κιβώτιο αντί εκείνου των 5 σχέσεων του 411. Η ινδική εταιρεία κάνει λόγο για χαμηλότερο θόρυβο, λιγότερους κραδασμούς, πιο ομαλή λειτουργία κινητήρα, και συμπλέκτη με πιο μαλακό τράβηγμα στη μανέτα, ενώ σε σύγκριση με το Scram 411 βλέπουμε και -μικρή- αύξηση επιδόσεων κατά 1,5 hp και 0,2 kgm ροπής.

https://www.motomag.gr/news/nea-montela-epikairotita/royal-enfield-scram-440-yperkybismenos-kinitiras-arketes-akoma

Στα φρένα η μοτοσυκλέτα διαθέτει δίσκο 300 mm μπροστά, όπου η διπίστονη δαγκάνα φέρει πιστόνια μεγαλύτερης διαμέτρου από πριν, και έναν ακόμα δίσκο 240 mm πίσω, ενώ το ABS μπορεί να απενεργοποιηθεί.

Οι αναρτήσεις δεν έχουν διαφορά από του Scram 411, και αποτελούνται από συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι με 190 mm διαδρομής, και με μονό πίσω αμορτισέρ με 180 mm διαδρομής.

Ετικέτες