Honda PCX Hybrid

Μπαίνει εύκολα στην παραγωγή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/10/2017

Με την τεχνολογία των μπαταριών να είναι ακόμα σε μη ικανοποιητικό επίπεδο για να προσφέρει μεγάλη αυτονομία και γρήγορη επαναφόρτιση, το ενδιάμεσο στάδιο που λέγεται Υβριδική Τεχνολογία, θα μπορούσε να έχει πιο άμεση εφαρμογή. Ήδη τα υβριδικά αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται σε μεγάλη κλίμακα, αφού ο κινητήρας εσωτερικής καύσης που έχουν, τους επιτρέπει να κινούνται ακόμα κι όταν οι μπαταρίες δεν έχουν αποθέματα ενέργειας. Στους δύο τροχούς έχουμε ήδη αρκετές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει εμφανιστεί κάποια με υβριδική τεχνολογία. Κι αυτό είναι αρκετά παράξενο για να πούμε την αλήθεια, διότι η υβριδική τεχνολογία έχει μια σειρά πλεονεκτήματα που θα ήταν χρήσιμα σε κάποιες κατηγορίες δικύκλων. Οπότε το γεγονός ότι η Honda έχει σε μορφή concept ένα PCX με τεχνολογία Hybrid, μάλλον δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση. Το λογικό θα ήταν να υπήρχε ήδη στην παραγωγή μια ολόκληρη κατηγορία υβριδικών scooter, από όλες τις εταιρείες.

Αυτή τη στιγμή τα υβριδικά αυτοκίνητα χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Τα light-hybrid με τους μικρούς ηλεκτροκινητήρες και τις μικρές, ελαφριές μπαταρίες. Εδώ ο ηλεκτροκινητήρας επεμβαίνει στις επιταχύνσεις και βοηθάει τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιταχύνει το όχημα χωρίς να χρειάζεται να πατήσεις τέρμα το γκάζι. Η φόρτιση των μπαταριών γίνεται κατά το φρενάρισμα και όταν ο οδηγός σηκώνει το πόδι του από το γκάζι. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ηλεκτροκινητήρας κάνει την δουλειά ενός μικρού turbo, αλλά αντί να αυξάνει την κατανάλωση, την μειώνει.

Τα full-hybrid έχουν ισχυρότερους ηλεκτροκινητήρες και μεγάλες μπαταρίες. Μπορούν να κινήσουν το αυτοκίνητο χωρίς να είναι σε λειτουργία ο κινητήρας εσωτερικής καύσης έως και τα 50km/h. Οι μπαταρίες τους φορτίζονται αποκλειστικά από τον κινητήρα εσωτερικής καύσης και όποτε το όχημα επιβραδύνει.

Τα Plug-In Hybrid που έχουν πάρα πολύ ισχυρούς ηλεκτροκινητήρες και οι μπαταρίες τους χρειάζονται εξωτερική φόρτιση για να γεμίσουν. Μπορούν να κινούνται αποκλειστικά με τον ηλεκτροκινητήρα έως και τα 140km/h και να διανύουν απόσταση έως και τα 90 χιλιόμετρα. Τις περισσότερες φορές, ο κινητήρας εσωτερικής καύσης που διαθέτουν χρησιμεύει ως γεννήτρια ή για να βελτιώσει τις επιταχύνσεις και για μεγάλα διαστήματα παραμένει σβηστός.  

Στην περίπτωση των δίκυκλων, η πρώτη κατηγορία των Light-hybrid θα ήταν ιδανική για τα scooter. Το επιπλέον βάρος είναι μικρό και θα μπορούσε να αντικαταστήσει πλήρως το σύστημα αυτόματης μετάδοσης CVT. Στα αυτοκίνητά της η Honda ακολουθεί περισσότερο τη φιλοσοφία των Light-Hybrid και στο πιο εξελιγμένο δημιούργημά της που αποκαλεί NSX, ο κύριος ηλεκτροκινητήρας (διαθέτει συνολικά τρεις) είναι ουσιαστικά “ενσωματωμένος” στο στρόφαλο του κινητήρα εσωτερικής καύσης και έχει ταυτόχρονα το ρόλο γεννήτριας στις επιβραδύνσεις. Αυτός ο διπλός ρόλος, απλοποιεί την κατασκευή, μειώνει το βάρος, μειώνει τις απώλειες ενέργειας και φυσικά μειώνει τον όγκο, που είναι ο μεγαλύτερος εχθρός για την εφαρμογή της υβριδικής τεχνολογίας στα δίκυκλα.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες