Honda: Νέο ημί-αυτόματο κιβώτιο για μεγάλες μοτοσυκλέτες

Κι άλλη πατέντα για μοτοσυκλέτα χωρίς μανέτα συμπλέκτη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/5/2020

Φαίνεται πως δεν αρέσουν οι μανέτες συμπλέκτη στη Honda, καθώς ο αριθμός των εντελώς διαφορετικών αυτόματων και ημί-αυτόματων κιβωτίων που έχει κατασκευάσει στην ιστορία της δεν έχουν τελειωμό. Από το ημι-αυτόματο κιβώτιο των παπιών, το διτάχυτο κιβώτιο Hondamatic των CB της δεκαετίας του ’70, τα CVT με τον ιμάντα, μέχρι το φανταστικό υδραυλικό του DN-01 και φυσικά τα δισύμπλεκτα DCT των τελευταίων μοντέλων της, η Honda έχει επενδύσει πολύ χρόνο και χρήμα για να απαλλάξει τη ζωή μας από τη μανέτα του συμπλέκτη.

Τώρα ήρθε στο φως άλλη μια παντέντα για ένα ημί-αυτόματο κιβώτιο, που στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα αυτοματοποιημένο συμβατικό σειριακό κιβώτιο ταχυτήτων, σαν εκείνα που είχαν τα αυτόματα Moto Guzzi και το αυτόματο Yamaha FJR 1300A. Με λίγα λόγια, ένας μηχανισμός αναλαμβάνει να συμπλέκει και να αποσυμπλέκει του δίσκους ενός συμβατικού συμπλέκτη τη σωστή στιγμή. Η διαφορά σε αυτή την πατέντα της Honda είναι πως εκμεταλλεύεται της νέες δυνατότητες των ψεκασμών ride by wire και των εξελιγμένων ECU.

Έτσι ενώ στη θεωρία θα κάνει το ίδιο πράγμα που κάνει κάθε αυτοματοποιημένο σειριακό κιβώτιο, στην πράξη περιμένουν η ποιότητα λειτουργίας του να είναι σαφώς καλύτερη, λόγο της ακρίβειας ελέγχου του από τα ηλεκτρονικά νέας τεχνολογίας.

Στα σχέδια της πατέντας εμφανίζεται ένα CB 1100, που είναι ιδανική μοτοσυκλέτα για τέτοιου είδους κιβώτια λόγω του “βολτάτου” χαρακτήρα της. Η ύπαρξη λεβιέ ταχυτήτων υποδηλώνει τη δυνατότητα αλλαγής ταχυτήτων με τη βούληση του αναβάτη (όπως στα quick shifter Up/Down), όμως δεν είναι σαφές αν θα υπάρχει και η επιλογή εντελώς αυτόματων αλλαγών από το σύστημα όπως γίνεται με το DCT. Το ερώτημα βέβαια είναι τι παραπάνω προσφέρει σε σχέση με το DCT. Το κλειδί είναι η λέξη “απλότητα” η οποία στον κόσμο της βιομηχανίας μοτοσυκλετών είναι ταυτόσημη με το μικρότερο βάρος και όγκο, αλλά και το μικρότερο κατασκευαστικό κόστος. Άρα το πεδίο εφαρμογής του είναι μεγαλύτερο και μπορεί να τοποθετηθεί σε περισσότερα μοντέλα.

 

Royal Enfield Himalayan 440: Η αερόψυκτη γενιά επιστρέφει! Εξατάχυτο κιβώτιο και αναβαθμισμένος εξοπλισμός

Ο αντικαταστάτης του πρώτου Himalayan 411 ξαναχτυπά την πόρτα της ευρωπαϊκής αγοράς
royal enfield himalayan 440
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/9/2026

Συμπληρώνεται φέτος μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση μιας πολύ σημαντικής μοτοσυκλέτας για τη Royal Enfield. Το Himalayan 411 έφερε τον πρώτο νέο κινητήρα της Royal Enfield μετά από πολλές δεκαετίες βασισμένες στο ίδιο δίδυμο των “αρχαίων” μονοκύλινδρων των Bullet 350 και 500. Η κίνηση αυτή σηματοδότησε μια απότομη και τεράστιας σημασίας στροφή στη στρατηγική ανάπτυξης της εταιρείας, η οποία έκτοτε έχει παρουσιάσει πληθώρα νέων κινητήρων.

Ένας εξ αυτών ήταν ο αερόψυκτος μονοκύλινδρος LS410 που με τα 411 κυβικά του τροφοδότησε την πρώτη γενιά Himalayan 411, μοντέλο που έμεινε στην παραγωγή ως το 2024, πριν η Royal Enfield σταματήσει να το κατασκευάζει όταν κατέφτασε η νέα υγρόψυκτη γενιά του Himalayan 450.

Στο μεταξύ όμως είχε ήδη δείξει την επόμενη μέρα του αερόψυκτου κινητήρα όταν λάνσαρε τον LS440, υπερκυβισμένο στα 443 κυβικά εκατοστά και ντεμπουτάροντας στο Scram 440. Με αυτόν ακριβώς τον κινητήρα οι Ινδοί επαναφέρουν στη γκάμα τους το αερόψυκτο Himalayan ως 440 πλέον.

Royal Enfield Himalayan 440

Από τις εικόνες γίνεται άμεσα σαφές πως το νέο μοντέλο δεν έχει καμιά σχεδόν εμφανισιακή διαφορά από το παλιότερο Himalayan 411 που γνωρίζαμε και στην ελληνική αγορά: Ίδια σχεδίαση, ίδιες αναρτήσεις και φρένα, ίδιες διαστάσεις.

Αλλάζει προφανώς ο κινητήρας, μεγαλώνοντας τη χωρητικότητά του μέσω διεύρυνσης του πιστονιού. Ο αρχικός κινητήρας LS410 των 411 cc είχε διαστάσεις 78 x 86 mm, με τον νέο να ανεβαίνει στα 443 cc με διαστάσεις 81 x 86 mm, παραμένοντας δηλαδή σε εμφανώς υποτετράγωγη γεωμετρία.

Από πλευράς απόδοσης η διαφορά είναι ελάχιστη: 24,3 hp στις 6.500 rpm δήλωνε στα 411 κυβικά, 25,4 στις 6.250 δηλώνει τώρα με 443 cc, ενώ και η ροπή δεν έχει αλλάξει δραστικά με 3,5 kgm στις 4.000 rpm, από 3,3 στις ίδιες στροφές πριν.

Royal Enfield Himalayan 440

Η μεγάλη διαφορά είναι στο σύστημα μετάδοσης, όπου η Royal Enfield αναβάθμισε το κιβώτιο σε εξατάχυτο από πεντατάχυτο, βελτιώνοντας την ικανότητα της μοτοσυκλέτας στον αυτοκινητόδρομο.

Μια ακόμη αναβάθμιση βρίσκουμε στο μπροστινό φρένο, το οποίο παραμένει με διπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 300 mm, αλλά η Royal Enfield μας λέει πως έχει χρησιμοποιήσει μεγαλύτερα έμβολα στη δαγκάνα ώστε να παρέχει περισσότερη δύναμη.

Επιπλέον, νέα προσθήκη στο Himalayan 440 είναι το δικάναλο ABS με δυνατότητα απενεργοποίησης στον πίσω τροχό.

Royal Enfield Himalayan 440

Μια ακόμη διαφορά του 440 ως προς το 411 είναι αόρατη στο μάτι αλλά έχει ουσία, καθώς το υποπλαίσιο δηλώνει ενισχυμένο για αυξημένη αντοχή στο βαρύ φόρτωμα.

Τέλος, νέος είναι ο LED προβολέας με (θεωρητικά) ισχυρότερη δέσμη, ενώ νέα είναι και τα όργανα με ένα μεγάλο στρογγυλό κεντρικό ρολόι που φιλοξενεί το ταχύμετρο με μια ψηφιακή οθόνη LCD μέσα του, ενώ δίπλα ένα μικρότερο στεγάζει το σύστημα πλοήγησης Tripper.

Royal Enfield Himalayan 440

Κατά τα λοιπά, το νέο Himalayan 440 ακολουθεί πιστά τα γεωμετρικά στοιχεία του προκατόχου του, με τροχούς 21 και 17 ιντσών μπρος-πίσω, τις ίδιες αναρτήσεις με διαδρομές 200 και 180 mm, ρεζερβουάρ 15 λίτρων, ελάχιστη απόσταση από το έδαφος 200 mm και ύψος σέλας στα 800 mm.

Μια τελευταία διαφορά εντοπίζουμε στο ζύγι, καθώς το νέο 440 δηλώνει 199 υγρά κιλά, δηλαδή 8 περισσότερα από αυτά που δήλωνε το 411.

Στην Ινδία το Himalayan 440 παρουσιάστηκε σε τρία χρώματα – λευκό, καφέ και μαύρο – και το περιμένουμε να έρθει και στην Ευρώπη ως απλούστερη και οικονομικότερη εναλλακτική στο υγρόψυκτο Himalayan 450.

Ετικέτες